10 εξωφρενικά τιμόνια αυτοκινήτων που έχασαν το ραντεβού με την ιστορία


Στρογγυλά ή flat bottom, με χοντρή η λεπτή στεφάνη, σε όλα τα μοντέλα της αγοράς τα τιμόνια είναι λίγο έως πολύ ίδια. Υπάρχουν ωστόσο και μερικές εξαιρέσεις, όπου οι σχεδιαστές τους αποφάσισαν να τραβήξουν έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο.

  • 27/1/2021

Με πόσους τρόπους θα μπορούσε να διαφοροποιείται ένα τιμόνι αυτοκινήτου; Με βάση τη διάμετρο της στεφάνης, τον αριθμό των μπράτσων του, το πάχος, το αν έχει κουμπιά… Ας μην γελιόμαστε. Παρόλες τις διαφοροποιήσεις, όλα τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στην αγορά, έχουν τιμόνια σχεδιασμένα με την ίδια φιλοσοφία.

Εδώ τώρα θα αναλογιστεί κανείς «και πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι»; Στο κάτω κάτω μιλάμε για ένα απλό τιμόνι, ένα όργανο που δεν κάνει κάτι παραπάνω από το να σε βοηθάει να στρίψεις… Θα συμφωνήσουμε μαζί σας πως η έμπνευση και η δημιουργικότητα των σχεδιαστών ξεκινάει στην εξωτερική εμφάνιση των αυτοκινήτων και σταματάει στο design του εσωτερικού. Και αυτό είναι ευρέως αποδεκτό. Παρόλα αυτά, κατά καιρούς υπήρξαν κάποιοι άνθρωποι, που τόλμησαν να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα. Και αυτά είναι τα αποτελέσματά τους.

Maserati Boomerang (1971)

Αντικειμενικά, δεν θα μπορούσαμε να μην ξεκινήσουμε αυτή τη δεκάδα από τη Boomerang. Ένα πρωτότυπο που δημιούργησε ο Giorgetto Giugiaro για τη Maserati, το οποίο θεωρήθηκε ως η πιο ακραία δημιουργία του φημισμένου σχεδιαστή. Εδώ δεν υπήρχε κεντρική κολώνα. Ήταν σαν ο οδηγός να κάθεται μπροστά από τον πάτο ενός βαρελιού μπύρας… Η στεφάνη του τιμονιού στηριζόταν σε περιμετρικά μεταλλικά μπράτσα, ενώ στο κέντρο του βρισκόταν ολόκληρος ο πίνακας των οργάνων, μαζί με τα φλας και αρκετούς διακόπτες!

Lancia Sibilo (1978)

Εδώ μιλάμε για ένα πρωτότυπο που σχεδίασε ο Bertone, επάνω στο πάτωμα της Stratos! Και αν το μυαλό σας (και καλώς) πάει στα ράλλυ, η πραγματικότητά εντός είναι πολύ διαφορετική. Μπροστά από τη θέση του οδηγού, αντί για κάποιο αγωνιστικό τριάκτινο momo, αντικρύζεις ένα τιμόνι σαν το στρογγυλό ταπεράκι του Pacman… Το μασίφ αυτό σύνολο είχε σχεδιαστεί με την ελπίδα να προσφέρει πιο φυσικό και ευχάριστο grip, ενώ από την πίσω πλευρά του έκρυβε και μπουτόν για τους προβολείς και την κόρνα.

Bertone Lamborghini Athon (1980)

Η Athon ήταν μία πρωτότυπη πρόταση του Bertone, σε μία εποχή που η Lamborghini αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Θυμίζοντας αισθητικά κάτι από τα αντίστοιχα οχήματα που συναντούσαμε σε ταινίες sci-fi της δεκαετίας του ’80, μπορούσε εύκολα να τραβήξει τα βλέμματα. Εξίσου ιδιαίτερο ήταν και το τιμόνι της, μονόμπρατσο, στην παλιά  λογική της Citroen. Αυτό είχε τον ίδιο χρωματισμό με το ταμπλό και υπό συγκεκριμένη γωνία παρατήρησης φαινόταν να αιωρείται μπροστά από αυτό.

Citroen Karin (1980)

Τιμόνι στο σχήμα του λογότυπου της φίρμας, λίγες εταιρίες θα μπορούσαν να το σκεφτούν και μόνο μία να το τολμήσει πραγματικά. Το Citroen Karin ήταν ένα τριθέσιο μοντέλο, με τον οδηγό καθισμένο στο κέντρο και τους επιβάτες πίσω, εκατέρωθεν, στη λογική της McLaren F1. Ως εκ τούτου, δεν ήταν μόνο το τιμόνι άξιο σχολιασμού. Παρόλα αυτά, θα παραμείνουμε στο θέμα του άρθρου, λέγοντας πως αυτά τα κουμπιά στο κέντρο που θυμίζουν τηλέφωνο, ήταν όντως τηλέφωνο! Ο ιδιοκτήτης του μπορούσε να πραγματοποιεί κλήσεις, το 1980, χωρίς καν να πάρει τα χέρια του από το τιμόνι.

