Αποκλειστικό: Στο δεξί κάθισμα της Lancia Ypsilon Rally2 HF Integrale (video)

Λίγο πριν την εκκίνηση του ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις 2026, το Car and Driver μπήκε για πρώτη φορά στα χρονικά στο δεξί μπάκετ του νέου αγωνιστικού όπλου της Lancia, δοκιμάζοντάς το σε χωμάτινη ειδική διαδρομή.

ΤΟΥ ΘΩΜΑ Κ. ΕΥΘΥΜΙΟΥ, ΦΩΤ.-VIDEO: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΤΟΣ, Θ.Κ.Ε.
24/6/2026

Πρόσθεσε το caranddriver.gr ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Την Ειδική Διαδρομή Ελάτεια (γνωστή και ως Ρεγγίνι ενίοτε) τη γνωρίζετε όλοι φαντάζομαι. Άρχιζε από την Ελάτεια (σε διάφορες εκδοχές) και τερμάτιζε πριν το χωριό Ρεγγίνι μετά (παλαιότερα) ή πριν (νεότερα) από το περίφημο «πήδημα του Colin McRae…

Σε τμήμα αυτής της διαδρομής λοιπόν, από τις ευθείες μετά το χωριό Ρεγγίνι και με αρχική φορά προς την Ελάτεια, σε μήκος περίπου 4χιλιομέτρων ήταν η ανάβαση της διαδρομής και μετά με «U-Turn» η κατάβαση προς τον τερματισμό, η Lancia διοργάνωσε το Pre Event Test (PET) ενόψει του ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις 2026.

Εκεί λοιπόν στην κατασκήνωση της Lancia περάσαμε ένα γεμάτο εξάωρο ζώντας από κοντά τις εργασίες των μηχανικών για την οριστικοποίηση των ρυθμίσεων για τον αγώνα, απολαύσαμε εντυπωσιακά περάσματα, κυρίως προς το τέλος των δοκιμών και μετά, μπήκαμε μέσα στην Ypsilon Rally2 HF Integrale για να κάνουμε μια βόλτα στα δεξιά του Yohan Rossel, του οδηγού της Lancia Corse.

Κύριε Arnaud να μπω;

Ως γνωστό, ο Arnaud Dunand είναι ο Γάλλος συνοδηγός του ομοεθνούς του εργοστασιακού οδηγού της Lancia Corse, Yohan Rossel. Προσηνής, ευγενέστατος, ευδιάθετος! Αυτός με οδήγησε να πάρω τη θέση του στο δεξί μπάκετ της Ypsilon Rally2 HF Integrale προκειμένου να απολαύσω ένα ακόμα experience ride, από τα δεκάδες που μετράω από το 1983. Η συνταγή της «προσέλευσης» η ίδια… Άδειασμα από περιττές σκέψεις, συγκέντρωση για να εκμεταλλευτώ στο έπακρο αυτά τα λίγα λεπτά ευτυχίας που μου αντιστοιχούσαν και χαλάρωση ώστε να μην ζορίσω το σώμα μου στις ανάγκες των επιταχύνσεων και επιβραδύνσεων (κυρίως αυτών) μέσα στο κόκπιτ.

Κάθε φορά που φοράω μία μπαλακλάβα και ένα κράνος (πολλές φορές δε και αγωνιστική φόρμα όπως εν προκειμένω) το χαμόγελο παραμένει το ίδιο μεγάλο, όχι μόνο αυτό που φαίνεται απ’ έξω αλλά και αυτό που δεν φαίνεται από μέσα μου.

Σαν ατομική στάση ζωής δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο. Οπότε το να (ξανά)βρεθώ και πάλι μέσα σε ένα αγωνιστικό μπάκετ για να κάνω «μία βόλτα», για εμένα παραμένει κορυφαία στιγμή δώρου στον εαυτό μου. Εάν μάλιστα, κατορθώσω να εμπνεύσω ή να διασκεδάσω κάποιους από εσάς και να σας «βάλω στον κόσμο των ράλι», τότε η ευχαρίστησή μου είναι πολλαπλάσια.

Με αυτή την προσέγγιση λοιπόν ο Arnaud και ένας μηχανικός με βοήθησαν να δεθώ, η action camera του Γιώργου άρχισε να γράφει και όταν έκλεισαν οι πόρτες άρχισαν οι συστάσεις με τον οδηγό, ξεκινώντας για τη μακριά ευθεία που θα μας μετέφερε στην άτυπη αφετηρία της test διαδρομής.

