* Toyota: Τελικά; Τρέχει μόνη της; Πιθανόν… Όταν Pajari και Katsuta, είναι μπροστά από το «βαρύ πυροβολικό» της Hyundai Neuville και Fourmaux, τότε πόσο ακραία είναι άραγε η πρόβλεψη ότι -υπό κανονικές συνθήκες- η Toyota θα κερδίσει όλους τους αγώνες του WRC φέτος;... Ευχόμαστε για το καλό του σπορ να αλλάξουν αυτές οι συνθήκες... Το γρηγορότερο.
* Hyundai: Όλα ξεκίνησαν πέρυσι στα μέσα της σεζόν, όταν η Hyundai την ώρα που έπρεπε να κάνει δομικές αλλαγές στο i20 N Rally1, επέλεξε να δώσει τα πάντα σε επίπεδο επενδύσεων και σημασίας, στην εξέλιξη του προγράμματος της θυγατρικής Genesis στο WEC. Το τι συνέβη το είδαμε στην εξέλιξη της χρονιάς με την αδυναμία της να ανταγωνιστεί στα ίσια την Toyota. Και φέτος; Μία από τα ίδια, τουλάχιστον για την ώρα. Οι δηλώσεις Fourmaux και Neuville ότι δεν ξέρουμε τι συμβαίνει και το αυτοκίνητο είναι τόσο αργό, δείχνουν ότι πλέον μόνο μέσα από τύχη (;) και εξαιρετική προσπάθεια μπορεί το i20 να ανταγωνιστεί το Yaris. Βλέποντας τον αγώνα, αλλά και μιλώντας με συναδέλφους που παρευρέθηκαν τόσο στο Μόντε, όσο και στην Σουηδία, οι διαφορές των δύο αυτοκινήτων, είναι ορατές πλέον με γυμνό οφθαλμό. Τώρα, πως θα γυρίσει αυτό, κανένας δεν ξέρει, αλλά με δύο αγώνες να τερματίζει εκτός βάθρου, χρειάζονται εκπλήξεις στο μέλλον. Θα δούμε…
* M-Sport: Ο Malcolm Wilson έκλεισε τα 70 του χρόνια και εκτός από ένα πάρτι που έγινε στις εγκαταστάσεις της M-Sport στο Dovenby της Αγγλίας, λίγες ημέρες αργότερα, οι φίλοι του στο Ηνωμένο Βασίλειο του έκαναν ένα άλλου τύπου surprise party! Χωρίς να το γνωρίζει ο ίδιος, οι φίλοι του ξεφόρτωσαν και παρέταξαν στις εγκαταστάσεις της M-Sport μερικά σπάνια αυτοκίνητα που είχε οδηγήσει ο ίδιος από την δεκαετία του ’70 και μετά. Opel manta 400, MG Metro 6R4, Audi S1, Nissan 240 RS, κ.ά.
Πέρα από την αποτυπωμένη έκπληξή του στα social media, δεν έχασε την ευκαιρία, φόρεσε την φόρμα και τα έκανε μερικές βόλτες στην ιδιόκτητη πίστα της MS-RT. Πολύχρονος να είναι λοιπόν ο κύριος Malcolm και του ευχόμαστε υγεία και να πράττει τα καλύτερα στο νέο του θώκο στην FIA.
* Ελαστικά με καρφιά: Και επειδή «επανάληψις, μήτηρ μαθήσεως» να πούμε ότι η ιστορία των ελαστικών με καρφιά -που χρησιμοποιούν τα αγωνιστικά αυτοκίνητα στο Ράλι Σουηδίας- κρατάει από πολύ παλιά, μια και οι πειραματισμοί ξεκίνησαν στην Φινλανδία από την δεκαετία του 1930, συνθήκη που αφορούσε κυρίως τη μεταφορά εμπορευμάτων, η οποία αποτελούσε τεράστια πρόκληση τον χειμώνα, ειδικά σε δρόμους κακής ποιότητας. Υπό αυτές τις συνθήκες, το 1934, η εταιρεία Suomen Gummitehdas Osakeyhtiö, ο προκάτοχος της Nokian Tyres, του σημερινού κατασκευαστή ελαστικών, παρουσίασε το πρώτο πρωτοποριακό μοντέλο χειμερινών ελαστικών, με το όνομα Kelirengas.
Τη δεκαετία του 1930, η Goodyear κατασκεύασε πρωτότυπα χειμερινά ελαστικά ως αποτέλεσμα πειραμάτων με τεχνητό καουτσούκ που έγιναν τελικά εφαρμόσιμες στο μοντέλο Suburbanite, που παρουσιάστηκε το 1952. Με την πάροδο του χρόνου, η σειρά Suburbanite εμπλουτίστηκε επίσης με την έκδοση Studable με 464 καρφιά, η οποία παρείχε απόλυτη εγγύηση σε όλες τις ολισθηρές επιφάνειες, και το 1956 κυκλοφόρησε στην αγορά μια έκδοση χωρίς αεροθάλαμο του μοντέλου.
