Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η Volkswagen πειραματιζόταν εντατικά με κινητήρες W, εξελίσσοντας τη φιλοσοφία των VR μοτέρ σε μεγαλύτερες και πιο σύνθετες διατάξεις. Από αυτή την περίοδο προέκυψαν αργότερα οι γνωστοί W8, W12 και W16, όμως ανάμεσά τους υπήρξε και ένα πολύ λιγότερο γνωστό ενδιάμεσο βήμα: ο W10. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα ξεκίνησε υπό την καθοδήγηση του Ferdinand Piech, με στόχο την εξέλιξη ενός ισχυρού κινητήρα για ένα μεγάλο σπορ sedan.
Το πρόβλημα ήταν ότι εκείνη την εποχή ούτε η Volkswagen ούτε η Audi διέθεταν στην γκάμα τους ένα κατάλληλο αυτοκίνητο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως βάση δοκιμών. Η λύση βρέθηκε εκτός του Ομίλου. Οι μηχανικοί επέλεξαν μια BMW M5 της γενιάς E39, ένα από τα πλέον ολοκληρωμένα σπορ sedan της εποχής, και αφαίρεσαν τον εργοστασιακό V8 προκειμένου να τοποθετήσουν το πειραματικό σύνολο της Volkswagen.
Ατμοσφαιρικός W10 με 480 PS
Η συγκεκριμένη M5 κατασκευάστηκε τον Μάρτιο του 1999 και κανονικά θα έφερε τον S62 V8 των 4,9 λίτρων, με απόδοση 400 PS και 500 Nm. Στο πρωτότυπο, όμως, τη θέση του πήρε ένας εντελώς διαφορετικός κινητήρας. Ο W10 έχει χωρητικότητα περίπου 5 λίτρων, είναι ατμοσφαιρικός και κατασκευασμένος από αλουμίνιο.
Σύμφωνα με τα σημερινά στοιχεία που συνοδεύουν το αυτοκίνητο, αποδίδει 480 PS και 592 Nm ροπής, δηλαδή περίπου 80 PS περισσότερα από την εργοστασιακή M5 E39. Η μετάδοση παρέμεινε πιστή στη φιλοσοφία της BMW της εποχής, καθώς διατηρήθηκε το χειροκίνητο κιβώτιο έξι σχέσεων και φυσικά η κίνηση στους πίσω τροχούς. Δεν επρόκειτο πάντως για μια απλή αλλαγή κινητήρα.
Για να λειτουργήσει σωστά το πρωτότυπο κατασκευάστηκαν ειδικά εξαρτήματα για το σύστημα εισαγωγής, την ανάφλεξη και το κύκλωμα ψύξης, ενώ ο W10 ελέγχεται από αυτόνομη ηλεκτρονική μονάδα διαχείρισης.
Χωρίς τα ηλεκτρονικά βοηθήματα της κανονικής M5
Οι αλλαγές επεκτάθηκαν και στα ηλεκτρονικά συστήματα του αυτοκινήτου. Το traction control και το σύστημα ευστάθειας της εργοστασιακής M5 απενεργοποιήθηκαν, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοπρασίας το ίδιο συνέβη και με το ABS στο πλαίσιο της πειραματικής διαμόρφωσης του αυτοκινήτου. Στην καμπίνα, πάντως, η εικόνα παραμένει σε μεγάλο βαθμό αυτή μιας κανονικής M5 E39.
Οι σημαντικότερες διαφοροποιήσεις βρίσκονται μπροστά από τον οδηγό, όπου ο εργοστασιακός πίνακας οργάνων έχει αντικατασταθεί από ψηφιακή μονάδα της Stack, ενώ στην κεντρική κονσόλα έχουν προστεθεί επιπλέον όργανα για την παρακολούθηση των μηχανικών λειτουργιών. Το συγκεκριμένο σύστημα οργάνων δεν διαθέτει καταγραφή συνολικών χιλιομέτρων, με αποτέλεσμα η πραγματική απόσταση που έχει διανύσει το αυτοκίνητο να μην μπορεί πλέον να προσδιοριστεί με βεβαιότητα.