Thomas, are you ready?

Thomas και Thomaki και Thomakoura. Άκου λέει αν είμαι έτοιμος; Είμαι έτοιμος για τέτοια από γεννησιμιού μου. Και πώς να μην είμαι έτοιμος… Σταματήσαμε για λίγο στην πινακίδα με την σημαία, οι υπεύθυνοι της διαδρομής μας έκανε το τυπικό thumps up έσφιξα κι άλλο τις ζώνες τραβώντας τους ιμάντες προς τα κάτω (δεν έπαιρνε άλλο) και στο γκάζι το σώμα μου πήγε εκεί που ήλπιζα και που παραπέμπει στην έναρξη της ευαρέσκειας: κόλλησε η πλάτη μου στο κάθισμα και το κεφάλι μου στο προσκέφαλο. Και κάπως έτσι ανεβήκαμε την ανηφόρα που είχε σκαφτεί για τα καλά και δωσ’ του σφιχτές τιμονιές και ανεβοκατεβάσματα στον σειριακό επιλογέα και κάπως έτσι φθάσαμε στην κορυφή της διαδρομής και κάναμε τα πίσω εμπρός για να αρχίσουμε την κατάβαση.

Ήμουν στην τελευταία φορά που έκανε την διαδρομή ο Yohan, αφού μετά από εμένα το PET ολοκληρώθηκε και το προσωπικό της ομάδας μάζεψε ό,τι είχε για να αποδώσει και πάλι την περιοχή στην καλοκαιρινή της περίοδο.

Στο κατέβασμα οι κινήσεις του ήταν πιο άμεσες, η ταχύτητα ήταν και αντιληπτικά μεγαλύτερη, και απήλαυσα το πλεονέκτημα ότι όταν μπαίνεις στο τέλος για co-driving κανένας δεν νοιάζεται αν θα έχει κλατάρισμα ή θα σπάσει κάποιο αεροδυναμικό πλαστικό κ.τ.λ.

Παραδοσιακά, από το 1983 που ξεκίνησα τα WRC co-driving rides (με τον Jimmy McRae και την Opel Manta 400 Gr. B στο Γερμανικό Νεκροταφείο στην Πεντέλη) μέχρι σήμερα, είτε αυτά είναι στη χώρα μας είτε στο εξωτερικό, ποτέ μα ποτέ δεν προσπαθώ να μάθω ή να καταλάβω τι κάνει ο οδηγός. Είναι μάταιο. Εκείνος είναι φτασμένος δεινός χορευτής και εγώ ένας έμπειρος θαμώνας που προσπαθώ να ακολουθήσω τα βήματά του στην πίστα…

Παρακολουθώ μέσα από την περιφερειακή μου όραση τις κινήσεις του και αυτές τις νοιώθω σαν να κινεί την μπακέτα διεύθυνσης μιας ορχήστρας. Και το απολαμβάνω. Και τους ζηλεύω πάντα με την καλή έννοια τους οδηγούς και τους σέβομαι. Όταν κατεβαίνεις μετά τις πρώτες αριστεροδέξιες και φθάνεις στις φουρκέτες και βλέπεις να πατάει το γκάζι σε χαώδη νεροφαγώματα και να περνάει με τη μία πάνω από τα όποια τσιμεντένια ρείθρα, αφήνεσαι να το απολαύσεις. Τον εμπιστεύεσαι, και στο ανταποδίδει. Σε ευχαριστώ Yohan! Ήταν μία ακόμα αξέχαστη εμπειρία!

Natural concert

Και κάπου εδώ να μιλήσουμε για συναυλία των χαλικιών σε κρεσέντο! Αυτά τα χτυπήματα που κάνουν οι πέτρες στο γυμνό μόνωσης αμάξωμα, ισοδυναμούν για εμένα με τις καλύτερες συναυλίες που έχω παρακολουθήσει ποτέ. Βάζω αυτή την «μουσική συχνότητα» ισότιμα και δίπλα στην ακουστική εμπειρία της Sade στο Royal Albert Hall του Λονδίνου, σε εκείνη του Brian Eno στο Κολοσσαίο της Ρώμης, αλλά και στις πάμπολλες που έχω δει σε Ηρώδειο. Ναι, αυτά τα χτυπήματα είναι μουσική. Σε όλους όσοι την αποκαλούν «θόρυβο» θα παρακαλούσα να απελευθερώσουν λίγο την ορθολογιστική τους προσέγγιση και τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει η φύση! Μελωδία λοιπόν. Το turbo του κινητήρα ήταν τα πνευστά και τα χαλίκια στο αμάξωμα τα πιατίνια της ντραμς. Και η εξάτμιση, το μπάσο.

