Η άγνωστη ιστορία της Alfa Romeo Arna


Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κρατηθεί στη ζωή, η Alfa Romeo συμμαχεί με την Nissan δημιουργώντας ένα αυτοκίνητο που έμελε να αποτελέσει ένα από τα πιο μελανά σημεία στην ιστορία της μιλανέζικης φίρμας.

  • 2/2/2020

Στις 9 Οκτωβρίου του 1980 η Nissan και η Alfa Romeo υπογράφουν μνημόνιο συνεργασίας με σκοπό να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε διάφορους τομείς της αυτοκινητοβιομηχανίας, αποκαλύπτοντας μάλιστα την πρόθεσή τους να δημιουργήσουν μια νέα μονάδα παραγωγής σε ιταλικό έδαφος η οποία θα ανήκει στη νεοϊδρυθείσα εταιρεία Alfa Romeo Nissan Autoveicoli.

Εκείνη την περίοδο τα ευρωπαϊκά κράτη επιχειρούσαν να προστατεύσουν τις τοπικές αυτοκινητοβιομηχανίες από την εισαγωγή αυτοκινήτων από τρίτες χώρες και για την Nissan αυτός ήταν ένας τρόπος ώστε αποκτήσει έρεισμα σε μια αγορά όπως η ιταλική.

Αντιστοίχως, τα χρόνια οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Alfa Romeo την είχαν φέρει ένα βήμα από το χείλος της καταστροφής και οι Ιταλοί έβλεπαν τη συμμαχία με την Nissan ως σανίδα σωτηρίας.

Το εργοστάσιο παραγωγής κατασκευάστηκε στα περίχωρα της Νάπολης και το πρώτο τετράτροχο που βρέθηκε στη γραμμή παραγωγής ήταν η Alfa Romeo Arna. Επί της ουσίας επρόκειτο για την «ιταλική» εκδοχή του ταπεινού Nissan Cherry, με εξαίρεση τους κινητήρες boxer που προήλθαν από το οπλοστάσιο της μιλανέζικης φίρμας δίνοντας συνέχεια στην κληρονομία της Alfasud.

Αρχικώς η Alfa Romeo Arna διέθετε τρίθυρο αμάξωμα στη συνέχεια ωστόσο στην γκάμα του αυτοκινήτου προστέθηκαν και πεντάθυρες εκδόσεις. Ο βασικός κινητήρας ήταν τετρακύλινδρος χωρητικότητας 1,2 λίτρου και απόδοσης 63 ίππων. Το 1984 η έκδοση Ti διέθετε κινητήρα 1.351 κ.εκ. με ισχύ 86 ίππων, ενώ για τις εκδόσεις του 1985 η Alfa Romeo Arna φόρεσε τον κορυφαίο τετρακύλινδρο σύνολο της σειράς με χωρητικότητα 1.490 κ.εκ. και απόδοση 95 ίππων.

Παρά, βέβαια, την προσπάθεια των Ιταλών να διατηρήσουν στη ζωή ένα μοντέλο με εμφανείς τις ιαπωνικές επιρροές, οι ίδιες οι αδυναμίες του αυτοκινήτου και τα ανυπέρβλητα προβλήματα αξιοπιστίας που παρουσίασε το καταδίκασαν στον πρόωρο θάνατο.

Ανάμεσα στο 1983 και το 1987 κατασκευάστηκαν μόλις 53.047 αντίτυπα του αυτοκινήτου που έμελε να αποτελέσει και την τελευταία προσπάθεια της μιλανέζικης φίρμας να διατηρήσει την ανεξαρτησία της καθώς ακολούθησε η πώλησή της στην FIAT.