Ο Ferdinand Piëch την οδηγούσε ο ίδιος
Η ιστορία γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα λόγω της άμεσης σχέσης του αυτοκινήτου με τον Ferdinand Piëch. Σύμφωνα με τη Sabine Willeke, η οποία ήταν επικεφαλής της ομάδας μηχανικών που εργάστηκε στο πρόγραμμα, ο τότε ισχυρός άνδρας του Volkswagen Group δεν περιορίστηκε στο να εγκρίνει το project. Ο Piëch οδήγησε ο ίδιος την M5 W10 κατά τη διάρκεια της εξέλιξης, χρησιμοποιώντας προσωρινές πινακίδες κυκλοφορίας, ενώ υπάρχουν αναφορές ότι για κάποιο διάστημα τη χρησιμοποίησε και ως προσωπικό του αυτοκίνητο. Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε μακριά από τη συνήθη διαδικασία εξέλιξης της Volkswagen και, σύμφωνα με πληροφορίες που συνοδεύουν σήμερα το αυτοκίνητο, το συνολικό κόστος του πλησίασε τα 2 εκατ. ευρώ.
Μόλις τρεις κινητήρες W10
Ο W10 δεν έφτασε ποτέ σε μοντέλο παραγωγής. Σύμφωνα με τη Willeke, κατασκευάστηκαν μόλις τρία πρωτότυπα μοτέρ.
Ένα από αυτά βρίσκεται σήμερα στην ίδια την M5, ένα δεύτερο συνοδεύει το αυτοκίνητο ως στατικό εκθεσιακό μοτέρ και το τρίτο φέρεται να παραμένει στη Γερμανία. Κανένα άλλο αυτοκίνητο παραγωγής ή πρωτότυπο δρόμου δεν είναι γνωστό ότι εξοπλίστηκε με αυτόν τον κινητήρα. Η Volkswagen εγκατέλειψε τελικά τη συγκεκριμένη διάταξη, συνεχίζοντας την εξέλιξη των υπόλοιπων W κινητήρων. Ο W8 πέρασε στο Passat, ο W12 χρησιμοποιήθηκε από Volkswagen, Audi και Bentley, ενώ η ίδια βασική φιλοσοφία έφτασε στην πιο ακραία μορφή της με τον W16 των Bugatti Veyron και Chiron.
Σχεδόν εργοστασιακή εμφάνιση
Εξωτερικά, ελάχιστα στοιχεία προδίδουν τι υπάρχει κάτω από το καπό. Η M5 είναι βαμμένη σε Carbon Black Metallic, διαθέτει μαύρο δερμάτινο εσωτερικό και διατηρεί την ιδιαίτερα διακριτική εμφάνιση που χαρακτήριζε την E39. Ακόμη και ο χώρος του κινητήρα έχει κατασκευαστεί με τρόπο που απέχει αρκετά από την εικόνα ενός πρόχειρου πειραματικού αυτοκινήτου.
Οι ειδικοί αεραγωγοί εισαγωγής και τα υπόλοιπα εξαρτήματα έχουν ενσωματωθεί προσεκτικά γύρω από τον W10, καθώς το αυτοκίνητο προοριζόταν εξαρχής για κανονική χρήση στον δρόμο και όχι αποκλειστικά για στατικές δοκιμές. Ο σημερινός ιδιοκτήτης απέκτησε την M5 πριν από περίπου μία δεκαετία και κατάφερε να την ταξινομήσει στη Σλοβακία, συνεχίζοντας μάλιστα να τη χρησιμοποιεί. Ωστόσο, λόγω της ιδιαίτερης φύσης της μετατροπής δεν διαθέτει ευρωπαϊκό πιστοποιητικό συμμόρφωσης, κάτι που μπορεί να επηρεάσει τη διαδικασία ταξινόμησής της σε διαφορετική χώρα.
Σε δημοπρασία με εκτίμηση έως 350.000 ευρώ
Η μοναδική BMW M5 Volkswagen W10 Prototype δημοπρατείται σήμερα, 9 Οκτωβρίου 2026 στο Knokke-Heist του Βελγίου, στο πλαίσιο του Zoute Concours Auction της Broad Arrow. Η εκτίμηση της δημοπρασίας βρίσκεται μεταξύ 250.000 και 350.000 ευρώ. Μαζί με το αυτοκίνητο προσφέρεται και ο δεύτερος από τους τρεις γνωστούς W10 κινητήρες πάνω σε ειδική βάση παρουσίασης, καθώς και υλικό που σχετίζεται με την εξέλιξη του project.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Αποστολή στην Ισπανία: Δοκιμάζουμε τα νέα ελαστικά της Continental στην πίστα του Castelloli
Αυτοκίνητο της Χρονιάς 2027 για την Ελλάδα: Τα 44 μοντέλα που διεκδικούν τον τίτλο
Τέλος στο πρόβλημα των πινακίδων κυκλοφορίας: Κατασκευάζονται άμεσα 85.000 ζεύγη





ΔΗΜΟΦΙΛΗ

_77761_488595_type13129.jpg)


