Robert Kubica: Μια ζωή σαν μυθιστόρημα


«ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ -34 ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ-ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΡΑΚΟΒΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ ΕΝΑ ΑΓΟΡΑΚΙ. ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΟΝΟµΑΣΟΥΝ ROBERT. ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΑΓΟΡΑΚΙ, Ο µΙΚΡΟΣ ROBERT ΕΙΧΕ ΠΑΘΟΣ µΕ ΟΤΙ ΕΙΧΕ… ΡΟΔΕΣ! ΚΑΘΕ µΕΡΑ, ΟΛΗ µΕΡΑ, ΑΣΧΟΛΙΟΤΑΝ µΕ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑΚΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΧΑΝ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ. ΜΗ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΕΥΚΑΤΑΣΤΑΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. ΑΛΛΩΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕ ΣΤΟ «ΣΙΔΗΡΟΥΝ ΠΑΡΑΠΕΤΑΣµΑ», ΤΑ ΧΡΗµΑΤΑ ΗΤΑΝ µΕΤΡΗµΕΝΑ. ΟµΩΣ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ROBERT ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΡΟΧΟΥΣ.

  • ΚΕΙΜΕΝΟ: ΓΙΑΝΝΗΣ-ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑ?ΟΠΟΥΛΟΣ, Φ?Τ.: N. ΜΗΤΣΟΥΡΑΣ (REPORTER IMAGES), WILLIAMS, BMW
  • 27/1/2019

Κι έτσι όταν σε ηλικία µόλις τεσσάρων ετών ο Robert εντόπισε ένα µικρό αυτοκινητάκι µε βενζινοκινητήρα που απέδιδε µόλις 4 ίππους, ο πατέρας του, Artur, δαπάνησε όσα χρήµατα είχε στην άκρη, ώστε να αποκτήσει ο γιός του αυτό το αυτοκινητάκι… Κάπως έτσι ξεκίνησε το… παραµύθι της ζωής του Robert Kubica. Οι γονείς του Robert ήταν επί της ουσίας αυτοί που παρακίνησαν τον γιο τους, µε τον τρόπο τους, ώστε να ξεδιπλώσει αυτό το ταλέντο που είχε στο motorsport. Ώρες αµέτρητες περνούσε ο µικρός Robert οδηγώντας το δικό του αυτοκινητάκι, σχηµατίζοντας πίστες µε πλαστικά µπουκάλια. Τα χρόνια περνούσαν κι ήταν οφθαλµοφανές ότι ο Robert ήταν έτοιµος για το επόµενο βήµα.

Τα καρτ ήταν ο επόµενος στόχος. Όµως ήταν πολύ µικρός και δεν επιτρεπόταν να λάβει µέρος στο Πρωτάθληµα Πολωνίας εάν δεν ήταν δέκα ετών. ?εν κάµφθηκε. Η προπόνηση ήταν καθηµερινή και µόλις έκλεισε τα δέκα χρόνια του, ο Robert έκανε το βήµα στα καρτ. Τι βήµα, δηλαδή; Άλµα ήταν αυτό, µιας και µέσα σε µια τριετία κατέκτησε έξι τίτλους! Η Πολωνία δεν τον χωρούσε, πλέον. Η απόφαση που έπρεπε να πάρει η οικογένεια ήταν πολύ σηµαντική. Όµως οι Kubica δεν το σκέφτηκαν ιδιαίτερα. Μάζεψαν τα πράγµατά τους και µετακόµισαν στην Ιταλία, καθώς ο Robert είχε την ευκαιρία να συµµετάσχει στο Ιταλικό Πρωτάθληµα καρτ.

Η «ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ» ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Τα πράγµατα θεωρητικά δεν θα ήταν εύκολα. Για οποιονδήποτε άλλο πιλότο, όχι για τον Robert Kubica. Ο Πολωνός έγινε ο πρώτος αλλοδαπός οδηγός που κατέκτησε το Πρωτάθληµα καρτ Ιταλίας, ήταν δεύτερος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθληµα και κέρδισε το Monaco Junior Cup, το οποίο διεξήχθη στην πίστα της Formula 1 στους δρόµους του Πριγκιπάτου. Είχε ήδη καταφέρει να στρέψει επάνω του τα βλέµµατα όλου του motorsport, µε τους ειδικούς να κάνουν λόγο για ένα «αυθεντικό ταλέντο, όµοιο του οποίου είχαµε χρόνια να δούµε».

Το 2000, στην τελευταία σεζόν του στα καρτ στέφθηκε Πρωταθλητής Ευρώπης και Κόσµου. Ήταν προφανές ότι το επόµενο βήµα στην καριέρα του δεν θα αργούσε. Όπερ κι εγένετο. Το 2000 έγινε µέλος του αναπτυξιακού προγράµµατος της Renault και συµµετείχε στο Πρωτάθληµα Formula Renault ως δοκιµαστής. Την επόµενη σεζόν συµµετείχε ως επίσηµος οδηγός, κατακτώντας την πρώτη του pole position, ενώ το 2002 ήταν δεύτερος στο ιταλικό Πρωτάθληµα Formula Renault µε τέσσερις νίκες, τρεις pole positions και έξι παρουσίες στο βάθρο.