Αυτό είναι η βόλτα με ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο ράλι σε χωμάτινη διαδρομή. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το σφίξιμο της ζώνης (αν δεν αισθανθείς άβολα δεν έχεις δεθεί σωστά), η προσπάθεια να φτάσουν τα πέλματά σου στο foot rest, οι ηλεκτρονικές ενδείξεις σε ρόλο φωτορυθμικού και η ψυχή σας τέρπεται με την αδρεναλίνη που εκτοξεύει ο εγκέφαλος. Αυτά!

Τι είναι η Lancia Ypsilon Rally2 HF Integrale;

Κατά την παρουσία μας στο camp της Lancia, μιλήσαμε λίγο και περιεκτικά με τον υπεύθυνο των PET και βασικό μοχλό στην εξέλιξη του αυτοκινήτου, τον Γάλλο μηχανικό Thomas Breton. Αυτό που κρατάμε είναι ότι η Ypsilon Rally2 είναι ένα εντελώς νέο αυτοκίνητο που δανείσθηκε κάποια αποδεδειγμένα επιτυχημένα στοιχεία από το κραταιό -ακόμα- Citroen C3. Kινητήρας ο ίδιος, τετρακύλινδρος σε σειρά 1.6 turbo της Stellantis με άμεσο ψεκασμό, διπλό επικεφαλής εκκεντροφόρο, ονομαστική ισχύ 287 PS στις 5.000 rpm, ροπή 425 Nm στις 4.000 rpm και περιοριστικό στόμιο 32 mm, κιβώτιο το χειροκίνητο 5-τάχυτο σειριακό κιβώτιο ταχυτήτων Sadev, τετρακίνηση, μηχανικά διαφορικά εμπρός και πίσω, αεριζόμενοι δίσκοι εμπρός-πίσω, και αναρτήσεις με ρυθμιζόμενα αμορτισέρ Reiger 3 κατευθύνσεων ενώ για ασφάλτινες ειδικές διαθέτει αεριζόμενους δίσκους φρένων 355 mm με τετραπίστονες δαγκάνες Alcon και για χωμάτινες ειδικές αεριζόμενους δίσκους 300 mm με τις ίδιες τετραπίστονες δαγκάνες. Το χειρόφρενο είναι υδραυλικό, ενώ οι τροχοί είναι διαστάσεων 8×18 ιντσών με ελαστικά Michelin για άσφαλτο και 7×15 ιντσών με ελαστικά Michelin για χώμα.

Yohan Rossel, Θωμάς Κ. Ευθυμίου

Ωστόσο αυτό που είναι εντελώς νέο, είναι το πλαίσιο. Οι διαστάσεις του είναι 4.070 mm σε μήκος, 1.820 mm σε πλάτος και 2.550 mm μεταξόνιο. Το ελάχιστο κανονιστικό ξηρό βάρος είναι 1.230 kg, το οποίο φτάνει έως τα 1.390 kg με πλήρωμα. Τελείως διαφορετικό, λοιπόν στο οποίο έχουν γίνει ουσιαστικές παρεμβάσεις για την τετρακίνηση, την ενίσχυσή του, την «συνεργασία» του με τις αναρτήσεις και φυσικά την όλη δομή του αμαξώματος. Έχοντας προηγούμενες (τρεις τον αριθμό) ευκαιρίες για συνοδηγήσεις σε χωμάτινα οδοστρώματα με την C3, ομολογώ ότι τα περάσματα της Ypsilon είναι «σε άλλο τοπίο», κάτι που φαίνεται και στις μέχρι τώρα επιδόσεις.

Δείτε στο παρακάτω video εντυπωσιακές στιγμές από τη συνοδήγηση της Lancia αλλά και όσα μας είπαν οι Thomas Breton (Chief Race Engineer PET) και Yohan Rossel (εργοστασιακός οδηγός της Lancia)...