Υπερσπάνιο μονοθέσιο F1 βγαίνει στο «σφυρί» - Το εξωφρενικό ποσό (photos)

Η ιστορία της Formula 1 περιλαμβάνει πολλά μονοθέσια που ξεχώρισαν για την τεχνολογία, τις επιδόσεις ή τις επιτυχίες τους. Ελάχιστα, όμως, συνδέονται με ένα επίτευγμα αντίστοιχο εκείνου της AAR Eagle Mk I Gurney-Weslake του 1967.

MUST READ

Η McLaren αναβιώνει την M6GT - Το όραμα του ιδρυτή της που έμεινε ανολοκλήρωτο

Το αμερικανικό αγωνιστικό πρόκειται να δημοπρατηθεί τον Σεπτέμβριο απο τον οίκο RM Sotheby's, με την αξία του να εκτιμάται μεταξύ 7 και 9 εκατομμυρίων δολαρίων. Η υψηλή αποτίμηση δεν οφείλεται μόνο στη σπανιότητά του, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι η Eagle παραμένει το μοναδικό μονοθέσιο που κατασκευάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και κατάφερε να κερδίσει Grand Prix της Formula 1.

Η ιστορική επιτυχία σημειώθηκε στο Grand Prix Βελγίου του 1967, στην παλιά χάραξη του Spa-Francorchamps, με οδηγό τον άνθρωπο που βρισκόταν πίσω από ολόκληρο το πρόγραμμα, τον Dan Gurney. Η νίκη αποτέλεσε τον πρώτο και μοναδικό θρίαμβο αμερικανικού κατασκευαστή στη Formula 1 μετά τη Duesenberg το 1921.

Η Eagle Mk I και το αμερικανικό σχέδιο για τη Formula 1

Το πρόγραμμα γεννήθηκε το 1964 από τον Dan Gurney και τον Carroll Shelby, οι οποίοι θέλησαν να δημιουργήσουν μια αμερικανική αγωνιστική ομάδα ικανή να ανταγωνιστεί σε κορυφαίο διεθνές επίπεδο.

Η All American Racers, γνωστή ως AAR, είχε ως βασικό αντικείμενο τον σχεδιασμό και την κατασκευή αγωνιστικών αυτοκινήτων. Μετά τις πρώτες δραστηριότητές της στις Ηνωμένες Πολιτείες, η εταιρεία ξεκίνησε την ανάπτυξη ενός μονοθεσίου που θα μπορούσε να συμμετάσχει και στη Formula 1. 

Τον σχεδιασμό ανέλαβε ο Βρετανός μηχανικός Len Terry, ο οποίος είχε ήδη συμμετάσχει στη δημιουργία της Lotus 38, του αυτοκινήτου που κέρδισε το Indy 500 το 1965.

Η Eagle Mk I κατασκευάστηκε γύρω από ένα μονοκόκ πλαίσιο αλουμινίου, ενώ για την κίνησή της χρησιμοποιήθηκε ένας ιδιαίτερα προηγμένος για την εποχή ατμοσφαιρικός κινητήρας.

Ο V12 Gurney-Weslake των 390 PS

Κεντρικό στοιχείο της Eagle ήταν ο κινητήρας Gurney-Weslake V12 των 3,0 λίτρων, ο οποίος εξελίχθηκε από τη βρετανική Weslake. Διέθετε συνολικά 48 βαλβίδες και απέδιδε περίπου 390 PS στις 10.500 σ.α.λ.

Για τα δεδομένα της δεκαετίας του 1960, η συγκεκριμένη διάταξη ήταν ιδιαίτερα σύνθετη. Ο κινητήρας πρόσφερε υψηλή ισχύ και επέτρεπε στο μονοθέσιο να κινείται ανταγωνιστικά απέναντι στις καθιερωμένες ευρωπαϊκές ομάδες.

Η αξιοπιστία, ωστόσο, παρέμεινε το βασικό πρόβλημα του προγράμματος. Παρά την ταχύτητα που παρουσίαζε η Eagle, οι μηχανικές αστοχίες περιόρισαν τα αποτελέσματά της και εμπόδισαν την ομάδα να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητες του αυτοκινήτου.

Κατασκευάστηκαν συνολικά μόλις τέσσερις Eagle Mk I, από τις οποίες μόνο οι τρεις εξοπλίστηκαν με τον V12 Gurney-Weslake. Το αυτοκίνητο που βγαίνει τώρα σε δημοπρασία είναι το πλαίσιο με αριθμό 103 και αποτελεί ένα από τα δύο μονοθέσια με τον συγκεκριμένο κινητήρα που παραμένουν σε ιδιωτικές συλλογές.

Το πλαίσιο 103 και η παρουσία του στους αγώνες

Η συγκεκριμένη Eagle Mk I πραγματοποίησε την αγωνιστική της εμφάνιση το 1967. Στη διάρκεια της ίδιας χρονιάς, ο Dan Gurney σημείωσε με το πλαίσιο 103 ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματά του, τερματίζοντας στην τρίτη θέση του Grand Prix Καναδά.

Το καλύτερο αποτέλεσμα της Eagle στη Formula 1 παρέμεινε, βέβαια, η νίκη στο Spa-Francorchamps. Εκεί ο Gurney οδήγησε διαφορετικό πλαίσιο της ίδιας σειράς, χαρίζοντας στην AAR τη μοναδική της επικράτηση σε αγώνα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Η επιτυχία στο Βέλγιο απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή επιτεύχθηκε με τον ίδιο τον Gurney πίσω από το τιμόνι ενός αυτοκινήτου που είχε δημιουργήσει η δική του ομάδα.

Μια μακρά πορεία μετά τη Formula 1

Μετά την ολοκλήρωση της εργοστασιακής αγωνιστικής του πορείας, την Eagle Mk I με αριθμό πλαισίου 103 άλλαξε αρκετούς ιδιοκτήτες.

Το 1969 αγοράστηκε από τον Αμερικανό οδηγό Danny Ongais, ο οποίος σχεδίαζε να το μετατρέψει ώστε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα SCCA Formula A. Το συγκεκριμένο σχέδιο, όμως, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Τα επόμενα χρόνια το μονοθέσιο πέρασε από ιδιωτικές συλλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αργότερα επέστρεψε στις πίστες μέσα από διοργανώσεις ιστορικών αυτοκινήτων, συμμετέχοντας μεταξύ άλλων στο Goodwood Revival, στο Φεστιβάλ Ταχύτητας και στο Monaco Historic Grand Prix.

Στο Μονακό, το 2002, σημείωσε επίσης ένα σημαντικό αποτέλεσμα στην κατηγορία των ιστορικών μονοθεσίων Formula 1. Την ίδια χρονιά πέρασε στην κατοχή του σημερινού ιδιοκτήτη του, ο οποίος το διατηρεί έκτοτε σε ιδιωτική συλλογή. Σύμφωνα με τους ειδικούς που το εξέτασαν πρόσφατα, το αυτοκίνητο χρειάζεται τεχνική προετοιμασία πριν επιστρέψει σε αγωνιστική χρήση. Διατηρεί, πάντως, την ιστορική του διαμόρφωση και τον σπάνιο V12 κινητήρα που το συνδέει άμεσα με το πρόγραμμα της AAR στη Formula 1.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Pagani Huayra 70 Derecho: To απόλυτο V12 roadster με χειροκίνητο κιβώτιο

Το ξεχασμένο σχέδιο του Giugiaro που ζωντανεύει μετά από 60 χρόνια

Αυτή η Porsche 911 Safari... ζει και βασιλεύει στις off-road διαδρομές