Πριν από τη Ferrari Luce: 7 μοντέλα από το Μαρανέλο που προκάλεσαν αντιδράσεις (photos)

Η Ferrari έκανε τα αποκαλυπτήρια της Luce, του πρώτου αμιγώς ηλεκτρικού αυτοκινήτου της, με έναν σχεδιασμό που δεν θυμίζει σε τίποτα τα υπόλοιπα μοντέλα της μάρκας, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις από πολύ κόσμο στα social media.

MUST READ

Η Ferrari δεν κατασκεύαζε ποτέ αυτοκίνητα για να αρέσουν σε όλους

Ακόμα κι ο πάλαι ποτέ πρόεδρος της εταιρείας, Luca di Montezemolo, είχε να πει τα χειρότερα για το νέο δημιούργημα των Ιταλών, γεγονός που καταδεικνύει το πόσο διχαστική αποδείχθηκε τελικά η έλευσή του.

Στο Car and Driver συγκεντρώσαμε τα επτά μοντέλα (5 παραγωγής και δύο μοναδικές κατασκευές) που φέρουν την υπογραφή της Ferrari και δέχτηκαν αρνητικά σχόλια και κριτική, είτε για τον σχεδιασμό, είτε για τις επιδόσεις τους.

Ferrari Dino 308 GT4

Το όνομα της Dino έχει μεγάλη σημασία για τη Ferrari, καθώς έρχεται από τον αδικοχαμένο γιο του Enzo. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πως δεν ήταν όλα τα μοντέλα της Dino ξεχωριστά, ούτε έχαιραν της ίδιας αποδοχής. Ένα απ' αυτά είναι και η 308 GT4. Ήρθε να αντικαταστήσει την 246, και έφερε έναν V8 κινητήρα 2,9 L, ικανό για 255 PS και 283 Nm ροπής.

Αυτό που ξένισε τους περισσότερους και την κατατάσσει σε μία από τις αμφιλεγόμενες Ferrari που βγήκαν ποτέ ήταν ο σχεδιασμός. Οι Ιταλοί τότε συνεργάστηκαν για πρώτη φορά με τη Bertone, εγκαταλείποντας την Pininfarina. με τους επικριτές της 308 GT4 να λένε πως έμοιαζε αρκετά με τη Lamborghini Urraco και τη Lancia Stratos - όχι κολακευτικά.

Ferrari 400i

Στη λίστα με τις Ferrari που δέχτηκαν τα πιο επικριτικά σχόλια χωράει κι η 400i. Κυκλοφόρησε το 1979 και έμεινε στην παραγωγή ως το 1985, κι ήταν σχεδιασμός της Pininfarina.

Ως αντικαταστάτης της 365 GT4 2+2, πήρε την θέση της ως το προσθιομήχανο grand tourer της Ferrari με κινητήρα V12. Ο κινητήρας χωρητικότητας 4,8 L άγγιζε τα 306 PS, με την ισχύ να διοχετεύεται στους πίσω τροχούς μέσω ενός αυτόματου συστήματος μετάδοσης της GM με 3 σχέσεις.

Αυτή η επιλογή για το 3τάχυτο κιβώτιο σήκωσε θύελλα αντιδράσεων, καθώς δεν «κούμπωνε» σωστά με τον θηριώδη κινητήρα που βρισκόταν κάτω από καπό, με τους επικριτές της 400i να αναφέρουν ότι δεν είχε ροπή στις χαμηλές rpm, ενώ κι ήχος του V12 άμεσου ψεκασμού ήταν λιγότερο «επιθετικός» σε σχέση με εκείνους που λειτουργούσαν ακόμα με καρμπιρατέρ.

Στο όλο σύνολο δε βοηθούσε κι ο σχεδιασμός. Το αιχμηρό, γωνιώδες προφίλ με τις τρεις ξεχωριστές ενότητες που σχεδίασε η Pininfarina δεν διέθετε τις παραδοσιακές, ρευστές και επιθετικές καμπύλες που συνηθίζει να προσφέρει η μάρκα. Συχνά χαρακτηρίζεται από τους λάτρεις του είδους ως μία από τις λιγότερο ελκυστικές Ferrari. 

Ferrari Mondial

Η Ferrari Mondial χαρακτηρίζει από αρκετούς ως «η χειρότερη Ferrari στην ιστορία». Αυτός ο εξαιρετικά βαρύς χαρακτηρισμός οφείλεται κυρίως στον σχεδιασμό και τις επιδόσεις του μοντέλου.