Και κάπως έτσι φθάνουμε στο 1963, χρονιά που όλοι οι νικητές του Ράλι Μόντε Κάρλο χρησιμοποίησαν ελαστικά Nokian με καρφιά. Μετά τον πόλεμο, ορισμένοι κατασκευαστές πειραματίστηκαν με το σχεδιασμό χειμερινών ελαστικών με καρφιά. Το 1961, η Continental παρουσίασε τα χειμερινά ελαστικά με καρφιά - Eis M+S 18. Την ίδια χρονιά, η Kometa-Hakkapeliitta έκανε το ντεμπούτο της - ελαστικά Nokian με καρφιά.
Η τοποθέτηση χειμερινών ελαστικών με καρφιά είναι μια λύση που λειτούργησε εξαιρετικά σε αγώνες αυτοκινήτων. Ωστόσο, αποδείχθηκε καταστροφική για τις ασφάλτινες επιφάνειες.
Τη δεκαετία του 1970, τα χειμερινά ελαστικά με καρφιά άρχισαν να απαγορεύονται στην καθημερινή χρήση σε πολλές χώρες, οπότε η σύντομη καριέρα αυτού του είδους των χειμερινών ελαστικών έφτασε στο τέλος της. Τα ελαστικά με καρφιά για αυτοκίνητα, όπως και τα ελαστικά με καρφιά για μοτοσικλέτες, άρχισαν να ξεχνιούνται. Και μια και αναλύσαμε το θέμα να πούμε ότι η σύνθεση των καρφιών είναι από βολφράμιο, υλικό που αντέχει σε ακραία υψηλές θερμοκρασίες.
* Skoda: Η Skoda επιστρέφει στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος WRC2. Μέσα σε μία εβδομάδα η Skoda Motorsport, μέσω της Τουρκικής ιδιωτικής-αδελφής ομάδας Tok Sport, έγινε γνωστό ότι ο Andreas Mikkelsen θα αγωνιστεί σε επιλεγμένους γύρους του WRC2 το 2026, προς το παρόν, τουλάχιστον. Και λίγες ημέρες αργότερα ανακοινώθηκε ότι ο Sebastien Lindholm επιστρέφει κι αυτός με επιλεγμένους αγώνες στο WRC2. Για την ώρα οι ανακοινώσεις είναι προσεκτικές, αφού οι Τσέχοι θέλουν να «μετρήσουν» τις δυνάμεις τους απέναντι στον ήδη σκληρό ανταγωνισμό.
Το Toyota GR Yaris Rally2 θεωρείτε σήμερα το «καλύτερο πακέτο» στην κατηγορία, το Lancia Ypsilon HF Integrale Rally2 γνωρίζουμε όλοι ότι είναι ταχύτατο και κουβαλάει μεστή εξέλιξη από το Citroen C3, ενώ τα Skofa Fabia Rally2 ναι μεν έχουν τεράστια εξείξη αλλά ακόμα δεν έχουμε δει πως θα είναι απέναντι στον συναγωνισμό. Με δεδομένο ότι στο Safari δεν μπορεί να βγουν ακριβή συμπεράσματα, θα πρέπει να περιμένουμε τους πρώτους Ευρωπαϊκούς γύρους (Κροατία, Κανάρια, Πορτογαλία) για να δούμε ποιος μπορεί να πετύχει και τι. Οι Τσέχοι είναι έξυπνοι, γνωρίζουν ότι επτά αγώνες μπορεί να επιλέξουν αργότερα μέσα στην χρονιά, σε συνθήκες που είναι πιο προβλέψιμες από τους τρεις πρώτους αγώνες του WRC.
Να σημειώσουμε εδώ ότι ο Mikkelsen συνεργάζεται με τη Skoda για τέταρτη φορά στην καριέρα του, οδηγώντας ένα Fabia RS Rally2 έχοντας αναδειχθεί με την Skoda πρωταθλητής WRC2 του 2021 και του 2023. Η απουσία του είναι μακρά, μετά το μερικό πρόγραμμα Rally1 με την Hyundai το 2024 και έχοντας συμμετάσχει σε μόλις τρία ράλι το 2025.
