15/11/2026
Έχει μπει, λοιπόν, το νερό στο αυλάκι. Ένα-ένα τα εμβληματικά έργα ολοκληρώνονται, αυτοκινητόδρομοι αναβαθμίζονται και νέοι οδικοί άξονες παίρνουν σταδιακά τον δρόμο της υλοποίησης. Το έχουμε γράψει πολλές φορές: ένα σύγχρονο και ασφαλές οδικό δίκτυο είναι από τους πιο χαρακτηριστικούς δείκτες προόδου μιας χώρας.
Παράλληλα, η τεχνολογία μπαίνει όλο και περισσότερο στη ζωή του οδηγού. Η ασφάλεια των δρόμων θωρακίζεται με τις πάμπολλες κάμερες (και την ελλιπή υποδομή υποστήριξης των οδηγών στη νέα αυτή πραγματικότητα αν λάβω υπόψη την κραυγαλέα έλλειψη από πορτοκαλί παλλόμενα φανάρια που συνήθως τοποθετούνται αρκετά μέτρα πριν από τους κανονικούς φωτεινούς σηματοδότες). Άντε, θα μάθουμε και μ’ αυτό…
Ενώ τα σύγχρονα αυτοκίνητα, μέσα από το GSR2 και τα ολοένα περισσότερα συστήματα υποβοήθησης, αναλαμβάνουν να μας προειδοποιήσουν, να μας διορθώσουν ή ακόμη και να παρέμβουν όταν αντιληφθούν ότι κάτι δεν πάει καλά. Σπουδαία όλα αυτά. Μόνο που υπάρχει ένα καθοριστικό «αλλά». Όσο εξελίσσονται οι δρόμοι και τα αυτοκίνητα, ο άνθρωπος πίσω από το τιμόνι παραμένει ο ίδιος. Και τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για εφησυχασμό. Το 2024 η Ελλάδα βρέθηκε στην 3η θέση μεταξύ 30 ευρωπαϊκών χωρών ως προς τις απώλειες ζωών από τροχαία, με 64 νεκρούς ανά εκατομμύριο κατοίκων.
Κι αν οι αριθμοί μοιάζουν απρόσωποι, αρκεί μια ματιά στην καθημερινή ειδησεογραφία για να αποκτήσουν ξανά πρόσωπο, ηλικία και όνομα. Νέα παιδιά. Άνθρωποι που δεν πρόλαβαν. Και μαζί έρχονται τα ερωτήματα. Γιατί αυτή η υπερβολική ταχύτητα; Γιατί ένα αυτοκίνητο καταλήγει διαλυμένο πάνω σε έναν μαντρότοιχο, με τον κινητήρα να έχει μείνει καρφωμένος στις 5.500 rpm; Γιατί ένας πεζός να πληρώνει με τη ζωή του μια στιγμή απερισκεψίας; Γιατί μια «κόντρα» να μπορεί να μετατραπεί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σε τραγωδία;
Ίσως δεν υπάρχει μία απάντηση. Υπάρχει όμως μια κοινή αφετηρία: Και είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την οδήγηση. Γιατί η οδική ασφάλεια δεν είναι μόνο καλύτερη άσφαλτος, περισσότερες κάμερες και εξυπνότερα αυτοκίνητα. Είναι και γνώση. Είναι συμπεριφορά. Είναι η κατανόηση ότι το αυτοκίνητο δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα εργαλείο που απαιτεί ευθύνη από εκείνον που το χειρίζεται.
Γι’ αυτό θα το ξαναγράψω: η οδική ασφάλεια πρέπει να αποκτήσει σταθερή και ουσιαστική θέση στο σχολείο. Όχι ως άλλη μία περιστασιακή δράση, ούτε ως μια διδακτική ώρα που θα χαθεί ανάμεσα στις υπόλοιπες υποχρεώσεις. Χρειάζεται συστηματική εκπαίδευση, πρακτική γνώση και κυρίως κατανόηση του τι σημαίνει να κυκλοφορείς ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους είτε ως πεζός είτε ως εποχούμενος. Μπορεί σε μία δεκαετία τα αυτοκίνητα να έχουν κάνει ακόμη μεγαλύτερα βήματα προς την αυτόνομη οδήγηση και ο οδηγός να περιορίζεται όλο και περισσότερο στον ρόλο του παρατηρητή. Μέχρι τότε, όμως, το τιμόνι θα εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια μας. Και αυτό σημαίνει ότι η νέα γενιά οδηγών δεν αρκεί να μάθει πώς παίρνεις ένα δίπλωμα.
Πρέπει να μάθει γιατί οδηγείς, πώς συνυπάρχεις στον δρόμο και, κυρίως, τι σημαίνει η δική σου απόφαση για τον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα σου, απέναντί σου ή διασχίζει τον δρόμο σου. Οι δρόμοι μπορούν να γίνουν καλύτεροι, τα αυτοκίνητα ασφαλέστερα και η τεχνολογία εξυπνότερη. Το ζητούμενο όμως είναι να γίνουμε κι εμείς καλύτεροι χρήστες τους. Γιατί, τελικά, τους καλούς οδηγούς δεν τους φτιάχνει μόνο ο καλός δρόμος. Τους διαμορφώνει η παιδεία, η κουλτούρα και ο σεβασμός στη ζωή. Και αυτά δεν τα εγκαθιστά κανένα ηλεκτρονικό σύστημα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Επίσημο: Πότε μπαίνει τέλος στην έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας - Τι θα ισχύσει τα Χριστούγεννα
Αυτοκίνητο της Χρονιάς 2027 για την Ελλάδα: Αυτοί είναι οι 10 φιναλίστ
Κηφισός: «Στενεύει» για 6 μήνες στο ύψος της Νέας Φιλαδέλφειας - Ποια έξοδος κλείνει
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
_77761_449764_type13129.jpg "Honda: Το νέο CR-V τα αλλάζει όλα - Νέα πλατφόρμα, νέοι κινητήρες το 2028")
_77761_490642_type13129.jpg "Αυτό είναι το Renault των 160.000 ευρώ - Με τα έξτρα φτάνει τις 350.000 ευρώ!")