Η διετία 2003-2004 τον βρήκε στη Formula Renault 3 Euro Series, µε απολογισµό µία νίκη και συνολικά πέντε βάθρα. Όµως είχε ανοίξει ο δρόµος για την παρουσία του στα World Series by Renault, όπου το 2005 πήρε το πρωτάθληµα, πανηγυρίζοντας τέσσερις νίκες, 11 βάθρα και τρεις pole positions! Η Formula 1 πλησίαζε

ΤΟ ΑΛΜΑ ΣΤΗ FORMULA 1

Κι έτσι έγινε. Ο πολύπειρος επικεφαλής της BMW, Mario Theissen τον πήρε στην BMW Sauber, όπου το 2006 έγινε επίσηµος δοκιµαστής. Ταχύτατος στις δοκιµές της Παρασκευής αλλά και στα ιδιωτικά τεστ της οµάδας, ο Kubica είχε θέσει σοβαρή υποψηφιότητα ώστε να γινόταν ο πρώτος Πολωνός πιλότος στην ιστορία της Formula 1, ο οποίος θα εκκινούσε σε αγώνα. Κι επειδή στο Motorsport απαιτείται και λίγη δόση τύχης για να πας µπροστά, ο Kubica είχε την ευκαιρία του λίγους µήνες αργότερα, σχεδόν από… σπόντα! Ο Jacques Villeneuve αραπονιόταν για έντονους πονοκεφάλους πριν από το ουγγρικό grand prix κι έτσι ο Theissen δεν το σκέφτηκε ιδιαίτερα: έδωσε εντολή στον Kubica να προετοιµαστεί για να αντικαταστήσει τον Καναδό. Το ντεµπούτο του Kubica στη Formula 1 έγινε στην πίστα στην οποία δύο δεκαετίες πιο πριν είχε διεξαχθεί το πρώτο grand prix σε χώρα του πρώην ανατολικού µπλοκ.

Ο Πολωνός τους άφησε όλους άφωνους, κατακτώντας την ένατη θέση στις κατατακτήριες δοκιµές, µπροστά από τον σαφώς πιο έµπειρο teammate του, Nick Heidfeld. Στον αγώνα ο Kubica τερµάτισε έβδοµος, όµως αργότερα ακυρώθηκε επειδή το µονοθέσιό του στο ζύγισµα ήταν πιο ελαφρύ από το προβλεπόµενο. Μολαταύτα ο Kubica είχε ήδη πείσει τον Theissen να του δώσει τη µεγάλη ευκαιρία, καθώς αµέσως µετά τον αγώνα ο Villeneuve αποχώρησε από την οµάδα και η BMW Sauber ανακοίνωσε πως αντικαταστάτης του θα ήταν ο Πολωνός. Μόλις στον τρίτο αγώνα της καριέρας του, στη Μόντσα, τερµάτισε τρίτος, πίσω από τους Michael Schumacer και Kimi Raikkonen. Ήταν η ηµέρα που ο Γερµανός έχριζε διάδοχό του στη Ferrari τον «Iceman», ανακοινώνοντας την αποχώρησή του από τις πίστες.

Ο ΚΑΝΑΔΑΣ ΠΟΥ ΤΟΝ «ΣΗΜΑΔΕΨΕ»

Το 2007 ξεκίνησε καλά, όµως στον Καναδά έµελλε να βιώσει την πρώτη τροµακτική στιγµή της καριέρας του στη Formula 1. Το ατύχηµά του έκοψε την ανάσα σε όσους παρακολουθούσαν τον αγώνα. Η BMW Sauber συγκρούσθηκε µε την Toyota του Jarno Trulli κι έπειτα από µια ξέφρενη πορεία και διαδοχικές επαφές µε τις µπαριέρες και πολλαπλές τούµπες, κατέληξε στην άκρη της πίστας υπό γωνία 75 µοιρών. Ο Πολωνός κυριολεκτικά «κρεµόταν» από τη ζώνη έξι σηµείων µέχρι τη στιγµή που οι Καναδοί διοργανωτές τον απεγκλώβισαν. Αργότερα αποδείχθηκε πως τη στιγµή του ατυχήµατος ασκήθηκαν στο σώµα του δυνάµεις 75 G!

