Τι μάθαμε στο ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις;

* Ράλλυ Ακρόπολις - Τοποθέτηση: Tα όσα ακολουθούν σαν θέσεις, απόψεις και προσεγγίσεις, προέρχονται από τη δεδομένη μου και διαχρονικά ξεκάθαρη θέση μου να παραμείνει το Ακρόπολις κραταιό και μεγαλειώδες. No matter what. Και όταν αγαπάς άδολα διά βίου κάτι, θέλεις να παραμένει στην κορυφή. Τελειώσαμε με αυτό. Πάμε παρακάτω. 

Οι επισημάνσεις/κριτικές που ακολουθούν γίνονται με την παραδοχή ότι «αντίπαλος» του Ράλλυ Ακρόπολις σήμερα σε επίπεδο διοργανώσεων, είναι ο εαυτός του. Γιατί έχει φθάσει τόσο ψηλά διοργανωτικά, που πλέον μπορεί να συγκρίνεται με ένα από τα κορυφαία παγκόσμια αθλητικά γεγονότα. 

Το οποίο (ξαναλέω) είναι: ο εαυτός του!

Διοργανωτικά, logistics, έλεγχοι, μονάδες διεύθυνσης, συνεργασία με τοπικές αρχές και Γραφείο Τύπου όλα είναι με θετικό πρόσημο.

MUST READ

Γιάννης Πλάγος: Η άγνωστη πλευρά του πιο γρήγορου Έλληνα οδηγού στο EKO Ράλλυ Ακρόπολις 2026

Θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα; Στο μέτρο του δυνατού, ναι. Πάντα υπάρχουν τέτοια περιθώρια! Και για αυτά θα μιλήσουμε, σημειώνοντας ότι πριν γράψω αυτές τις γραμμές, έκανα αναλυτικά ρεπορτάζ όχι μόνο επί τόπου στους χώρους που βρέθηκα, αλλά και με τηλεφωνικές επικοινωνίες και με live συζητήσεις.

Προφανώς για κάποια ερωτήματα θα υπάρχουν απαντήσεις. Αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το Ράλλυ Ακρόπολις είναι τόσο ψηλά, που όσοι το «υπηρετούν» δεν χρειάζεται να δίνουν απαντήσεις για να γεμίζει η σελίδα. Χρειάζεται να πράττουν.-

* Υπερειδική Διαδρομή The Ellinikon Sports Park: Η-κατά γενική ομολογία- πλέον άνευρη από το 2021 που το Ακρόπολις επέστρεψε στα σαλόνια του WRC. Και γράφω «κατά γενική ομολογία» γιατί αυτή ήταν η γνώμη ανθρώπων στο rally village του Ελληνικού αλλά και στην αποβάθρα των Τραμ όπως και μέσα στα βαγόνια του από τον κόσμο που είχε έρθει να δει την Υπερειδική. Δεν υπήρχε πάθος, δεν υπήρχε παλμός, δεν υπήρχε έξαρση.

Η πίστα ήταν στενή, οι κερκίδες χαμηλές, και τα αναγκαία τσιμεντένια στηθαία διαμόρφωσης και ασφάλειας, περιόριζαν την οπτική. Ουσιαστικά, όπου και να καθόσουν στα 2/3 της Υπερειδικής τα αγωνιστικά αυτοκίνητα τα έβλεπες «μισά». Οπότε έχανες μεγάλο μέρος ωφέλιμης οπτικής που θα δημιουργούσε μία πανδαισία θεάματος, απαραίτητο για να σε φτιάξει τη διάθεση. Κατανοούμε το γεγονός ότι οι διοργανωτές έκαναν ότι μπορούσαν, αλλά το αποτέλεσμα δεν τους δικαίωσε. Όταν είσαι στο Στείρι την επόμενη ημέρα και ακούς παρέα να συζητάει λέγοντας «κακώς πήγαμε», και με διαφορετικά λόγια ακούς το ίδιο και από άλλες «Ακροπολο-παρέες» κάποιο πρόβλημα υπάρχει.

Να σημειώσουμε επίσης ότι αρκετοί θεατές με τους οποίους συνομιλήσαμε εξέφρασαν την άποψη πως ο σχολιασμός του -πρώην αγωνιζόμενου- συμπαρουσιαστή κατά τη διάρκεια της Υπερειδικής ήταν συχνότερος απ' όσο θα επιθυμούσαν. Τόσο στις κερκίδες των χορηγών όσο και στον διαμορφωμένο λόφο που περιδιάβηκα, ακούστηκαν -διόλου κολακευτικά- σχόλια ότι θα προτιμούσαν να ακούγεται περισσότερο ο φυσικός ήχος των αγωνιστικών αυτοκινήτων. Για αρκετούς θεατές, άλλωστε, αυτό αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας μιας Υπερειδικής. Ίσως μια πιο διακριτική παρουσία στο μικρόφωνο να αναδείκνυε ακόμη περισσότερο το ίδιο το θέαμα.

