Ας μην θρηνήσουμε άλλο


H ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΟΧΑΙΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ Ο ΝΕΟΣ ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ.

Τις τελευταίες ημέρες στη χώρα μας όλο και πιο συχνά πληροφορούμαστε για τροχαία δυστυχήματα με θύματα κάθε ηλικίας που «η κακιά η ώρα» τα πρόσθεσε στις θλιβερές στατιστικές των τροχαίων ατυχημάτων, μαζί με οικογενειακά δράματα που σου σφίγγουν το στομάχι.

Και μπορεί η ΕΛΣΤΑΤ να βλέπει μείωση θανατηφόρων για το 2019 ή σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ελλάδα την περίοδο 2010-2018 με μείωση θανατηφόρων ατυχημάτων κατά 45% να φιγουράρει στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας, από την άλλη όμως τα θανατηφόρα δυστυχήματα μας κατατάσσουν στην 22η θέση σε σύνολο 28 χωρών με 64 νεκρούς ανά εκατομμύριο κατοίκων για το 2018, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 49 και της Μεγάλης Βρετανίας μόλις 28.

Την ίδια στιγμή, σε μια Ελλάδα που βρίσκεται εν μέσω εκλογικών αναμετρήσεων, πολιτικών αντιπαραθέσεων, μνημονίων και θερινής ραστώνης ψηφίστηκε ο νέος Ποινικός Κώδικας από τη Βουλή ο οποίος ουσιαστικά καταργεί τον Ποινικό Κώδικα που ίσχυε από το 1951 (!).

Έτσι μαθαίνουμε ότι πλέον –μεταξύ άλλων- , όποιος οδηγεί έχοντας καταναλώσει αλκοόλ ή έχοντας κάνει χρήση ναρκωτικών ή είναι σωματικά και πνευματικά εξαντλημένος, ή οδηγεί σε εθνικές ή περιφερειακές οδούς αντίθετα στο ρεύμα, οδηγεί σε πεζοδρόμους, πεζοδρόμια ή πλατείες ή αν οδηγεί όχημα που είναι τεχνικά ανασφαλές ή με ανασφαλή τρόπο φορτωμένο τιμωρείται -αν δεν προβλέπονται βαρύτερες κυρώσεις σε άλλες διατάξεις- με φυλάκιση έως τρία έτη ή με χρηματική ποινή αν από την πράξη προέκυψε κίνδυνος.

Τιμωρείται επίσης με ποινές φυλάκισης από ένα έτος μέχρι κάθειρξη ως δέκα χρόνια για τραυματισμό ή θανατηφόρο ατύχημα. Αν τέλος, προκλήθηκε θάνατος μεγάλου αριθμού ανθρώπων, το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ισόβια κάθειρξη. Τέλος, όποιος οδηγεί επικίνδυνα από αμέλεια και προέκυψε κίνδυνος για πράγματα ή για άνθρωπο, τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή.

Σύμφωνα με το σκεπτικό «Ο νέος νόμος φιλοδοξεί να δημιουργήσει στους οδηγούς μια νέα συμπεριφορά στην οδήγηση, αφού οι συνέπειες είναι σοβαρές». Την ίδια στιγμή όμως η Πολιτεία ξεχνά -εγκληματικά σχεδόν – να σκύψει πάνω από την ασφάλεια των οδικών μεταφορών, να μπαλώσει τρύπες –κυριολεκτικά!- να βάλει σωστές μπαριέρες βγάζοντας τις παλιές, στραβωμένες επικίνδυνες που υπάρχουν ακόμη σε κεντρικές λεωφόρους και αρτηρίες, να βελτιώσει το δίκτυο, να εντείνει τους ελέγχους αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών…

Να προσέξει ότι όλοι οι αναβάτες φορούν το κράνος και όλοι οι επιβάτες ζώνη. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να σκύψει με ενδιαφέρον και σοφία πάνω από το πρόβλημα που μας ταλανίζει εδώ και δεκαετίες και να μην βασιστεί στην «Μπαμπουλοποίηση» του Ποινικού Κώδικα. Στόχος πρέπει να είναι η αναθεώρηση πολλών πραγμάτων που μπορούν να διορθωθούν αρκεί να αντιληφθούμε όλοι, τη σπουδαιότητα της οδικής ασφάλειας δια μέσου της Παιδείας και της αλλαγής της νοοτροπίας οδηγών και αναβατών, κάτι που θέλει χρόνο και επένδυση στο παράγοντα «Άνθρωπος».