Η Ευρωπαϊκή Ένωση περνά σε μια νέα φάση για τη διαχείριση των αυτοκινήτων που φτάνουν στο τέλος της ζωής τους. Στις 18 Ιουνίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε νέο κανονισμό για τα οχήματα αυτά, ο οποίος πλέον πρέπει να υιοθετηθεί και τυπικά από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από εκεί και πέρα, τα κράτη-μέλη θα έχουν περιθώριο 24 μηνών για την εφαρμογή του.
Η αλλαγή δεν αφορά μόνο τη διαδικασία απόσυρσης ενός παλιού αυτοκινήτου. Αγγίζει ολόκληρο τον κύκλο ζωής του οχήματος, από τη στιγμή που σχεδιάζεται μέχρι την ημέρα που θα οδηγηθεί σε κέντρο ανακύκλωσης. Το αυτοκίνητο δεν αντιμετωπίζεται πλέον απλώς ως απόβλητο, αλλά ως πηγή υλικών και εξαρτημάτων που μπορούν να επιστρέψουν στην παραγωγή.
Αυτό σημαίνει ότι οι κατασκευαστές θα πρέπει να σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο, ήδη από το πρώτο στάδιο ανάπτυξης ενός μοντέλου. Τα εξαρτήματα θα πρέπει να είναι πιο εύκολα στην αποσυναρμολόγηση, πιο απλά στην επισκευή και κατάλληλα για επαναχρησιμοποίηση ή ανακύκλωση. Παράλληλα, θα πρέπει να υπάρχουν σαφείς οδηγίες για όσους αναλαμβάνουν αυτές τις εργασίες, ώστε η διαδικασία να γίνεται με ελεγχόμενο και ασφαλή τρόπο.
Νέοι κανόνες για τα ανακυκλωμένα πλαστικά
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία του νέου πλαισίου αφορά τη χρήση ανακυκλωμένων πλαστικών στα καινούργια αυτοκίνητα. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία προβλέπει σταδιακή αύξηση του ποσοστού τους, με στόχο 15% ανακυκλωμένο πλαστικό μέσα σε έξι χρόνια και 25% μέσα σε δέκα χρόνια. Από αυτό το ποσοστό, τουλάχιστον το 20% θα πρέπει να προέρχεται από οχήματα που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής τους.
Πρόκειται για μια απαίτηση που αλλάζει τις ισορροπίες στη βιομηχανία. Η κυκλική οικονομία δεν θα μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα πρόσθετο στάδιο μετά την παραγωγή, αλλά ως βασικό στοιχείο του ίδιου του σχεδιασμού. Οι εταιρείες θα πρέπει να γνωρίζουν από πού προέρχονται τα υλικά, πώς μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν και με ποιον τρόπο θα επιστρέψουν στην αλυσίδα παραγωγής.
Από το παλιό αυτοκίνητο στο νέο ανταλλακτικό
Η νέα ευρωπαϊκή προσέγγιση δίνει μεγαλύτερη σημασία και στον ρόλο των κέντρων αποσυναρμολόγησης. Ο στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση στο 85% του βάρους των οχημάτων δεν θεωρείται πλέον μακρινός για όσους έχουν ήδη επενδύσει σε πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις.
Το ζήτημα όμως δεν είναι μόνο τεχνικό. Αφορά και την εμπιστοσύνη του καταναλωτή. Ένα ανταλλακτικό που προέρχεται από παλιό αυτοκίνητο δεν αρκεί να είναι διαθέσιμο στην αγορά. Πρέπει να συνοδεύεται από σαφή ταυτότητα, ελεγχμένη προέλευση και διαδικασίες που αποδεικνύουν την καταλληλότητά του. Σε αυτό το σημείο, η ψηφιακή ιχνηλασιμότητα αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Με ελεγχόμενα συστήματα καταγραφής, τα υλικά και τα εξαρτήματα μπορούν να παρακολουθούνται από το στάδιο της αποσυναρμολόγησης μέχρι την επαναχρησιμοποίηση ή την ανακύκλωσή τους. Πλαστικό, σίδηρος, αλουμίνιο, γυαλί και χαλκός μπορούν να ανακτηθούν με μεγαλύτερη ακρίβεια, περιορίζοντας την απώλεια πρώτων υλών.