MUST READ

ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις: Η εξήγηση της FIA για την πέτρα στο παρμπρίζ του Cachon

Στα εξόχως θετικά της Υπερειδικής η δημιουργία στάσης του Τραμ σε απόσταση αναπνοής από την πίστα. Έφθανες και έφευγες ατσαλάκωτος, υπήρχαν πάρα πολλά άτομα πρόθυμα και ευγενικά να σε κατευθύνουν, ή να απαντήσουν στις απορίες σου και το σημαντικότερο, δεν χρειαζόταν ουσιαστικά κανένας λόγος να χρησιμοποιήσεις το δικό σου αυτοκίνητο. Πραγματικά εξαιρετική επιλογή, που αξίζει πολλά συγχαρητήρια στους ανθρώπους της διοργάνωσης που το εμπνεύστηκαν και το πραγματοποίησαν. 

* Λουτράκι 1: Αλλαγή έδρας. Δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό να αλλάζει η έδρα ενός αγώνα. Για διάφορους λόγους πολλοί αγώνες στο παρελθόν έχουν τέτοιες επιλογές. Οπότε με τα σημερινά δεδομένα, το Λουτράκι ήταν η μοναδική λύση που συγκέντρωνε χωροταξική ευκολία και στα logistics των ομάδων και στον αγωνιστικό τομέα, αλλά και σε επίπεδο facilities. Το Λουτράκι είναι πιο κοντά στο αεροδρόμιο και στο λιμάνι εισαγωγής (Πάτρα), ενώ βρίσκεται πιο κοντά στην Αθήνα, έχει αξιόλογη ξενοδοχειακή υποδομή και ένα ακόμα βασικό χαρακτηριστικό που ατύπως, ή επισήμως αναζητούν οι ξένοι επισκέπτες μας. Είτε σχετιζόμενοι με τον αγώνα, είτε άνθρωποι των media, είτε απλοί θεατές: Θάλασσα! 

* Λουτράκι 2: Είναι γνωστό ότι σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, σε καθολική σύγκριση, ακόμα και με αυτή του πολύ νότιου Ιταλικού τομέα, η Ελλάδα έχει μακράν τις πιο άσχημες εισόδους χωριών, κωμοπόλεων και πόλεων. Μακράν όμως. Τα χαλάσματα στην είσοδο της Λαμίας, «αντικαταστάθηκαν με επιτυχία» από αντίστοιχα άλλα στο Λουτράκι. Φαίνεται το να υπάρχουν ξεχασμένα γιαπιά, εγκαταλειμμένα κτίρια με αγριοακακίες σε ευδοκίμηση, ή άλλου είδους χαλάσματα είναι must για την χώρα μας. Δυστυχώς το Λουτράκι δεν αποτελεί εξαίρεση. Επίσης, μας έκανε εντύπωση η ανάπτυξη έργων σε τεράστιο μήκος από τον κόμβο της Διώρυγας μέχρι το κέντρο της πόλης που μεταφράζεται σε σκαμμένους δρόμους, σκόνη και ακαλαίσθητη οπτική. Είναι προφανές ότι η ζωή και ο ρυθμός μίας πόλης δεν κινείται γύρω από το Ακρόπολις. Ή μήπως θα έπρεπε. Μία ματιά στα όσα ενδιαφέροντα μας ενημερώνει η Motorsport Greece για τα σημαντικότατα οικονομικά οφέλη του αγώνα στην τοπική οικονομία, θα έπρεπε να προβληματίσει τις εκάστοτε δημοτικές αρχές. Το Λουτράκι γνώριζε πάνω από ένα χρόνο ότι θα είναι η επόμενη βάση του Ράλλυ Ακρόπολις. Οπότε ένας προγραμματισμός των έργων θα μπορούσε να γίνει. Ας ελπίσουμε ότι του χρόνου τα πράγματα θα έχουν βελτιωθεί αισθητά.

