Formula 1 – Καναδάς: Νέος, ετών… 35!


Ο πέμπτος αγώνας της φετινής σεζόν στη Formula 1 πιστοποίησε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι η φετινή σεζόν θα είναι ανατρεπτική και με έντονο… ιταλικό χαρακτήρα!

Πρόσθεσε το caranddriver.gr ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Η αλήθεια είναι ότι το γκραν πρι του Καναδά φέτος ήταν αρκετά… δύσκολος αγώνας για να τον παρακολουθήσεις. Ίσως να το ήξεραν και οι διοργανωτές, ίσως να το ήξερε και ο Lindblad, ίσως να συνηγόρησε το σύμπαν ώστε αυτή η εκκίνηση του αγώνα να καθυστερήσει τόσο, ώστε να μην χάσουμε ούτε ένα από τα τελευταία δευτερόλεπτα του τελικού του Euroleague!

Κι ευτυχώς που συνέβη αυτό με τις δύο ακυρώσεις της διαδικασίας της εκκίνησης. Διότι όσοι παρακολουθούσαμε το φινάλε του τελικού στο T-Center, υπό διαφορετικές συνθήκες ίσως να είχαμε… χάσει τους πρώτους επικούς γύρους ενός εκ των ομορφότερων αγώνων των τελευταίων ετών. Μηδέ του υπογράφοντος εξαιρουμένου!

Πάμε στα καθ’ ημάς, λοιπόν, μιας και στο τέλος της ημέρας αυτό που μένει είναι ένα εκπληκτικό γκραν πρι, με μια επική μάχη 30 γύρων μεταξύ δύο σπουδαίων οδηγών και διεκδικητών του φετινού τίτλου. George Russell και Kimi Antonelli επί 30 γύρους μας προσέφεραν μια επική «παράσταση» στους δρόμους του σιρκουί «Gilles Villeneuve», με συνεχείς εναλλαγές και ανατροπές και με τη μεταξύ τους απόσταση να είναι συνήθως αυτή μιας… αεροδυναμικής πτέρυγας.

Μέχρι τη στιγμή που αποδείχθηκε ότι το μονοθέσιο της Mercedes δεν είναι… άτρωτο. Η εγκατάλειψη του Russell με πρόβλημα μηχανολογικής φύσεως σίγουρα δεν θα του κοστίσει το… πρωτάθλημα, μιας και βρισκόμαστε πολύ νωρίς στη σεζόν. Όμως αποτελεί ένα σημαντικό πλήγμα στην ψυχολογία του.

Ή μάλλον, ακόμα ένα πλήγμα στην ψυχολογία του Βρετανού, ο οποίος είδε στο φινάλε ενός εκπληκτικού -γι’ αυτόν- τριημέρου, με δύο pole positions και μια νίκη στον αγώνα sprint, να φεύγει από την πίστα με άδεια χέρια και με τον teammate του και –επί της ουσίας- αμεσότερο αντίπαλό του στη μάχη του τίτλου να παίρνει την τέταρτη φετινή νίκη και και να ξεφεύγει στη βαθμολογία.

Ναι, είναι πολύ νωρίς ακόμα, όμως όταν βλέπεις ένα παιδί 19 ετών, με σαφώς λιγότερες παραστάσεις από τη Formula 1 συγκριτικά με τον Russell, να οδηγεί ως ώριμος 35άρης με 15 χρόνια καριέρας στις πλάτες του, τότε δεν μπορείς παρά να αισιοδοξείς για το μέλλον και για όσα αυτό το παιδί έχει να προσφέρει στο σπορ και σε εμάς που το παρακολουθούμε.

Ο Kimi Antonelli εξελίσσεται σε έναν οδηγό με στόφα πρωταθλητή, πανέτοιμο να διεκδικήσει ό,τι μεγαλύτερο μπορεί να υπάρξει για έναν πιλότο της Formula 1: το «ιερό δισκοπότηρο» της κορωνίδας του μηχανοκίνητου αθλητισμού, το βαρύτιμο τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή.

Προσέξτε, όμως. Ακόμα είναι πολύ νωρίς και καλά θα κάνουμε όλοι μας να είμαστε λίγο πιο μετριοπαθείς, μιας και η ιστορία έχει (από)δείξει ότι πολλές φορές κατά το παρελθόν ένας οδηγός ξεκινά εντυπωσιακά μια σεζόν και μετά τα πράγματα αλλάζουν. Πρόσφατο το παράδειγμα του Oscar Piastri την περυσινή χρονιά.

Κι αυτή η αλλαγή δεν συμβαίνει πάντοτε λόγω του ότι ο οδηγός δεν μπορεί να διαχειριστεί στην επιπρόσθετη πίεση της πρωτιάς. Παράδειγμα η φετινή McLaren. Πέρυσι σάρωνε τα πάντα, φέτος παλεύει να μπει στην τριάδα και μετά δυσκολίας τα καταφέρνει. Κι είναι τυχερός ο Norris, διότι στο φινάλε της περυσινής σεζόν ήταν αυτός που χαμογέλασε, με τον Piastri να μένει δεύτερος. Διότι φέτος τα πράγματα άλλαξαν, οι ισορροπίες ανετράπησαν, και ο Piastri δεν έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει τον τίτλο. Μπορεί να την έχει ξανά του χρόνου, αλλά φέτος δεν την έχει.

Επικός Antonelli στο Μόντρεαλ, λοιπόν, αλλά και επικός Lewis Hamilton. Σε μια πίστα που λατρεύει και με μικτές συνθήκες που κάνουν τους ικανούς να ξεχωρίζουν, ο Βρετανός «έλαμψε», τερματίζοντας δεύτερος, έπειτα από την κίνηση-ματ που έκανε στους τελευταίους γύρους προσπερνώντας τον Verstappen. Το έχουμε ξαναπεί: ο Hamilton μπορεί να μην έχει τα αποτελέσματα του παρελθόντος, όμως δεν ξέχασε να οδηγεί. Έχοντας στα χέρια του ένα ανταγωνιστικό μονοθέσιο, δείχνει τι μπορεί να κάνει.

Βαθιά υπόκλιση και στον Max Verstappen, ο οποίος σε αυτές τις μικτές συνθήκες ξεδίπλωσε το σπάνιο οδηγικό ταλέντο του και ανέβηκε για πρώτη φορά φέτος στο βάθρο. Και, προσέξτε, οδηγώντας ένα σαφώς υποδεέστερο μονοθέσιο αναλογικά με αυτά των δύο πρώτων. Διότι, κακά τα ψέματα, η φετινή Red Bull υστερεί σημαντικά έναντι του ανταγωνισμού.

Όσο για τον Leclerc, μάλλον ήδη έχει τον νου του στον «εντός έδρας» αγώνα, μιας και το Μονακό έρχεται οσονούπω κι εμείς το περιμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Διότι όσο «ξενέρωτος» αγώνας κι αν είναι (σχεδόν) κάθε χρόνια, δεν θα πάψει ποτέ να αποτελεί το κορυφαίο γκραν πρι του προγράμματος, με τις ιδιαιτερότητές του…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

F1: Πήρε μεγάλη διαφορά στη βαθμολογία ο Antonelli μετά τη νίκη στον Καναδά

Hamilton: «Θα μείνω στη Formula 1 για πολύ καιρό ακόμα»

F1: Ανοιχτό το ενδεχόμενο να μειωθεί η απόσταση των αγώνων το 2027