Δώστε άλλη μία ευκαιρία


H τεχνολογία εξελίσσεται, κάνει τη ζωή μας πιο ασφαλή, πιο εύκολη και τα αγαθά της πιο εύκολα προσβάσιμα. Δεν θα πρέπει όμως να διαγράψει με μιας επιτεύγματα και δημιουργήματα που ακόμη και σήμερα παραμένουν επίκαιρα αναφορικά με την πιστότητά τους. Αξίζουν μια δεύτερη νιότη.

Ο Παντελής, γνώστης και λάτρης της μουσικής, τυλίγει με μυσταγωγική επιμέλεια την άκρη μιας μπομπίνας, στο νέο του απόκτημα, ένα μπομπινόφωνο-στολίδι, το Akai 1722 W του 1975, ίδια χρονιά που λανσαριζόταν το Golf GTI MkI, ένα στολίδι της αυτοκίνησης. Σήμερα, 46 χρόνια αργότερα, μιλάμε για εκείνο το πρώτο GTI στις σελίδες που ακολουθούν και ακούω TakeFiveμε τους Dave Brubeck Quartet, από τις παλιές εκείνες μπομπίνες που με τα βαρέως τύπου εξαρτήματα δίνουν ακόμα ζωή στις νότες και αγαλλίαση στα αυτιά μας.

H τεχνολογία εξελίσσεται, κάνει τη ζωή μας πιο ασφαλή, πιο εύκολη και τα αγαθά της πιο εύκολα προσβάσιμα. Φανταστείτε ότι ανώτερη ποιότητα ήχου πετυχαίνεις με ένα στικάκι ασυμπίεστου αρχείου που χωράει στην τσέπη σου από ό,τι από τα 13 κιλά του μπομπινόφωνου. Όμως, πόσο όμορφο ή μυσταγωγικό είναι ένα στικάκι;

Όπως συμβαίνει με όλες τις μικρές ή μεγάλες ιστορίες τεχνολογικών επιτευγμάτων, η φήμη, η σπουδαιότητα και η συνέχιση ενός ονόματος κτίζεται με μικρά τεχνολογικά δημιουργήματα, ένα κάθε φορά. Και δεν πρέπει στο όνομα της προόδου να ξεχνάς το παρελθόν, μιας και αυτό σε διδάσκει για το μέλλον.

Γι’ αυτό φίλοι μου, την επόμενη φορά μην αφήσετε τον παλιό σας ενισχυτή στο πεζοδρόμιο, μήτε τη Lancia Delta του 1979 εγκαταλειμμένη σε εκείνο το οικόπεδο της Ηλιούπολης, όπως εκατοντάδες τόσα άλλα αυτοκίνητα που σαπίζουν σε ακάλυπτους, πεζοδρόμια και αποθήκες.

Δώστε τους πάλι ζωή, φροντίστε τα κι αν δεν μπορείτε εσείς, δώστε τα σε ανθρώπους που μπορούν και θέλουν να τα διατηρήσουν σε ζωή. Πριν τριάντα χρόνια, με τη μεγάλη απόσυρση πολλά «διαμάντια» της αυτοκίνησης πήραν την άγουσα για το διαλυτήριο. Τώρα, που η ηλεκτροκίνηση μας κτυπάει την πόρτα, ας μην αποστρέψουμε το βλέμμα μας, από ένα Renault 5, ένα Beetle, μια Fulvia…

Θα πάρω τηλέφωνο τον φίλο μου τον Τάκη… Έχει ένα παλιό μπομπινόφωνο που «κάθεται»