Oldsmobile Incas (1986)

Συνδυάζοντας κάτι ανάμεσα σε ΚΙΤΤ και σε χειριστήρια ντακότας, το Incas θα μπορούσε κάλλιστα να πρωταγωνιστεί σε ταινίες τύπου back to the future, τη δεκαετία του ’80. Θα πρέπει να του δώσουμε μάλιστα και έναν επιπλέον πόντο, γιατί εκείνη την εποχή συνοδευόταν από ένα πλήρως ψηφιακό πίνακα οργάνων, ώστε να υπάρχει αρμονία στο όλο concept. Προτού ωστόσο συγχαρούμε (ή κατηγορήσουμε, όπως το πάρει ο καθένας) κάποιον σχεδιαστή για το τελικό αποτέλεσμα, θα πρέπει να πούμε πως αυτό προέκυψε από μία έρευνα αγοράς της εταιρίας σε νέους οδηγούς. Οι τελευταίοι, επηρεασμένοι προφανώς από το κλίμα της εποχής, δεν ήθελαν πλέον αυτοκίνητα με τα κλασικά, μεγάλα και δύσχρηστά τιμόνια των πατεράδων τους.

Mercedes F200 Imagination (1996)

Η F200 Imagination παρουσιάστηκε σε ένα σαλόνι του Παρισιού, ως πρωτότυπο επίδειξης τεχνολογίας. Από όλα όμως τα τεχνολογικά καλούδια της Mercedes-Benz, αυτό που ξεχώριζε ήταν τα Sidesticks, όπως τα ονόμαζε τότε. Πρακτικά υπήρχε ένα διπλό joystick στο κέντρο της κονσόλας και από ένα σε κάθε πόρτα. Έτσι μπορούσε κανείς να οδηγεί από όπου και αν καθόταν. Όσο για τη φιλοσοφία, ήταν αυτή που φαντάζεστε. Σπρώχνοντας το Sidestick προς τα εμπρός, το αυτοκίνητο επιτάχυνε. Προς τα πίσω επιβράδυνε, ενώ αριστερά και δεξιά, έστριβε.

BMW Z22 (1999)

Ένα ακόμη πρωτότυπο όχημα επίδειξης τεχνολογίας, αυτή τη φορά από τη BMW. Αυτά που βλέπουμε σήμερα στα σύγχρονα αυτοκίνητα, πλευρικές κάμερες και HUD (Head Up Display) η Ζ22 τα διέθετε το 1999! Αναφορικά με το τετράγωνο τιμόνι της, δεν ήταν μόνο παράξενο σε σχεδίαση. Στο κέντρο του έφερε έναν αναγνώστη δακτυλικών αποτυπωμάτων, που λειτουργούσε σαν μίζα για τον κινητήρα. Οι αλλαγές των ταχυτήτων γινόταν με κουμπιά επάνω σε αυτό. Όσο για τη σύνδεσή του με την κρεμαγιέρα, δεν γινόταν μηχανικά αλλά μέσω ενός ηλεκτρικού, steer-by-wire συστήματος.

GM Hy-Wire (2002)

Το εν λόγω πρωτότυπο επιχείρησε στις αρχές του 2000 να συνδυάσει την τεχνολογία κυψελών καυσίμου με τα by-wire ηλεκτρονικά. Ως εκ τούτου, εφοδιαζόταν με ένα ιδιαίτερο σε εμφάνιση τιμόνι, το οποίο δεν διέθετε μηχανική σύνδεση με το σύστημα διεύθυνσης. Όταν έστριβες το τιμόνι, ένα ηλεκτρικό σήμα μετέφερε την πληροφορία στην κρεμαγιέρα. Το ίδιο ίσχυε και για τα πεντάλ, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα σε ολόκληρο το ταμπλό να μετακινείται επάνω σε ράγες, δεξιά ή αριστερά, ανάλογα με το που προτιμά να κάθεται ο οδηγός!

Honda EV-STER (2011)

Κάτι ανάμεσα σε τιμόνι και joystick. Με έμφαση προς το δεύτερο. Στο σαλόνι του Τόκιο, το 2011, η Honda παρουσίασε το πρωτότυπο EV-STER με στόχο «να εντυπωσιάσει τον κόσμο για το πόσο cool είναι». Επρόκειτο για ένα ανοικτό διθέσιο όχημα, κατασκευασμένο από ανθρακονήματα και άλλα ελαφρά υλικά, ώστε να διατηρεί το βάρος του χαμηλά και να χρησιμοποιείται σε track days. Ακριβώς για αυτό το λόγο, επέλεξε και το συγκεκριμένο μηχανισμό, θεωρώντας ότι θα διευκολύνει τον οδηγό στις στροφές με πολλά g.

Ford Wrist-Twist (1965)

Για το τέλος αφήσαμε την πιο «εξωτική» προσέγγιση, δεδομένης της φιλοσοφίας της αλλά και της εποχής που παρουσιάστηκε. Το Wrist-Twist εξελίχθηκε αρχικά για τη Mercury, από έναν πρώην μηχανικό πυραύλων. Αυτός σκέφτηκε να αντικαταστήσει το κλασικό τιμόνι με δύο μικρούς δακτυλίους, στην άκρη ενός «μπούμερανγκ», που θα έστρεφαν ταυτόχρονα, ελέγχοντας το σύστημα διεύθυνσης. Περισσότερος χώρος για τον οδηγό, λαβές για να ξεκουράζει τα χέρια του και ταυτόχρονα ευκολία στη χρήση, τέτοια ώστε να μπορεί να οδηγεί και να παρκάρει ακόμα και μία γυναίκα…

Κρίνοντας από τον κόσμο γύρω μας, αυτή η ιδέα τελικά δεν προχώρησε. Σας αφήνουμε όμως με ένα βίντεο από εκείνη την εποχή (και αρκούντως σεξιστικό για τις μέρες μας), όπου οι άνθρωποι της εταιρίας παρουσίαζαν την πρωτοποριακή πατέντα τους.