Με «σύμφωνο συμβίωσης» η εξέλιξη των νέων αυτοκινήτων

Μέχρι πριν καμιά δεκαριά χρόνια, η διαδικασία εξέλιξης ενός νέου αυτοκινήτου θύμιζε σειριακό κιβώτιο ταχυτήτων, καθώς γινόταν βήμα-βήμα σε αυστηρά προκαθορισμένες φάσεις. Η διοίκηση αποφάσιζε τι είδους και κατηγορίας μοντέλο ήθελε να προσθέσει στη γκάμα της και τα στελέχη εξειδίκευαν τις προδιαγραφές του, όπως π.χ. τις διαστάσεις, τους κινητήρες, αλλά και το τελικό κόστος παραγωγής. Στην επόμενη φάση αναλάμβαναν υπηρεσία οι σχεδιαστές και έφτιαχναν ένα πρωτότυπο από πηλό, το οποίο παρέδιδαν στους μηχανικούς, για να δουλέψουν περίπου ένα εξάμηνο πάνω σε αυτό και να περάσουν στο επόμενο στάδιο εξέλιξης, πριν φτάσουμε στα τελευταία φινιρίσματα και στις δοκιμές.

MUST READ

Wagener: «Σε 10 χρόνια οι σχεδιαστές αυτοκινήτων θα είναι περιττοί - Θα κυριαρχήσει το AI»

Σήμερα έχει αλλάξει η συγκεκριμένη προσέγγιση ριζικά, καθώς τα αυτοκίνητα έγιναν πιο περίπλοκα λόγω ηλεκτροκίνησης, ψηφιακών τεχνολογιών, αυτόνομης οδήγησης κλπ. Έτσι εργάζονται από την αρχή όλα τα τμήματα εξέλιξης από κοινού, υπηρετώντας ένα ιδιότυπο «σύμφωνο συμβίωσης» για ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Το αυτοκίνητο αντιμετωπίζεται πλέον ως ένα προϊόν τεχνολογίας και έργο τέχνης, γι’ αυτό και οι διαδικασίες αποτελούν το κλειδί για την πορεία ενός νέου μοντέλου στις αγορές.

Η αλληλεπίδραση είναι παρούσα από την πρώτη στιγμή της εξέλιξης ενός νέου αυτοκινήτου, με τους σχεδιαστές να συνεργάζονται συνεχώς με τους ειδικούς των υλικών, τους μηχανικούς, τους δοκιμαστές οδηγούς, αλλά και τους εμπορικούς, που παλεύουν για ανταγωνιστικές τιμές. Όλα αυτά γίνονται πλέον ταυτόχρονα και όχι σταδιακά ανά τμήμα, όπως συνέβαινε μέχρι το πρόσφατο παρελθόν. Έτσι ταιριάζουν καλύτερα ο σχεδιασμός με τα μηχανικά μέρη ή το hardware με το λογισμικό και προκύπτει ένα καλύτερο και ελκυστικότερο αυτοκίνητο, σε μια λογική τιμή με βάση τα δεδομένα της εποχής.

MUST READ

Όταν η Lacoste, η adidas και η Gucci μπαίνουν στα «χωράφια» της αυτοκίνησης

Το νεόκοπο σύμφωνο συμβίωσης δεν αφορά αποκλειστικά μεμονωμένες μάρκες, αλλά και ολόκληρους αυτοκινητιστικούς ομίλους. Η εξέλιξη π.χ. ενός νέου ΜΙΝΙ γίνεται φυσικά από τους ειδικούς της μάρκας, ωστόσο την παρακολουθούν και ομόλογοί τους της BMW, που μπορούν -αν το κρίνουν αναγκαίο- να παρέμβουν και με δικές τους ιδέες και προτάσεις. Κάθε μάρκα διατηρεί φυσικά την αυτονομία της, απευθύνεται σε διαφορετικά κοινά και έχει τη δική της ιστορία, ωστόσο τα ενδοομιλικά συμβούλια μεταξύ των μάνατζερ αποτελούν πλέον κοινή πρακτική, ενώ διευκολύνουν την εσωτερική μετακίνηση από τη μια μάρκα στην άλλη, καθώς υπάρχει το ανάλογο feedback και η προσαρμογή των στελεχών στο νέο περιβάλλον γίνεται γρήγορα και εύκολα.