Φυσικά πίσω από αυτή την «αθώα» επιλογή, υπάρχει η επιθυμία της Skoda να «μετρηθεί» με τον ανταγωνισμό και να εξελίξει το Fabia σε τέτοιο βαθμό ώστε του χρόνου με την αλλαγή των κανονισμών να είναι στους πρωταγωνιστές, έστω και αν δεν ακολουθήσει τους νέους τεχνικούς κανονισμούς. Δεν ξέρω τι θα καταφέρει, το ταμείο θα γίνει τον Νοέμβριο με το καλό. Και ναι, «υπό γωνία» η Skoda κοιτάει τις εξελίξεις στους κανονισμούς του 2027. Έτσι μου είπαν, έτσι σας το μεταφέρω…
* Σουηδία 1: Τελικά η Umea δείχνει ότι είναι μία χαρά για να φιλοξενεί το Ράλι Σουηδίας. Και το λέω αυτό γιατί η βάση του αγώνα ξεκίνησε από πολυ χαμηλότερα και όσο τα φαινόμενα του Ελ Νίνιο, κλπ, επηρέαζαν το κλίμα και δεν υπήρχαν αρκετά χιόνια στο νότιο τμήμα της χώρας, οι διοργανωτές όλο και ανέβαιναν ψηλότερα για να «συναντήσουν» τον χειμώνα. Μετά το φιάσκο του 2020 όπου ο αγώνας έγινε σε παγωμένο χώμα, η επιλογή της Umea από το ’22 ήταν αναγκαία. Η πανεπιστημιούπολη των 125.000 κατοίκων, που βρίσκεται σε υψόμετρο 12 μέτρων από την στάθμη της θάλασσας και χιόνια έχει τέτοια εποχή και φυσικά άπειρους δασικούς δρόμους για τις Ειδικές Διαδρομές. Ωστόσο το βαρύ διοργανωτικό χαρτί των Σουηδών ήταν η περιοχή της Varmland (κάτι σαν την δική μας Φθιώτιδα) γιατί εκεί το Σουηδικό ράλι έγινε ξακουστό, στην νοτιοδυτική πλευρά της χώρας. Πόλεις όπως το Karlstad, ή το Torsby έγραψαν ιστορία σαν HQ στο WRC, αλλά και εποχικές διακυμάνσεις του καιρού που έφεραν θερμότερα κλίματα στον νότο, «έστειλαν» τον αγώνα στα βόρεια. Αν μπορείτε να το οργανώσετε, επιλέξτε μία φορά στην ζωή σας να παρακολουθήσετε από κοντά αυτόν τον αγώνα. Θα επιστρέψετε με δεκάδες σπάνιες εικόνες!
* Σουηδία 2: Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι από καταβολής του αγώνα (το 1950, που ήταν μάλιστα από τους πρώτους αγώνες που απάρτιζαν το μετέπειτα παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλι ) νικητές ήταν μόνο Σκανδιναβοί οδηγοί. Βλέπετε οι ιδιαίτερες συνθήκες, τα στενά λάστιχα με τα καρφιά και η εξοικίωση ήταν οι παράγοντες που «ανέβαζαν» στην κορυφή του βάθρου Σκανδιναβικά πληρώματα. Το «κάστρο έπεσε» το 2004, όταν ο πρώτος οδηγός που κέρδισε το Σουηδικό Ράλι χωρίς να προέρχεται από τη Σουηδία ή τη Φινλανδία ήταν ο Γάλλος Sebastien Loeb. Ο επίσης Γάλλος, Sebastien Ogier ήταν ο δεύτερος μη σκανδιναβικός νικητής (με νίκες το 2013, το 2015 και το 2016), και έκτοτε ο Βέλγος Thierry Neuville και ο Ουαλός Elfyn Evans είναι αυτοί που έχουν επίσης καταγράψει νίκες στη διοργάνωση. Επίσης ο Εσθονός Ott Tänak κέρδισε επίσης το 2019 και το 2023, αλλά όπως ευρέως συζητιέται ακόμα, το ερώτημα αν η Εσθονία είναι «σκανδιναβική» χώρα παραμένει ανοιχτό… Να σημειώσουμε εδώ ότι ο «πολύς» Carlos Sainz τερμάτισε δεύτερος τέσσερις φορές και τρίτος δύο φορές, χωρίς να γευτεί την χαρά της νίκης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Τι ισχύει για το μέλλον της Ford στο WRC μετά το 2026
F1 2026: Τα συμπεράσματά μας από τις χειμερινές δοκιμές - Mercedes και Ferrari ξεχώρισαν
24 Ώρες Le Mans: Αυτή είναι η λίστα συμμετοχών - Με χορηγό που «μυρίζει Ελλάδα» η Ferrari



-martin(tgr)_77761_478367_type13028.jpg)



ΔΗΜΟΦΙΛΗ
_77761_478378_type13129.jpg)




