_77761_483562_type15035.jpg)
23/6/2026
Στην Ακροπολική Πελοπόννησο του 1979, σήμερα. Εμείς που στο CAR AND DRIVER «ησυχία δεν έχουμε», με την ευκαιρία της επιστροφής του Ράλλυ Ακρόπολις στην Πελοπόννησο σε καθεστώς Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, επιλέξαμε να κάνουμε τις 21 από τις Ειδικές Διαδρομές που βρίσκονται στο γεωγραφικό τμήμα της Πελοποννήσου και όχι στο διοικητικό, το οποίο περιλάμβανε τις Ε.Δ. Άγιος Ιωάννης (11,5 km) και Σχίνος (12,4 km).
Πήραμε λοιπόν ένα υβριδικό Toyota RAV4, και έχοντας μαζί μου τον καλύτερο συνεργάτη που θα μπορούσα για ένα τέτοιο εγχείρημα, τον Γιώργο Κότσαλη(*), επαγγελματία συνοδηγό από τους καλύτερους στην ιστορία των αγώνων σε επίπεδο οργάνωσης, αντίληψης και καθοδήγησης, ξεκινήσαμε με δύο όπλα: Το Road Book της χρονιάς εκείνης που ευγενικά μας παραχώρησε ο Κώστας Στεφανής (τον ευχαριστούμε από καρδιάς!) και αστείρευτη όρεξη και πείσμα!
Ξεκινήσαμε λοιπόν από την Ε.Δ. Ρίζα στην Κορινθία και καταλήξαμε μετά από τρεις ημέρες στην Ε.Δ. Καρνεζαίικα, την τελευταία, την 58η τον αριθμό που μετά από αυτήν τα πληρώματα κατευθύνονταν προς τον λυτρωτικό τερματισμό στην Αθήνα μέσω Λουτρών Ωραίας Ελένης.
Από το Βέρμιο στον Πάρνωνα, 5 Σκέλη και 58 Ε.Δ. δρόμος…
Το 26ο Ράλλυ Ακρόπολις που διεξήχθη από τη Δευτέρα 28 έως και την Πέμπτη 31 Μαΐου του 1979 ήταν ο αγώνας με τις περισσότερες Ειδικές Διαδρομές στην εβδομηντάχρονη διοργανωτική του ιστορία. Συνολικά 58 Ειδικές Διαδρομές απάρτιζαν το «26ο» το οποίο είχε 37 Ε.Δ. στη Στερεά Ελλάδα και Θεσσαλία και 21 Ε.Δ. στην Πελοπόννησο.
Αποτελούνταν από πέντε Σκέλη (5 Legs) με την εξής σύνθεση:
> 1ο Σκέλος: Αθήνα-Καλαμπάκα, 10 Ειδικές Διαδρομές συνολικού μήκους 222,4 χιλιομέτρων.
> 2ο Σκέλος: Καλαμπάκα 1 – Καλαμπάκα 2, 12 Ειδικές Διαδρομές συνολικού μήκους 244,9 χιλιομέτρων.
> 3ο Σκέλος: Καλαμπάκα 2 – Λαγονήσι, 13 Ειδικές Διαδρομές συνολικού μήκους 222,8 χιλιομέτρων.
> 4ο Σκέλος: Λαγονήσι – Αρχαία Ολυμπία, 9 Ειδικές Διαδρομές συνολικού μήκους 132,3 χιλιομέτρων.
> 5ο Σκέλος: Αρχαία Ολυμπία –Αθήνα, 14 Ειδικές Διαδρομές συνολικού μήκους 184,1 χιλιομέτρων.
Την χρονιά εκείνη, η μεγαλύτερη Ειδική Διαδρομή ήταν η 15η Ε.Δ. Κάτω Βέρμιο με μήκος 44,50 χιλιόμετρα και η μικρότερη η 44η Ε.Δ. Σέκουλας με μήκος 5,40 χιλιόμετρα. Από τις 58 Ε.Δ. οι τέσσερις ακυρώθηκαν λόγω ακραίων βροχοπτώσεων στο ευρύτερο σύμπλεγμα του Ολύμπου. Ζόρικος αγώνας, εξαντλητικός στην ηπειρωτική Ελλάδα κατά γενική ομολογία με σφιχτές απλές διαδρομές που σε έβγαζαν εκτός χρόνου χωρίς έλεος. Και σαν να μην έφταναν αυτές οι «πρώτες» 35 Ειδικές Διαδρομές στην ηπειρωτική Ελλάδα, τα εναπομείναντα πληρώματα είχαν να αντιμετωπίσουν άλλες 23 Ειδικές Διαδρομές στην Πελοπόννησο.