* Service Park 1: Στα θετικά ο μεγάλος χώρος και η προσέγγισή του με το θαλάσσιο περιβάλλον. Στα αρνητικά η μετά από δέκα χρόνια ίδια άσχημη εικόνα με την σκόνη και από τις δύο εισόδους, είτε των θεατών, είτε των ομάδων και των media. Μπορεί η εξήγηση να είναι ότι πρόκειται για στρατιωτικό χώρο. Ο στρατός είναι αυτός που κάθεται στο τραπέζι και συζητάει με την πολιτεία και τους διοργανωτές. Οπότε έχει τη διάθεση να βοηθήσει. Με το παραπάνω. Και αν είναι δύσκολο να πέσει τσιμέντο ή άσφαλτος στα πολλά τμήματα που είναι παράγωγα πουδρόσκονης, θα μπορούσε να τοποθετηθεί αμμοχάλικο, ή 3Α, ή αποξεσμένη άσφαλτος. Η εικόνα να περπατάς και από τα παφ-παφ στην πουδρόσκονη να γίνεσαι χάλια, δεν έχει λόγο ύπαρξης. Η δε κατάβρεξή της, σε τέτοιου είδους χώμα δημιουργεί λάσπη που σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν λύνεται. 

* Service Park 2: Την απόσταση του -περίπου ενός χιλιομέτρου- Service Park από τα HQ δεν την λες και βολική. Ειδικά όταν είναι να την διανύσεις μέσα σε λιοπύρι και το χειρότερο σε έναν σκαμμένο δρόμο με πλέγματα και άπειρη σκόνη από τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Πάμε πάλι. Το Λουτράκι γνώριζε πάνω από ένα χρόνο ότι θα είναι η επόμενη βάση του Ράλλυ Ακρόπολις. Οπότε ένας προγραμματισμός των έργων θα μπορούσε να γίνει. Ας ελπίσουμε ότι του χρόνου τα πράγματα θα έχουν βελτιωθεί αισθητά. Ένας καθαρός δρόμος με οριοθέτηση ενός υποτυπώδους «πεζοδρομίου» για τους πεζούς που προσέρχονται στο Service Park είναι αναγκαίος. με λίγα λόγια, η υπόθεση Service Park χρειάζεται δουλειά. Οι διοργανωτές είναι έμπειροι, έχουν δει δεκάδες άλλα SP και η εικόνα αυτή εν γένει δεν τιμά το Ακρόπολις.

*Περιφέρεια Πελοποννήσου: Έχοντας υπόψη την όχι και τόσο επιτυχημένη συνεργασία που υπήρξε πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια με την τότε Περιφέρεια Πελοποννήσου (επί περιφερειάρχη κ. Πέτρου Τατούλη) γύρω από το Ράλλυ Ακρόπολις, ακούσαμε με ενδιαφέρον τις δυναμικές δηλώσεις του νυν περιφερειάρχη κ. Δημήτρη Πτωχού: «Το θέλαμε, το διεκδικήσαμε, το πήραμε το Ράλλυ Ακρόπολις στην Πελοπόννησο». Πολύ θετική προσέγγιση. Μια προσεκτική ανάγνωση των επισημάνσεων που καταγράφονται παραπάνω θα μπορούσε να αποτελέσει έναν χρήσιμο οδηγό για όσα μπορούν να βελτιωθούν από την Περιφέρεια, σε συνεργασία με τον Δήμο Λουτρακίου και τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους φορείς. Περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε τα σημεία αυτά να αντιμετωπίζονται την επόμενη χρονιά.

* Μαίναλο: Με διαφορά αποκαλέσθηκε «η Ειδική Διαδρομή του αγώνα». Εξαιρετικό οδόστρωμα, τεχνική χάραξη και ένα τέλος με show πριν τον τερματισμό. Εξαιρετική η ιδέα των διοργανωτών να μεταφέρουν τον κόσμο από τον χώρο στάθμευσης του Χιονοδρομικού Κέντρου στο σημείο παρακολούθησης αλλά έχουμε να επισημάνουμε μερικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα ώστε του χρόνου (που λογικά θα ξαναϋπάρξει Μαίναλο) να λυθούν. Πρώτα-πρώτα τα μικρά λεωφορεία, να αντικατασταθούν με μεγάλα 50+ θέσεων. Μιλώντας με επαγγελματία οδηγό τουριστικών λεωφορείων στο Μαίναλο 2 μου εξήγησε ότι ο δρόμος είναι μία χαρά για να μπορεί να δεχθεί μεγάλα λεωφορεία και ότι οι ίδιοι κινούνται σε διαδρομές απίστευτα πιο στενές από ότι ήταν η «Χιονοδρομικό Κέντρο Μαινάλου-Ειδική Διαδρομή».

