Γιάννης Ιακωβίδης: Ποιος ορίζει το μέλλον της αυτοκίνησης;


Σε μια περίοδο χωρίς ξεκάθαρη κατεύθυνση, η παγκόσμια αγορά αυτοκινήτου αναδιατάσσεται, με νέους παίκτες, νέες ισορροπίες και τον καταναλωτή στο επίκεντρο.

  • 3/4/2026

Η παγκόσμια αγορά αυτοκινήτου βρίσκεται σήμερα, κατά τη γνώμη μου, σε μια μεταβατική φάση χωρίς ακόμη καθαρή κατεύθυνση. Η γεωπολιτική αστάθεια και οι πιέσεις στην παγκόσμια οικονομία δεν αφήνουν την τεχνολογία να οδηγήσει μόνη της τις εξελίξεις, όπως ίσως θα περιμέναμε πριν από λίγα χρόνια.

Η ηλεκτροκίνηση κερδίζει έδαφος, αλλά όχι με την ταχύτητα που πολλοί είχαν προβλέψει. Σήμερα αντιστοιχεί περίπου στο 20-25% της παγκόσμιας αγοράς, με τις πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για 40% έως το 2030.

Είναι το μέλλον; Θεωρώ πως ναι. Όχι όμως άμεσα.

Οι μεγάλες αγορές της Ευρώπης και των ΗΠΑ δείχνουν σημάδια επιβράδυνσης. Οι επιδοτήσεις περιορίζονται και οι καταναλωτές εμφανίζονται πιο διστακτικοί. Βλέπουμε ήδη πολλούς κατασκευαστές να χαμηλώνουν τους στόχους τους για τα ηλεκτρικά οχήματα και να επιστρέφουν σε υβριδικές και θερμικές λύσεις.

Την ίδια στιγμή, όμως, όλα παραμένουν ρευστά. Μια ενεργειακή ή γεωπολιτική κρίση μπορεί να αλλάξει άμεσα τα δεδομένα και να επιταχύνει τη στροφή προς την ηλεκτροκίνηση.

Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω ότι μεσομακροπρόθεσμα η ηλεκτροκίνηση είναι μονόδρομος.

Από την ανάπτυξη στην αναδιάρθρωση

Αυτό που βλέπουμε σήμερα δεν είναι τόσο θέμα ανάπτυξης της αγοράς, όσο θέμα εσωτερικής αναδιάρθρωσης.

Η παγκόσμια παραγωγή αυξάνεται οριακά, της τάξης του 1-2%, αλλά η πραγματική αλλαγή βρίσκεται αλλού. Η αξία μεταφέρεται από τα μηχανικά μέρη στο λογισμικό και τα δεδομένα.

Το αυτοκίνητο μετατρέπεται σταδιακά από μηχανή σε ψηφιακή πλατφόρμα. Και αυτή, κατά τη γνώμη μου, είναι η πιο ουσιαστική αλλαγή που βιώνει σήμερα η βιομηχανία.

Οι παραδοσιακοί παίκτες σε φάση επαναπροσδιορισμού

Οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές συνεχίζουν να στηρίζονται στην ποιότητα και στην αξία των brands τους. Αυτό είναι το μεγάλο τους πλεονέκτημα. Από την άλλη πλευρά, όμως, έχουν υψηλό κόστος παραγωγής, πιο αργή προσαρμογή και σαφώς μικρότερη ταχύτητα σε σχέση με την Κίνα, ιδιαίτερα στην ηλεκτροκίνηση.

Το αυτοκίνητο μετατρέπεται από μηχανή σε ψηφιακή πλατφόρμα — και αυτή είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που βιώνει σήμερα η βιομηχανία.

Στις ΗΠΑ, οι μεγάλοι κατασκευαστές έχουν σημαντικό πλεονέκτημα στο software και στις τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης, αξιοποιώντας κεφάλαια και τεχνογνωσία. Ωστόσο, απευθύνονται κυρίως στη δική τους αγορά και αντιμετωπίζουν ζητήματα κόστους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, αξιοπιστίας.

