Τα plug-in υβριδικά (PHEV) και τα ηλεκτρικά με εκτεταμένη αυτονομία (REEV) μοιράζονται μια κοινή αρχή: ηλεκτρικός κινητήρας για την κίνηση και θερμικός κινητήρας για υποστήριξη. Από εκεί και πέρα, όμως, οι διαφορές τους δεν είναι απλώς τεχνικές, αλλά επηρεάζουν ουσιαστικά και την καθημερινή χρήση.
Στην περίπτωση των PHEV, ο θερμικός κινητήρας δεν περιορίζεται σε δευτερεύοντα ρόλο. Ανάλογα με τη διάταξη, μπορεί να κινεί άμεσα τους τροχούς ή να λειτουργεί παράλληλα με το ηλεκτρικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι, ιδιαίτερα σε ταξίδι ή όταν η μπαταρία αδειάσει, η συμβολή του κινητήρα εσωτερικής καύσης είναι συχνή και ουσιαστική.
Αντίθετα, στα REEV η φιλοσοφία είναι πιο «ηλεκτρική». Η κίνηση γίνεται σχεδόν αποκλειστικά από τον ηλεκτροκινητήρα και ο θερμικός κινητήρας ενεργοποιείται μόνο όταν εξαντληθεί η ενέργεια της μπαταρίας, λειτουργώντας ως γεννήτρια. Με απλά λόγια, ο κινητήρας βενζίνης υπάρχει ως εφεδρεία και όχι ως βασικός πρωταγωνιστής.
Πώς τα βλέπει η Ευρώπη
Εδώ αρχίζει η σύγχυση. Παρά τη σαφή τεχνική διαφοροποίηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει θεσπίσει ξεχωριστή κατηγορία για τα REEV. Στο πλαίσιο των κανονισμών έγκρισης τύπου και του κύκλου WLTP, τα περισσότερα από αυτά τα μοντέλα κατατάσσονται ως OVC-HEV, δηλαδή εξωτερικά φορτιζόμενα υβριδικά, στην ίδια οικογένεια με τα PHEV. Αυτό σημαίνει ότι, από νομικής και φορολογικής πλευράς, ένα REEV δεν αντιμετωπίζεται απαραίτητα ως «καθαρό» ηλεκτρικό όχημα, ακόμη κι αν στην πράξη κινείται κυρίως ηλεκτρικά. Η διαφοροποίηση που συχνά προβάλλεται στην αγορά είναι περισσότερο εμπορική παρά θεσμική.
Οι συνέπειες για τον αγοραστή δεν είναι αμελητέες. Θέματα όπως η φορολογία, τα κίνητρα αγοράς ή η πρόσβαση σε ζώνες χαμηλών εκπομπών (σε οποίες χώρες αυτό εφαρμόζεται) εξαρτώνται από τις επίσημες εκπομπές CO2 και όχι από τον τρόπο που παρουσιάζεται το αυτοκίνητο.
Η ουσία βρίσκεται στην αυτονομία
Ένα από τα βασικά κριτήρια διαφοροποίησης είναι η ηλεκτρική αυτονομία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί ως PHEV τα οχήματα που μπορούν να διανύσουν τουλάχιστον 40 km αποκλειστικά με ηλεκτρική ενέργεια, με μπαταρίες ενεργειακής χωρητικότητας συνήθως μεταξύ 10 και 25 kWh. Στην περίπτωση των REEV, τα μεγέθη αυτά ανεβαίνουν αισθητά.
Η ηλεκτρική αυτονομία ξεπερνά συχνά τα 60 km και σε νεότερα μοντέλα φτάνει ή και υπερβαίνει τα 100, με μπαταρίες που κινούνται σε εύρος 20 έως 40 kWh ή και περισσότερο. Αυτό μεταφράζεται σε καθημερινή χρήση που μπορεί να είναι σχεδόν αποκλειστικά ηλεκτρική. Η διαφορά, επομένως, δεν είναι μόνο αριθμητική αλλά και πρακτική. Στα REEV η ηλεκτρική λειτουργία αποτελεί τον κανόνα, ενώ στα PHEV είναι περισσότερο ένα συμπλήρωμα που λειτουργεί ιδανικά σε αστικές μετακινήσεις.
Τι πρέπει να προσέξει ο αγοραστής
Η επιλογή ανάμεσα στις δύο τεχνολογίες δεν είναι ζήτημα ορισμών αλλά χρήσης. Όποιος καλύπτει καθημερινά μικρές αποστάσεις και έχει εύκολη πρόσβαση σε φόρτιση, θα εκμεταλλευτεί καλύτερα ένα σύστημα με μεγάλη ηλεκτρική αυτονομία. Από την άλλη, για πιο απαιτητικές διαδρομές χωρίς σταθερή φόρτιση, η παρουσία του θερμικού κινητήρα σε πιο ενεργό ρόλο μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι απλό: πόσο συχνά θέλει κανείς να κινείται αποκλειστικά ηλεκτρικά και πόσο διατεθειμένος είναι να βασίζεται στον κινητήρα εσωτερικής καύσης. Από αυτή την απάντηση προκύπτει και η πραγματική ταυτότητα του αυτοκινήτου, πέρα από εμπορικές ονομασίες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ε.Ε.: Έρχεται νομοσχέδιο που θα ορίζει ποια ηλεκτρικά οχήματα θα επιδοτούνται από το κράτος
Κινούμαι Ηλεκτρικά 3: Αύξηση προϋπολογισμού και παράταση για υποβολή νέων αιτήσεων
Έρευνα: Οι νέοι κανονισμοί της Ε.Ε. για το 2035 απειλούν την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής ηλεκτροκίνησης






ΔΗΜΟΦΙΛΗ

_77761_448705_type13129.jpg)
_77761_480025_type13129.jpg)


_77761_469303_type13129.jpg)