Τι είδαμε από την Πελοπόννησο του 1979;
Ότι όλες μα όλες οι Ειδικές Διαδρομές, με οριακά μηδενικό ποσοστό (κάποια λίγα χιλιόμετρα στην Ε.Δ. Κρυονέρι) είναι καλυμμένες με άσφαλτο. Βέβαια και τότε υπήρχαν μερικές ασφάλτινες Ε.Δ. στα Σκέλη της Πελοποννήσου (Ρίζα, Λάδωνας, Γεωργίτσι) αλλά όλες οι υπόλοιπες έχουν γίνει πλέον ασφάλτινες. Αυτό που μας έκανε εντύπωση ήταν το γεγονός ότι υπήρχαν Ε.Δ. που η επικάλυψή τους με άσφαλτο δεν επηρέασε σχεδόν καθόλου την αρχική τους χωμάτινη χάραξη, κάτι που είχαμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε μέσα από το Road Book της εποχής!
Ας δούμε τώρα τι καταγράψαμε τον Μάιο του 2026 «αναπαραστώντας» τον Ακροπολικό Μάιο του 1979…
4ο Σκέλος-Τετάρτη 30/05 προς Πέμπτη 31/05/1979
Ε.Δ. 38 Ρίζα 14 km: Τεράστιες αλλαγές μέσα στο χωριό, εντοπίσαμε την αφετηρία εμπειρικά και από μνημονικό, ενώ μας βοήθησε τα μέγιστα η γνωστή φουρκέτα μετά την εκκίνηση.
Ε.Δ. 39 Κυλλήνη 28,1 km: Πολύ καλή Ε.Δ., εξαιρετικά γρήγορη τουλάχιστον αυτό σου δείχνει η χάραξή της αλλά και οι παράπλευροι χωματόδρομοι που μπήκαμε για να δούμε το είδος του χώματος. Να σημειώσω εδώ ότι από Κυλλήνη προς Θεόκτιστο, στην τουλίπα της σελίδας 207 εκεί που υπήρχε η ένδειξη «River», σήμερα βρίσκεται η Λίμνη Δόξα της οποίας το φράγμα ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’90.
Ε.Δ. 40 Θεόκτιστον 19,5 km: Στην τουλίπα της σελίδας 210 του Road Book, μέσα στο χωριό, σε μία αριστερή στροφή υπάρχει ακόμα το καφενείο. Οι τρεις παπούδες που υπήρχαν πίνοντας καφέ σε ένα τραπεζάκι μόλις ερωτήθηκαν αν θυμάται κάποιος το Ακρόπολις, η πρώτη κουβέντα που ακούστηκε ήταν «Πεσμαζόγλου», ενώ μας τόνισαν ότι τώρα που είναι άσφαλτος η Ε.Δ. είναι «παιχνίδι»…
Η κυρία Κωνσταντίνα που διαχειρίζεται σήμερα το καφενείο, τότε ήταν μαθήτρια, θυμόταν ωστόσο τις πολυήμερες δοκιμές, τον Waldegaard και την Mouton που πέρναγαν «σαν δαιμονισμένοι», ενώ μας είπε ότι «εδώ μπροστά στο καφενείο υπήρχαν τα service διάφορων ομάδων.»
Ένας θαμώνας (μας διαφεύγει το όνομά του) μας είπε ότι ήταν μπροστά στο τουμπάρισμα του Datsun 160 J του Γιώργου Μοσχούς, το οποίο επανέφεραν στον δρόμο οι γονείς του όπως και άλλοι κάτοικοι του χωριού.
Ε.Δ. 41 Αλωνίσταινα 8,6 km: Μας έκανε εντύπωση ότι στα όρια της αφετηρίας, υπάρχει ακόμα το «Hotel Villia Valos» όπως ακριβώς αναφέρεται και στην σελίδα 215 το Road Book.