Κυκλοφόρησε το 1980 και έμεινε στην παραγωγή ως το 1993, σε διάφορες εκδόσεις, ανάμεσά τους και η κάμπριο, έχοντας άμεση «συγγένεια» με άλλα grand tourers της Ferrari, όπως η 308 GTB και η 328. 

Είχε σχεδιασμό της Pininfarina, όμως και πάλι δέχτηκε δριμεία κριτική για τις αναλογίες της, καθώς η διάταξη 2+2 στα καθίσματα σήμαινε ότι ο κινητήρας V8 των 3,0 L «πίεζε» την καμπίνα αρκετά μπροστά, ενώ και οι μεγάλοι, πλαστικοί προφυλακτήρες σε συνδυασμό με τον σχεδιασμό της γρίλιας χαλούσε την κομψότητα που χαρακτήριζε τα μοντέλα που είχαν προηγηθεί.

Επιπλέον, η λογική ότι η Ferrari έβγαλε ένα «φθηνό» μοντέλο ήταν παραπλανητική, καθώς η Mondial αποδείχθηκε ιδιαίτερα κοστοβόρα στη διάρκεια των ετών για τους κατόχους της. Προσθέστε σε αυτό και το γεγονός ότι έβγαζε συχνά προβλήματα αξιοπιστίας (κυρίως στα ηλεκτρικά), και τις μέτριες επιδόσεις της (κυκλοφόρησε με κινητήρες 240, 270 και 300 PS), και το «κοκτέιλ» της αποτυχίας δένει αρμονικά.

Ferrari FF

Η Ferrari FF μία από τις πιο σύγχρονες δημιουργίες της λίστας μας. Βρέθηκε στην παραγωγή από το 2011 ως το 2016, και διέθετε έναν V12 κινητήρα 6,3 L, ικανό για 660 PS και 683 Nm ροπής, με τα 0-100 km/h να επιτυγχάνονται σε 3,7 sec.

Ωστόσο, ο σχεδιασμός (προϊόν Pininfarina) ήταν αυτός που πόλωσε την κοινή γνώμη και δίχασε κοινό και κριτικούς. Αρκετοί ήταν αυτοί που βρήκαν τη λογική του shooting brake ενδιαφέρουσα, αλλά έντονες ήταν κι οι «αποδοκιμασίες» για αυτήν την επιλογή. 

MUST READ

F90: Η μυστική Ferrari που ούτε στο Maranello γνώριζαν την ύπαρξή της

Οι πιο «παραδοσιακοί» παρομοίασαν τη σιλουέτα της FF με παπούτσι κλόουν, καθώς η προσπάθεια της Pininfarina να μεγιστοποιήσει τον χώρο των αποσκευών και των πίσω καθισμάτων έδωσε ένα αποτέλεσμα που δεν θυμίζει Ferrari.

Σε επίπεδο επιδόσεων, αρκετοί επέκριναν την επιλογή του διπλού κιβωτίου ταχυτήτων. Για να μειώσει το βάρος, η Ferrari δεν χρησιμοποίησε ένα παραδοσιακό, βαρύ κεντρικό διαφορικό. Αντ' αυτού, σχεδίασε ένα μοναδικό σύστημα (4RM) που περιλάμβανε ένα κύριο κιβώτιο ταχυτήτων 7 σχέσεων με διπλό συμπλέκτη στο πίσω μέρος και ένα εντελώς ξεχωριστό, μικρότερο κιβώτιο ταχυτήτων 2 σχέσεων (τη Μονάδα Μεταφοράς Ισχύος, ή PTU) που ήταν ενσωματωμένο στο μπροστινό μέρος του κινητήρα V12. Αυτή η μονάδα αστοχούσε συχνά και έφερε πλήρη κατάρρευση του συστήματος τετρακίνησης.

Ferrari Purosangue

Το πιο πρόσφατο μοντέλο (μέχρι τη Luce) που δέχτηκε δριμεία κριτική ήταν η Purosangue. Ούσα το πρώτο SUV (ή FUV, δηλαδή Ferrari Utility Vehicle) της μάρκας, η Purosangue δίχασε τους... πουριτανούς που δεν μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι θα έβγαινε ένα τέτοιο μοντέλο από το Μαρανέλο.

Το γεγονός ότι κοστίζει πολύ περισσότερο από τις άμεσες αντιπάλους της στην κατηγορία των πολυτελών SUV, όπως είναι η Lamborghini Urus και η Aston Martin DBX, το μεγάλο βάρος και οι ελάχιστοι αποθηκευτικοί χώροι, σε συνδυασμό με ζητήματα στην οδηγική συμπεριφορά, κυρίως λόγω της ενεργής ανάρτησης, κατέστησαν τις αντιδράσεις των κριτικών ως επί το πλείστον αρνητικές. Ούτε ο V12 ατμοσφαιρικός κινητήρας των 6,5 L με απόδοση 725 PS και 716 Nm ροπής δεν αρκούσε για να λειάνει την άποψή τους.