Οι Ιάπωνες κινούνται πιο προσεκτικά. Δίνουν προτεραιότητα στην αξιοπιστία, την κερδοφορία και τη σταδιακή μετάβαση. Είναι ξεκάθαρα μια στρατηγική “long game”.

Οι Κορεάτες, αντίθετα, δείχνουν μεγάλη ευελιξία. Επενδύουν επιθετικά στην ηλεκτροκίνηση, στο design και στο software και παρουσιάζουν συνεχώς νέα μοντέλα, πιο κοντά στις νέες τάσεις της αγοράς.

Κίνα: Ο πραγματικός game changer

Αν υπάρχει ένας παίκτης που αλλάζει τους κανόνες, αυτός είναι η Κίνα.

Με χαμηλό κόστος παραγωγής, ταχύτητα εξέλιξης και κυριαρχία στην ηλεκτροκίνηση - παράγοντας πάνω από το 70% των EV παγκοσμίως – έχει ήδη αναδειχθεί σε βασικό διαμορφωτή της αγοράς.

Η Κίνα, που μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούνταν παραγωγός χαμηλού κόστους, μετατρέπεται σήμερα σε τεχνολογικό ηγέτη. Ελέγχει μεγάλο μέρος της εφοδιαστικής αλυσίδας, έχει ισχυρή παρουσία στο software και υποστηρίζεται από το κράτος.

Ταυτόχρονα, προσαρμόζεται πολύ γρήγορα, επενδύοντας και σε plug-in hybrid λύσεις, δημιουργώντας μια πιο ρεαλιστική μετάβαση προς την ηλεκτροκίνηση.

Είναι game changer; Κατά τη γνώμη μου, ναι.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν προκλήσεις. Ο έντονος εσωτερικός ανταγωνισμός, η πίεση στα περιθώρια κέρδους και οι περιορισμοί από τη Δύση δημιουργούν ένα σύνθετο περιβάλλον. Πιθανότατα, τα επόμενα χρόνια θα δούμε λιγότερους αλλά ισχυρότερους κινεζικούς κατασκευαστές.

Ποιός θα κυριαρχήσει

Δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει ένας απόλυτος νικητής.

  • Η Κίνα θα κυριαρχήσει σε όγκο.
  • Οι ΗΠΑ στην τεχνολογία.
  • Η Ευρώπη στο prestige και στα premium μοντέλα.
  • Ιαπωνία και Κορέα θα συνεχίσουν να ενισχύουν τη θέση τους.

Η ελληνική αγορά: Ανθεκτική αλλά εγκλωβισμένη

Βλέποντας την ελληνική αγορά σήμερα, με μια πιο αποστασιοποιημένη ματιά, θα έλεγα ότι παραμένει σταθερή αλλά σε χαμηλά επίπεδα.

Το 2025 έκλεισε με περίπου 144.000 ταξινομήσεις, με το 60% να αφορά εταιρικές πωλήσεις και μόλις το 40% λιανική. Αυτό από μόνο του δείχνει τη μειωμένη αγοραστική δυνατότητα των νοικοκυριών.

Τα υβριδικά κυριαρχούν, ενώ τα ηλεκτρικά παραμένουν πολύ χαμηλά σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι η μέση ηλικία του στόλου, που ξεπερνά τα 18 έτη.

Η αγορά δεν είναι σε ύφεση, αλλά ουσιαστικά «κρατιέται» χαμηλά. Οι τιμές, το κόστος χρήσης και η έλλειψη σταθερών κινήτρων δεν επιτρέπουν την ανανέωση του στόλου.

Αν θέλουμε πραγματική αλλαγή, χρειάζονται σταθερές πολιτικές: κίνητρα, απόσυρση παλαιών οχημάτων, επενδύσεις σε υποδομές και νέες μορφές χρήσης.

