Η τέχνη του drifting δεν συγχωρεί επιπολαιότητες. Η στιγμιαία απώλεια πρόσφυσης στον πίσω άξονα είναι εύκολη υπόθεση για ένα ισχυρό πισωκίνητο αυτοκίνητο. Η διατήρηση όμως της πλαγιολίσθησης με ακρίβεια, σταθερότητα και έλεγχο απαιτεί εμπειρία, αίσθηση και σωστές αντιδράσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και σήμερα, σε μια εποχή όπου τα ηλεκτρονικά συστήματα έχουν εξελιχθεί εντυπωσιακά, το drift παραμένει πεδίο δεξιοτεχνίας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η General Motors φαίνεται να εξετάζει μια διαφορετική προσέγγιση. Σύμφωνα με πρόσφατη πατέντα, η εταιρεία μελετά σύστημα «ενεργού ελέγχου αεροδυναμικής κάθετης δύναμης για ελιγμούς drifting». Με απλά λόγια, το αυτοκίνητο θα αναγνωρίζει, μέσω τιμονιού και γκαζιού, την πρόθεση του οδηγού να προκαλέσει υπερστροφή και θα μεταβάλλει ανάλογα τις γωνίες των αεροδυναμικών βοηθημάτων.
Πώς θα λειτουργεί το σύστημα
Η βασική ιδέα είναι ότι ένα μοντέλο όπως η Chevrolet Corvette, το οποίο έχει σχεδιαστεί για υψηλά επίπεδα πρόσφυσης και σταθερότητας στην πίστα, θα μπορεί στιγμιαία να «χαλαρώνει» τον πίσω άξονα. Με την αλλαγή στη γωνία της πίσω πτέρυγας ή άλλων ενεργών στοιχείων, η κατανομή της κάθετης δύναμης θα προσαρμόζεται ώστε να διευκολύνεται η έναρξη της πλαγιολίσθησης.
Στη θεωρία, η λογική ακούγεται απλή. Αν μειωθεί η κάθετη δύναμη στον πίσω άξονα, μειώνεται και η πρόσφυση, άρα διευκολύνεται η υπερστροφή. Το αυτοκίνητο μετατρέπεται από «κολλημένο» στην άσφαλτο σε πιο πρόθυμο να κινηθεί υπό γωνία. Ωστόσο, η πράξη είναι πιο σύνθετη.
Το drift δεν είναι απουσία πρόσφυσης
Υπάρχει μια διαδεδομένη παρανόηση ότι το drifting βασίζεται στην έλλειψη πρόσφυσης. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει το αντίθετο. Το drift είναι ελεγχόμενη υπερστροφή, όπου ο οδηγός ισορροπεί διαρκώς ανάμεσα σε πρόσφυση και ολίσθηση. Χρειάζεται αρκετό κράτημα ώστε το αυτοκίνητο να παραμένει προβλέψιμο, να μεταφέρει ομαλά το βάρος και να επιτρέπει τη σύνδεση διαδοχικών στροφών.
Στο υψηλότερο επίπεδο του αθλήματος, τα αυτοκίνητα διαθέτουν ελαστικά με σημαντική πρόσφυση και κινητήρες με υπερβολική ισχύ.
Η δύναμη χρησιμοποιείται για να «σπάσει» το όριο πρόσφυσης στην είσοδο, αλλά στη συνέχεια ο έλεγχος βασίζεται σε λεπτές κινήσεις και σταθερές μεταβολές φορτίου. Η απότομη αλλαγή της κάθετης δύναμης, ειδικά σε υψηλή ταχύτητα, ενδέχεται να διαταράξει αυτή την ισορροπία αντί να τη βελτιώσει.
Τεχνολογική εξέλιξη ή άσκηση επί χάρτου;
Προς το παρόν, η ιδέα παραμένει σε επίπεδο πατέντας και δεν υπάρχουν ενδείξεις άμεσης εφαρμογής σε μοντέλα παραγωγής. Είναι σαφές ότι οι κατασκευαστές αναζητούν τρόπους να προσφέρουν μεγαλύτερη εμπλοκή στον οδηγό, χωρίς να θυσιάζουν την ασφάλεια. Το ερώτημα είναι αν η συγκεκριμένη προσέγγιση απαντά σε υπαρκτή ανάγκη ή αν πρόκειται για τεχνολογική διερεύνηση με περιορισμένη πρακτική αξία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
H ταχύτερη Corvette όλων των εποχών - Σε πόσο χρόνο κάνει το 0-100 km/h (video)
Η Corvette ZR1 μπήκε στην πίστα και έσπασε τα κοντέρ - Δείτε το video με το ρεκόρ ταχύτητας




_77761_473090_type11310.jpg)
ΔΗΜΟΦΙΛΗ





