Ο Sandro Munari, ο «Δράκος του Cavarzere», όπως ήταν το παρατσούκλι του, πάλευε με μια ασθένεια για πολλά χρόνια και πέθανε. O ένας και μοναδικός στο είδος του, ο θρύλος της Lancia αλλά και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι δεν είναι πια μαζί μας. Απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου σε ηλικία 85 ετών, μετά από μακρά ασθένεια.
O Sandro Munari. Ο άνθρωπος που έβαλε την Lancia στον αγωνιστικό χάρτη και την έκανε εμβληματική μάρκα στο παγκόσμιο στερέωμα του μηχανοκίνητου αθλητισμού, δεν άφησε απλά ένα κενό πίσω του. Έδειξε ότι οι θρύλοι ζουν ανάμεσά μας. Και ήταν ένας τέτοιος. Ένας γήινος ημίθεος που μέχρι την τελευταία στιγμή έλαμπε με την προσωπικότητά του σε κάθε δημόσια εμφάνιση. Και θα έφυγε περιχαρής αφού πρόλαβε να δει την επιστροφή της Lancia στα ράλι…
Ήταν ένας «πραγματικός Δράκος» ο Sandro και ακόμα και σήμερα οι φίλοι των ράλι μιλάνε για τα επιτεύγματά του. Τι και αν πέρασαν 54 χρόνια από εκείνη τη νύχτα στο Τουρινί όταν ηγούμενος μιας μικρής ομάδας με τις Lancia Fulvia 1.6 HF κατέπληξε την αρμάδα των Alpine-Renault ενισχύοντας την υπερηφάνια αρκετών Ιταλών φίλων, παθιασμένων με τα ράλι ανοίγοντας έτσι το κεφάλαιο των τεσσάρων νικών στο Μόντε Κάρλο…
Who is who
Ο Sandro Munari γεννήθηκε στο Cavarzere, στην περιοχή Veneto, στις 27 Μαρτίου 1940. Αρχικά συμμετείχε ως συνοδηγός πριν περάσει πίσω από το τιμόνι, και πολύ σύντομα αποδείχθηκε ότι διέθετε σπάνιο ταλέντο και απίστευτη αίσθηση του αυτοκινήτου σε απαιτητικές συνθήκες. Ξεκίνησε να συμμετέχει σε αγώνες ράλι το 1965 και κέρδισε το Ιταλικό Πρωτάθλημα Ράλι το 1967 και το 1969, προσθέτοντας τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ράλι το 1973 οδηγώντας μια Lancia Fulvia Coupé 1.6 HF.
Το 1972 κέρδισε τον αγώνα αντοχής σπορ αυτοκινήτων Targa Florio, συνεργαζόμενος με τον Arturo Merzario σε μια εργοστασιακή Ferrari 312PB. Επίσης, το 1972, ο Munari κατέκτησε την πρώτη του μεγάλη νίκη σε ράλι, κερδίζοντας το Ράλι Μόντε Κάρλο με μια εργοστασιακή Lancia Fulvia. Μόλις ξεκίνησε το WRC το 1973, ο Munari, οδηγώντας την πισωκίνητη Stratos, σημείωσε περαιτέρω νίκες σε διοργανώσεις όπως το Rallye Sanremo, το Rallye de Portugal και τον Γύρο της Κορσικής, συμβάλλοντας σημαντικά στην πρώιμη επιτυχία της Lancia στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.
Στην Ιταλία, ο Munari έγινε το πρώτο αστέρι των ράλι, αναβαθμίζοντας το προφίλ του σπορ κατά τη διάρκεια μιας χρυσής εποχής του ανταγωνισμού των κατασκευαστών στα ράλι. Η συνεργασία του με τη Lancia παραμένει μια από τις πιο διάσημες στην ιστορία του WRC. Μετά την αποχώρησή του από τους αγώνες υψηλού επιπέδου, ο Munari παρέμεινε στενά συνδεδεμένος με τα ράλι, εμφανιζόμενος τακτικά σε ιστορικά ράλι και εορτασμούς επετείων, ιδιαίτερα σε αυτά που τιμούσαν τα Stratos.
Η επίδρασή του στο άθλημα και στα ιταλικά ράλι παραμένει ανεξίτηλη στο πέρασμα των χρόνων.
Ο Munari συνδέθηκε στενά με ένα από τα εμβλήματα των ράλι της Lancia, την Stratos HF. Η συνεργασία μεταξύ του ιταλικού αυτοκινήτου και του οδηγού έφερε ένα ακόμη χατ-τρικ στο Ράλι Μόντε Κάρλο στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ανάμεσα σε συνολικά επτά νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι. Ο Munari κέρδισε επίσης τον τίτλο του Κυπέλλου FIA για Οδηγούς Ράλι το 1977. Αργότερα στην καριέρα του αγωνίστηκε με ένα Fiat 131 Abarth, τερματίζοντας τρίτος στον Γύρο της Κορσικής του 1978 και έκτος στο Ράλι Ακτής Ελεφαντοστού του 1980. Οι τελευταίες του εμφανίσεις στο WRC ήταν στο Ράλι Σαφάρι, στο οποίο συμμετείχε από το 1981 έως το 1984, αλλά είχε μόνο εγκαταλείψεις.