Μεταχειρισμένα ανταλλακτικά και κόστος επισκευής
Η οικονομική διάσταση είναι εξίσου σημαντική. Σε χώρες με γηρασμένο στόλο, τα μεταχειρισμένα ή ανακατασκευασμένα ανταλλακτικά μπορούν να μειώσουν αισθητά το κόστος συντήρησης. Στην Ιταλία, όπου η μέση ηλικία του στόλου ξεπερνά πλέον τα 13 χρόνια, τέτοιες λύσεις αποκτούν πρακτικό ενδιαφέρον για μεγάλο μέρος των οδηγών. Σύμφωνα με τη SUSTAINEra, τον τομέα της Stellantis που ασχολείται με προϊόντα και υπηρεσίες κυκλικής οικονομίας στο aftermarket, η εξοικονόμηση για τον καταναλωτή μπορεί να φτάσει έως και το 70% σε σχέση με ένα καινούργιο ανταλλακτικό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εξάρτημα μπορεί να αντικατασταθεί με μεταχειρισμένο, ούτε ότι όλες οι περιπτώσεις είναι ίδιες. Δείχνει όμως ότι το οικονομικό κίνητρο μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην αποδοχή αυτής της αγοράς. Η χρήση τέτοιων εξαρτημάτων συνδέει την περιβαλλοντική πολιτική με την καθημερινή πραγματικότητα του οδηγού. Ένα αυτοκίνητο που παραμένει στον δρόμο χάρη σε πιο προσιτή επισκευή μειώνει την ανάγκη για νέα παραγωγή, ενώ ο ιδιοκτήτης δεν επιβαρύνεται με το κόστος ενός ολοκαίνουργιου εξαρτήματος όταν υπάρχει πιστοποιημένη εναλλακτική λύση.
Τι αλλάζει για κατασκευαστές, συνεργεία και οδηγούς
Για τις αυτοκινητοβιομηχανίες, ο νέος κανονισμός σημαίνει βαθύτερες αλλαγές στις διαδικασίες ανάπτυξης και παραγωγής. Τα υλικά θα πρέπει να επιλέγονται με κριτήριο όχι μόνο το κόστος, το βάρος ή την αντοχή, αλλά και τη δυνατότητα ανάκτησης στο τέλος της χρήσης τους. Η πληροφορία για το κάθε εξάρτημα θα πρέπει να είναι πιο πλήρης, ώστε να μπορούν οι εξουσιοδοτημένοι φορείς να το αποσυναρμολογούν, να το αξιολογούν και να το επαναφέρουν στην αγορά ή στην παραγωγή. Για τα συνεργεία και το aftermarket, ανοίγει ένα πιο σύνθετο πεδίο.
Η επισκευή δεν θα βασίζεται αποκλειστικά στη διάθεση καινούργιων ανταλλακτικών, αλλά θα περιλαμβάνει περισσότερες επιλογές, με διαφορετικό κόστος και διαφορετικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Αυτό απαιτεί ενημέρωση, τεχνική κατάρτιση και σαφείς διαδικασίες απέναντι στον πελάτη.
Για τον οδηγό, οι αλλαγές θα γίνουν πιο αισθητές σταδιακά. Στο μέλλον, η επισκευή ενός αυτοκινήτου μπορεί να περιλαμβάνει συχνότερα την πρόταση ενός πιστοποιημένου μεταχειρισμένου ή ανακατασκευασμένου εξαρτήματος. Παράλληλα, τα νέα αυτοκίνητα θα περιέχουν μεγαλύτερο ποσοστό ανακυκλωμένων υλικών, χωρίς αυτό να σημαίνει αλλαγή στη χρήση ή στην καθημερινή εμπειρία του ιδιοκτήτη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
ACEA: 1 στα 5 νέα αυτοκίνητα στην Ευρώπη είναι ηλεκτρικά - Η κατηγορία που «σαρώνει»
Τέλος σε ανασφάλιστα οχήματα και απλήρωτα τελη κυκλοφορίας: Τι αλλάζει με τους ελέγχους AI
Έρευνα: Αυτή είναι η πιο επικίνδυνη ώρα της ημέρας στους ελληνικούς δρόμους






ΔΗΜΟΦΙΛΗ