Ο πολύς κόσμος που επέλεξε την λύση των λεωφορείων υπέμεινε στην επιστροφή χαώδη ουρά για να μετακινηθεί με λεωφορεία 10 θέσεων κατά μέσο όρο. Αυτό ήταν ταλαιπωρία για μία επιλογή που ως ιδέα ήταν εξαιρετική. Επίσης το σημείο που άφηναν τον κόσμο τα λεωφορεία ήταν πολύ μακριά από τον χώρο παρακολούθησης. Γνωρίζοντας μήνες τώρα την επιλογή αυτή θα μπορούσε να διαμορφωθεί ελεγχόμενος χώρος από την Αστυνομία ώστε τα λεωφορεία να φθάνουν σχεδόν 100 μέτρα από την Ε.Δ. Η εξαιρετικά επιτυχημένη εμπειρία του περυσινού Στείρι, Ταρζάν και Σμοκόβου στην αστυνόμευση συνηγορεί τα μέγιστα για αυτή την ενέργεια που θα πρέπει να κάνουν οι διοργανωτές. Και κάτι τελευταίο. Ανημέρωτοι κριτές και ενδιάμεσοι έστελναν τον κόσμο να κάνει ανάβαση ενός χιλιομέτρου και κατάβαση άλλων 500 μέτρων για να φθάσει στον μεγάλο χώρο παρακολούθησης στον τερματισμό, ενώ υπήρχε ασφαλέστατη δίοδος μέσα από το δάσος, και μάλιστα χωρίς επαφή με την Ε.Δ. Το να λες χωρίς να γνωρίζεις σε ηλικιωμένους και γονείς με μικρά παιδιά «να εδώ πιο πάνω είναι, 200-300 μέτρα» και να αναγκάζεις σε ορειβατικό μαρτύριο ανθρώπους χωρίς λόγο, χρειάζεται επανεξέταση στην υπευθυνότητα.

* Θεατές: Εσείς; Τι γνώμη έχετε; Γέμισε με θεατές το φετινό Ακρόπολις; Η γενική εικόνα είναι ότι δεν γέμισε. Είχε αρκετό κόσμο, πολύ σε κάποια σημεία, αλλά εν γένει το 70ο Ακρόπολις δεν έχει να επιδείξει στα πρώτα του θετικά αναγνώσματα το πολυπληθές του χαρακτήρα του. Το γιατί, είναι κάτι που μένει να το εντοπίσουμε όλοι μας όσοι συνδράμουμε σε αυτό. Με το καλό του χρόνου τέτοια εποχή θα έχουμε καλύτερη και ασφαλέστερη εικόνα. Το Ράλλυ Ακρόπολις περιμένει από την Πελοπόννησο να δημιουργήσει αυτόχθονες θεατές και όχι μετακινούμενους. Πάντα έτσι γινόταν στα ράλι του WRC. 

* WRC Promoter (new): Ας κλείσουμε το σημείωμα για Ακροπολικό Debrief με τα όσα σχετίζονται με τον ante portas νέο WRC Promoter. Χωρίς να έχουμε ακόμα επίσημες ανακοινώσεις, γνωρίζουμε σε ικανό βαθμό ότι η νέα εταιρεία που θα αναλάβει τα εμπορικά δικαιώματα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι μεταβιβάζονται στον Γαλλικό επενδυτικό όμιλο σχετικό με την αυτοκίνηση, την Cosmobilis (υπήρχε και αυτοκίνητο με την χορηγία του ομίλου αυτού στο Ακρόπολις, ήταν το GR Yaris Rally2 #48) της οποίας στο «WRC σκέλος» ηγείται για την ώρα ο  πρώην επικεφαλής της ομάδας F1, Eric Boullier ο οποίος ήταν παρών στο Ακρόπολις έστω και άτυπα -άτυπη ήταν και η τυχαία συνάντησή μας στο Λουτράκι και τα ελάχιστα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ μας...

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, η νέα αυτή συμφωνία θα είναι διάρκειας 25 χρόνων (!) και αντικαθιστά τους προηγούμενους κατόχους δικαιωμάτων, Red Bull και KW25. Περιμένουμε επίσημες ανακοινώσεις, αλλά αν κρίνουμε από τα όσα έχουν διαρρεύσει ήδη και σχετίζονται με την δραστική μείωση των συνολικών χιλιομέτρων ενός αγώνα (250 χιλιόμετρα max) και μόνο μία Ειδική Διαδρομή τις Κυριακές, μου φαίνεται ότι για μία ακόμα φορά θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλα όσα αντιπροσωπεύει η παλαιά λαϊκή ρήση «στου κασίδη το κεφάλι, όλοι γίνονται κουρείς». Υπομονή και θα επανέλθουμε, ελπίζοντας να μην ξαναζήσουμε ζοφερές εποχές Chryssalis-David Richards...