Η περίπτωση της Πορτογαλίας

Είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ πρόσφατα την Πορτογαλία, μια χώρα με αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με την Ελλάδα, τόσο σε επίπεδο πληθυσμού όσο και σε επίπεδο οικονομικής πορείας τα προηγούμενα χρόνια.

Μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, έχει καταφέρει να κινηθεί σε τροχιά ανάπτυξης και ουσιαστικών αλλαγών, όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στις υποδομές, τις υπηρεσίες και την ποιότητα ζωής.

Στην αγορά αυτοκινήτου, η εικόνα είναι ενδεικτική. Οι ταξινομήσεις ξεπερνούν τις 220.000 ετησίως, σημαντικά υψηλότερα από την Ελλάδα, ενώ η διείσδυση της ηλεκτροκίνησης είναι πολλαπλάσια. Παράλληλα, ο μέσος όρος ηλικίας του στόλου είναι αισθητά χαμηλότερος.

Η διαφορά δεν οφείλεται σε διαφορετικές δυνατότητες, αλλά σε πιο σταθερές πολιτικές και στοχευμένα μέτρα.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Αν θέλουμε να αλλάξει ουσιαστικά η εικόνα της ελληνικής αγοράς, απαιτούνται σταθερά κίνητρα, προγράμματα απόσυρσης, επενδύσεις σε υποδομές και ενίσχυση νέων μορφών χρήσης.

Η εμπειρία γίνεται το νέο πεδίο ανταγωνισμού

Σε μια αγορά όπου τα προϊόντα συγκλίνουν τεχνολογικά, η διαφοροποίηση δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στο αυτοκίνητο.

Περνάει πλέον στην εμπειρία.

Ο εισαγωγέας και ο έμπορος οφείλουν να προσφέρουν ένα ολοκληρωμένο πακέτο υπηρεσιών: Χρηματοδότηση, ασφάλιση, συντήρηση, εγγυήσεις και διαφάνεια. Η εμπιστοσύνη γίνεται καθοριστικός παράγοντας.

Η πραγματική αξία για τον καταναλωτή

Ο καταναλωτής σήμερα είναι πιο ενημερωμένος από ποτέ. Βρίσκεται σε συνεχή ψηφιακή επαφή με sites και μελετά τα περιοδικά ειδικού Τύπου, συγκρίνοντας επιλογές, ερευνώντας και αξιολογώντας πριν καταλήξει στην απόφασή του. Και πρέπει να καταλάβει κάτι βασικό: Δεν είναι μόνο η τιμή αγοράς που μετράει.

Η πραγματική αξία μιας αγοραστικής επιλογής προκύπτει από το σύνολο των παραμέτρων: Kατανάλωση, ασφάλεια, εγγύηση, κόστος συντήρησης και ανταλλακτικών, αξία μεταπώλησης, αλλά και αξιοπιστία της μάρκας και του εμπόρου.

Σε ένα περιβάλλον που αλλάζει τόσο γρήγορα, αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική απόφαση που καλείται να πάρει.

Αντί βιογραφικού…

Είχα την ευκαιρία και την τύχη, για περίπου 35 χρόνια μετά τις σπουδές μου, να βρεθώ επαγγελματικά δίπλα σε ανθρώπους που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην αγορά αυτοκινήτου στην Ελλάδα.

Κατά χρονολογική σειρά, συνεργάστηκα με τις οικογένειες Κασιδοπούλου, Συγγελίδη, Θεοχαράκη και Βασιλάκη. Όλοι μου εμπιστεύτηκαν θέσεις υψηλής ευθύνης και, μαζί με εξαιρετικούς συναδέλφους και σημαντικούς συνεργάτες σε όλη την Ελλάδα, θεωρώ ότι αφήσαμε ένα μικρό αλλά θετικό αποτύπωμα στην αγορά.

Μέσα από αυτό το άρθρο, θα ήθελα να τους ευχαριστήσω όλους για τη συμβολή τους σε ένα μεγάλο και πραγματικά συναρπαστικό επαγγελματικό ταξίδι.