Ferrari 410 Superamerica Ghia

????? 1956 #Ferrari 410 Superamerica by Ghia pic.twitter.com/OmAuNEBsQA

— Retromania 51K+ ??assics & M???torsport Lovers (@Retromania4ever) December 17, 2025

Ακολουθούν δύο one-off δημιουργίες από το Μαρανέλο, καθώς ως τώρα μιλούσαμε αποκλειστικά για αυτοκίνητα μαζικής παραγωγής - όσο «μαζική» μπορεί να είναι μία Ferrari.

Ένα αυτοκίνητο που τράβηξε τα βλέμματα και συγκέντρωσε σωρεία αρνητικών σχολίων, χωρίς να μπει στην παραγωγή, ήταν η 410 Superamerica Ghia. Κατασκευάστηκε μόλις μία, το 1956, κατά παραγγελία του Αμερικανού επιχειρηματία Bob Wilke, ιδιοκτήτη ομάδας στις ΗΠΑ, σε σχεδιασμό του Giovanni Savonuzzi της Carrozzeria Ghia. Ο Enzo Ferrari τη χαρακτήρισε «ακραία» και «εξωγήινη», και μετά τη δημιουργία της έκοψε κάθε επαφή με τη Ghia και ορκίστηκε να μην ξανασυνεργαστεί ποτέ μαζί της.

Είναι προφανές το γιατί: το μοντέλο έχει 100% αμερικανικές επιρροές, με τα δύο μεγάλα πτερύγια στο πίσω μέρος, τα οποία στέκονταν 45 cm πάνω από το υπόλοιπο αμάξωμα, καθώς και όλη την αισθητική βγαλμένη από τις μεγάλες εταιρείες του Ντιτρόιτ (βλ. Ford, Cadillac, κ.ά.), να δίνουν την αίσθηση ότι η 410 Superamerica Ghia ήταν Ferrari μόνο κατ' όνομα.

Ferrari 330 GT 2+2 Shooting Brake

Η «οικογένεια» των Ferrari 330 αποτελείται από αρκετά, διαφορετικά μοντέλα, τα οποία κυκλοφόρησαν στην αγορά από τα μέσα της δεκαετίας του '60 ως τα μέσα της δεκαετίας του '70.

Ανάμεσά τους ήταν κι η 330 GT 2+2 Shooting Brake, ένα one-off φτιαγμένο κατά παραγγελία από τον κατασκευαστή αμαξωμάτων Carrozzeria Vignale. Την παραγγελία έκανε ο Luigi Chinetti Jr., και τον σχεδιασμό ανέλαβε ο Αμερικανός Bob Peak. 

MUST READ

Ο Gianni Agnelli και η μοναδική Ferrari F40 με αυτόματο κιβώτιο

Είναι σαφές για ποιο λόγο τράβηξε τα βλέμματα και έγινε αντικείμενο... απέχθειας για αρκετούς. Ο σχεδιασμός shooting brake με την έντονα τετράγωνη γραμμή της οροφής αποτελούσαν ριζική αλλαγή σε σχέση με τις αρχικές, ρευστές γραμμές της Pininfarina. Πολλοί θεωρούσαν ότι έμοιαζε περισσότερο με τροποποιημένο όχημα διανομών ή «νεκροφόρα» παρά με πραγματικό σπορ αυτοκίνητο.

Αλλά και σε μηχανικό επίπεδο, το ειδικά κατασκευασμένο αμάξωμα αλλοίωσε το κέντρο βάρους του αυτοκινήτου. Παρά το γεγονός ότι διέθετε έναν κινητήρα Colombo V12 4,0 L και 300 PS, η οδική συμπεριφορά υστερούσε σε σύγκριση με τα τυπικά διθέσια μοντέλα της δεκαετίας του '60.

Πηγή κεντρικής φωτογραφίας: RM Sotheby's

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ferrari HC25: Αυτή είναι η νέα μοναδική δημιουργία από το Μαρανέλο (photos)

Ferrari 430 Scuderia: To πρώτο μοντέλο παραγωγής τινάζει... την μπάνκα (photos)

Το απίστευτο κέρδος που έχει η Ferrari για κάθε αυτοκίνητο που πουλάει