Όµως βγήκε σχεδόν αλώβητος από το κατεστραµµένο µονοθέσιο, καθώς το µόνο που υπέστη ήταν µια ελαφρά διάσειση. ?εν αγωνίστηκε µία εβδοµάδα αργότερα στην Ινδιανάπολις, µε τον Sebastian Vettel να τον αντικαθιστά στο ντεµπούτο του Γερµανού στη Formula 1. Όµως µόλις έναν χρόνο αργότερα, στην πίστα στην οποία λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή του, βίωσε την πιο ευτυχισµένη στιγµή της καριέρας του στη Formula 1. Πρώτη νίκη για Πολωνό πιλότο, στο Μόντρεαλ, και άπαντες στην BMW Sauber ήταν έµπλεοι συναισθηµάτων για την ιστορική στιγµή που βίωναν.

ΤΟ «ΦΛΕΡΤ» ΜΕ ΤΗ FERRARI

Η αποχώρηση της BMW από τη Formula 1 επί της ουσίας άφησε τον Kubica µετέωρο για το 2010. Όµως σύντοµα ο Πολωνός συµφώνησε µε την Renault και συνολικά ανέβηκε τρεις φορές στο βάθρο εκείνη τη σεζόν. Οι εµφανίσεις του είχαν ήδη πείσει τον Luca di Montezemolo πως άξιζε να του δώσει την ευκαιρία να οδηγήσει για λογαριασµό της Ferrari.

Με τα δηµοσιεύµατα να θέλουν τον Felipe Massa να έχει διορία µέχρι το βρετανικό grand prix για να αποδείξει ότι µπορούσε να συνεχίσει να αποτελεί επίσηµο οδηγό της Scuderia, ο Kubica βρισκόταν σε κατάσταση αναµονής. Εν τέλει ο Βραζιλιάνος ανανέωσε και για το 2011, µε τον Πολωνό να µένει εκτός Ferrari, τουλάχιστον µέχρι το 2012, καθώς η Renault έσπευσε να του ανανεώσει το συµβόλαιο και για το 2011.

ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗ ΖΩΗ

Η ζωή του Ρόµπερτ άλλαξε στις 6 Φεβρουαρίου του 2011. Ο Kubica µε την έγκριση της οµάδας του, της Renault αποφάσισε να συµµετάσχει στο Ράλι Ντ’ Αντόρα. Χάνοντας τον έλεγχο του Skoda Fabia που οδηγούσε, έπεσε στις µπαριέρες, οι οποίες εµβόλισαν κάθετα το αγωνιστικό αυτοκίνητο.

Από θαύµα γλίτωσε ο Πολωνός, όµως ο τραυµατισµός στο δεξί του χέρι ήταν σοβαρός. Τόσο ώστε ο ίδιος λίγες εβδοµάδες αργότερα παραδεχόταν πως ήταν «σχεδόν αδύνατη» η επιστροφή του στη Formula 1. Χρειάστηκε να υποβληθεί σε περισσότερες από 20 επεµβάσεις. Όµως δεν το έβαλε κάτω. Ήξερε πως µπορούσε να τα καταφέρει.

Ήξερε πως αν δεν είχε το ατύχηµα του 2011, την επόµενη χρονιά η Ferrari θα ενεργοποιούσε το προσύµφωνο που είχε υπογράψει µαζί του και θα ντυνόταν στα κόκκινα. Το κίνητρο, άλλωστε, ποτέ δεν του έλειψε. Η Formula 1 φαινόταν «όνειρο απατηλό» για τον Πολωνό, ο οποίος στράφηκε και πάλι στα Ράλι. Το 2013 συµµετείχε στο WRC και στο ERC, ενώ κατέκτησε το Πρωτάθληµα στο WRC2. Το 2015 ήταν µέλος της M-Sport, ενώ το 2015 και το 2016 συνέχισε να συµµετέχει σε αγώνες του WRC δίχως να πάρει κάποια νίκη.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΠΙΣΤΕΣ…

Η Renault του έδωσε την ευκαιρία να κάνει δοκιµές µε το µονοθέσιο του 2017. Όµως κενή θέση στη γαλλική οµάδα δεν υπήρχε. Έτσι ο Kubica αποφάσισε να φύγει από τη Renault, αποδεχόµενος την πρόταση της Williams. Μόνο που κι εκεί φάνηκε τη µάχη να τη χάνει, καθώς η οµάδα επέλεξε τον Sergey Sirotkin για να πλαισιώσει τον Lance Stroll το 2018. Ο Πολωνός περιορίστηκε σε ρόλο δοκιµαστή, παίρνοντας λίγες ευκαιρίες σε ελεύθερες δοκιµές. Ούτε κι αυτή τη φορά, όµως, κάµφθηκε. Πάλεψε πολύ, απέδειξε πως η περιορισµένη κινητικότητα του δεξιού χεριού του δεν µπορεί να του στερήσει το δικαίωµα να ονειρεύεται. Ήξερε πως το 80% της δουλειάς µπορεί να το κάνει µόνο µε το αριστερό χέρι του. Ούτε κι αυτό τον προβληµάτισε. Και ήρθε η δικαίωση. Ο Robert ήδη ετοιµάζεται για το 2019...

Δείτε επίσης

JOIN US