In memoriam
Ο Ιταλός, γνωστός ως «Il Drago», είναι ένας από τους οδηγούς που δεν έγιναν Παγκόσμιοι Πρωταθλητές με μεγάλες παράτες και τιμητικές διακρίσεις, κυρίως επειδή στην ακμή του ο τίτλος των οδηγών δεν είχε ακόμη θεσμοθετηθεί, γεγονός που τον οδήγησε να γίνει γνωστός ως πρωταθλητής χωρίς στέμμα, καθώς αναγνωρίζεται ως ο νικητής του Κυπέλλου FIA του 1977 (εκτός από το ότι ήταν πρωταθλητής Ευρώπης και δύο φορές πρωταθλητής Ιταλίας), αλλά μόλις το 1979 δημιουργήθηκε τελικά ο παγκόσμιος τίτλος οδηγών.
Το μοναδικό του στυλ με το οποίο οδηγούσε, «βοήθησε» τη Lancia Stratos να γίνει ένα από τα πιο ανταγωνιστικά αυτοκίνητα Group 4 τη δεκαετία του '70. Ο Munari ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τα σπουδαία του κατορθώματα στο Ράλι Μόντε Κάρλο, όπου το όνομά του ήταν πάντα συνδεδεμένο με τη μάρκα της χώρας του, πρώτα με το Fulvia HF και στη συνέχεια με την Stratos με κίνηση στους πίσω τροχούς, με το οποίο έγραψε μερικά από τα πιο λαμπρά του κεφάλαια.
Πέτυχε επτά νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι, την πρώτη στο Σαν Ρέμο το 1974 και την τελευταία, όπως αναμενόταν, στο Μόντε Κάρλο το 1977, επεκτείνοντας την καριέρα του στα μέσα της δεκαετίας του '80, όταν θα αγωνιζόταν για τελευταία φορά στο WRC στο Safari Rally του 1984, αυτή τη φορά οδηγώντας ένα Toyota Celica Twin Cam Turbo, με το οποίο τελικά δεν κατάφερε να φτάσει στη γραμμή τερματισμού. Είχε αγωνιστεί μόνο σε έξι διηπειρωτικούς αγώνες μεταξύ 1979 και εκείνης της χρονιάς, οπότε ήταν σαφές ότι, μετά την αποχώρηση της Stratos από τους αγώνες, ο Munari είχε ουσιαστικά χάσει την αίσθηση που είχε κάποτε με αυτό το αυτοκίνητο.
Ο Munari σπάνια αγωνιζόταν για άλλη ομάδα εκτός από τη Lancia, αν και δεν δίστασε να απαντήσει στο κάλεσμα του Enzo Ferrari να συνεργαστεί με τον Arturo Merzario σε μια 312 PB στο Targa Florio του 1972. Εξασφάλισαν τη νίκη χάρη στις εξαιρετικές οδηγικές ικανότητες του Βενετσιάνου, οι οποίες ήταν τόσο ακριβείς όσο ποτέ. Μετά την θητεία του στο WRC, συμμετείχε επίσης για λίγο σε αγώνες ράλι, αγωνιζόμενος τόσο στο Ράλι Ντακάρ όσο και στο Ράλι Φαραώ, όπου η συμμετοχή του στο τιμόνι μιας Lamborghini LM002 παραμένει ένα αξέχαστο γεγονός.
Lancia’s ambassador
Το όνομα του Munari ήταν πάντα συνδεδεμένο με τη Lancia. Πέτυχε τις τέσσερις νίκες του στο Πριγκιπάτο με τα ιταλικά αυτοκίνητα , την πρώτη το 1972 με μια Fulvia , και τις επόμενες τρεις συνεχόμενες μεταξύ 1975 και 1977 με τη θρυλική Stratos. Στη συνέχεια, μόνο οι Walter Röhrl, Tommi Mäkinen, Sébastien Loeb και Sébastien Ogier κατάφεραν να τον ισοφαρίσουν ή να τον ξεπεράσουν.
Η κληρονομιά του Munari είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτήν της Lancia Stratos, ενός αυτοκινήτου που κυριάρχησε στην εποχή του και ένα από τα πιο σεβαστά μοντέλα στην ιστορία των ράλι. Ακόμα και μετά την αποχώρησή του από τους αγώνες υψηλού επιπέδου, ο «Il Drago» συνέχισε να συμμετέχει σε διάφορους αγώνες με ιστορικά οχήματα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Καλύτερα να μασάς: Προφητείες για το αυτοκίνητο, που πήγαν τελικά… κουβά
Οι πιο περίεργοι χορηγοί στη Formula 1: Προφυλακτικά, ενεργειακά ποτά και ο... Bin Laden!
50 χρόνια Mercedes-Benz W123: Από τον ήρωα της καθημερινότητας στον μύθο των ράλλυ



_77761_478641_type13078.jpg)


ΔΗΜΟΦΙΛΗ


_77761_478641_type13129.jpg)


