Είναι τα ηλεκτρικά το next big think της ελληνικής αγοράς αυτοκινήτου;


ΠΟΣΟ ΝΟΗΜΑ ΕΧΕΙ Η "ΣΥΖΗΤΗΣΗ" ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΟΙΞΕΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΟ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ.

Για το 2020 η αγορά αυτοκινήτου έτρεφε πολλές προσδοκίες σχετικά με τις πωλήσεις, αλλά και τη βελτίωση κάποιων ποιοτικών της χαρακτηριστικών. 

Παράλληλα, με τη νέα φιλελεύθερη διακυβέρνηση, κάποια βαρίδια που την τραβούν προς τα κάτω, όπως τα τεκμήρια διαβίωσης, αλλά και η οριζόντια φορολόγηση των αυτοκινήτων, υπήρχε η προσδοκία να αποτελέσουν με το «καλημέρα», παρελθόν.

Τίποτε από όλα αυτά, ή ακόμα περισσότερα, δεν έχει γίνει, με τις προσδοκίες να βαίνουν μειούμενες… Για τη νέα χρονιά, οι πωλήσεις αναμένεται να αυξηθούν κατά 10% και να κυμανθούν στην περιοχή των 125.000 μονάδων. Αυτό είναι το πιο ρεαλιστικό (αισιόδοξο για κάποιους) σενάριο και όλα αυτά «εάν δεν σημειωθεί κάποιο ατύχημα». Δηλαδή, ένας εξωγενής κίνδυνος, από μια σύρραξη με τους Τούρκους, μέχρι οτιδήποτε θα μπορούσε να μεταβάλλει επί τα χείρω την οικονομία μας.

Είναι προφανές ότι με αυτό το σενάριο των πωλήσεων κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για «ανάπτυξη» και όλα τα ωραία που κατά καιρούς ακούμε, αλλά για μια ακόμη χαμένη χρονιά, καθώς ξεκάθαρα η δυναμική της Ελλάδας είναι διαφορετική. 

Είναι δεδομένο πώς εάν η αγορά δεν ανασάνει φορολογικά ή, να το πούμε διαφορετικά, δεν εξορθολογισθεί ο τρόπος φορολόγησης των αυτοκινήτων, δεν υπάρχει περίπτωση να αναπτυχθεί, ίσα ίσα που θα δώσει την ευκαιρία στους επιτήδειους να παρεισφρήσουν ακόμη περισσότερο. 

Είδατε τι έχει γίνει με τις εισαγωγές μεταχειρισμένων αυτοκινήτων με παραποιημένα στοιχεία και γυρισμένα χιλιόμετρα, κάτι που, φυσικά, έχει αντίκτυπο και σε θέματα ασφάλειας και περιβάλλοντος.

Σε μια κανονική χώρα, για όλα αυτά τα άλυτα προβλήματα θα υπήρχε ένα σχέδιο στη βάση του κοινού συμφέροντος και όχι εξυπηρέτησης μικροσυμφερόντων ή συντεχνιών.

Αντ΄ αυτού, ακούσαμε πολλά από κυβερνητικά στελέχη στα τηλεοπτικά παράθυρα για «απόσυρση» χωρίς κανένα αντίκρισμα, μέχρι και για αντικίνητρα για τους ιδιοκτήτες αυτοκινήτων Euro5 και παλαιότερα. Ναι, για αυτά τα αυτοκίνητα που ακόμη το ελληνικό κράτος επιτρέπει να εισάγονται από το εξωτερικό!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ηλεκτρικό αυτοκίνητο; Ευχαριστώ δεν θα πάρω!

Και εφόσον δεν υπάρχει κάτι να ειπωθεί, η κυβέρνηση παίζει το χαρτί των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, ανακοινώνοντας μάλιστα πώς μέχρι το 2030 στην Ελλάδα το 30% των αυτοκινήτων θα είναι τέτοια (EVs).

Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε κατά πόσο όλο αυτό είναι πιστευτό από την κοινή γνώμη (χωρίς σχέδιο και υποδομές, πώς μπορείς να πετύχεις έναν τόσο αισιόδοξο στόχο), η ουσία όμως είναι το πώς αποσυντονίζει τον υποψήφιο αγοραστή, καθώς δεν μπορεί να αντιληφθεί πιο είναι το σχέδιο; Το όφελος, δηλαδή… Περισσότερο το αντιλαμβάνεται ως μια «πίεση» από την ΕΕ, παρά ως κάτι που θα έχει ένα θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία.

Χωρίς να θέλουμε να δαιμονοποιήσουμε τα ηλεκτρικά οχήματα, που ναι, έστω και με τις όποιες προϋποθέσεις (εξισορρόπηση τιμών και κόστους φόρτισης, υποδομές, δίκτυα), είναι το μέλλον, εάν μιλήσουμε για οφέλη προς το περιβάλλον, τα νέας γενιάς αυτοκίνητα είναι πολύ φιλικά. Είτε μιλάμε για τα συμβατικά με τους νέους κινητήρες βενζίνης είτε για τα υβριδικά που έχουν εξελιχθεί τόσο ώστε να προσφέρουν και ηλεκτρική αυτονομία μέσα από την επαναφόρτιση των μπαταριών τους, είτε ακόμη και για εκείνα που κινούνται με φυσικό αέριο και έχουν πολύ χαμηλούς ρύπους, όλα μπορούν να αποτελέσουν το ενδιάμεσο στάδιο μέχρι την πλήρη απεξάρτηση από τους κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Για να έρθουμε στο ερώτημα του τίτλου, η απάντηση είναι ξεκάθαρα, όχι! Τα ηλεκτρικά, ιδίως στην ελληνική αγορά με τις ιδιαιτερότητές της, έχουν να διανύσουν έναν πολύ μεγάλο δρόμο. Μέχρι τότε, τα νέας γενιάς αυτοκίνητα μπορούν να ανταποκριθούν με απόλυτη επιτυχία ως προς το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα και εκεί οι κυβερνώντες, κατά την άποψή μας, θα πρέπει να δώσουν το βάρος. Δηλαδή, το πώς θα μπορέσουν να θέσουν εκτός κυκλοφορίας έναν πολύ γερασμένο, ρυπογόνο και επικίνδυνο για την οδική ασφάλεια των πολιτών στόλο που υπερβαίνει τα 2 εκατομμύρια και να τον αντικαταστήσουν με αυτοκίνητα «καθαρά» και «ασφαλή», αλλά και για όλα τα βαλάντια. Κάτι τέτοιο, όμως, θέλει βούληση. Πιο εύκολη δεν είναι η αερολογία στα τηλεοπτικά παράθυρα;