Ε.Δ. 42 Νέον Χρυσοβίτσιον 26,3 km: Πραγματικά «Ειδικάρα»… Απίστευτο περιβάλλον, έλατα και πλατάνια, δένδρα, δέντρα, δέντρα! Στενή, τεχνητή, μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Ειδικά όταν την σκεφτήκαμε χωμάτινη!...
Ε.Δ. 43 Ελληνικό Ι 6,5 km: Γρήγορη, φαρδιά κατηφορική Ε.Δ., χωρίς εκπλήξεις.
Ε.Δ. 44 Σέκουλας 5,4 km: Η πιο μικρή Ε.Δ. του αγώνα του 1979. Από την χωροταξία της στον χάρτη αποδεικνύεται ότι ήταν μάλλον συνδετική Ε.Δ. στην σχεδίαση του αγώνα.
Ανασυγκρότηση Αρχαία Ολυμπία
Στην πορεία μας για Αρχαία Ολυμπία είδαμε το άλλο πρόσωπο της επαρχίας. Την εγκατάλειψη, παρατημένα γήπεδα, παρατημένα σπίτια. Ωστόσο βλέπουμε ότι ο αγώνας περνούσε μέσα από πολλά χωριά -άλλωστε έτσι ήταν οι χαράξεις των δρόμων τότε για να εξυπηρετούν τις τοπικές κοινωνίες- κάτι που βοήθησε τα μέγιστα στην δημοφιλία του Ακρόπολις.
Ένα άλλο που έχω να πω είναι ότι δεν ταλαιπωρηθήκαμε από δυσκολίες στις αλλαγές των χαράξεων των δρόμων τότε και τώρα, αλλά από τις γνωστές κατολισθήσεις που είχαν κλείσει πολλούς δρόμους στην ευρύτερη περιοχή. Συγκεκριμένα στην Ε.Δ. Σέκουλας προς Αρχαία Ολυμπία, ο δρόμος ήταν κλειστός και μπήκαμε μέσα σε ελαιώνες που υπήρχε «δρόμος» για να μας βγάλει στην «δημοσιά»… Ευτυχώς που υπήρχαν οι τοπικοί κάτοικοι που μας βοήθησαν αρκετά.
5ο Σκέλος, Πέμπτη 31/05/1979
Ε.Δ. 45 Λατζόιον 7,3 km: «Τυπική» για την εποχή Ε.Δ. την ολοκληρώσαμε χωρίς δυσκολία, αλλά μετά τον τερματισμό της στο Χελιδόνι προς Κρυονέρι, χωρίς καμία προειδοποίηση από πινακίδες, ο δρόμος ήταν κλειστός λόγω κατολισθήσεων. Δεν σας κρύβω ότι τα χρειαστήκαμε γιατί δεν ξέραμε αν θα συμβεί κάτι όσο περνάγαμε από αυτοσχέδιους παρακαμπτήριους. Βλέπετε ήταν ημέρες μετά από ισχυρές βροχοπτώσεις που περνάγαμε από εκεί.
Ε.Δ. 46 Κρυονέριον 7,3 km: δεν ολοκληρώσαμε την Ε.Δ. συνεπεία κατολισθήσεων και αδυναμίας προσέγγισης του δρόμου της Ε.Δ.
Ε.Δ. 47 Νεμούτα 7,4 km: Γρήγορη χάραξη με σημείο αναφοράς ότι στο τέλος του χωριού Νεμούτα, όπου και το STOP της Ε.Δ., μετά από λίγο άρχιζε «στα καπάκια» η επόμενη Ε.Δ. Νεοχώρι.
Ε.Δ. 48 Νεοχώριον 19,4 km: Δύσκολη Ε.Δ. Αρχίζει από το χωριό Νεμούτα και κατεβαίνει προς τον ποταμό Ερύμανθο (ένας ορμητικός και πεντακάθαρος ποταμός της Πελοποννήσου με συνολικό μήκος 55 χιλιόμετρα. Πηγάζει από το ομώνυμο όρος Ερύμανθος, κινείται ανάμεσα σε Αχαΐα, Ηλεία και Αρκαδία, και τελικά εκβάλλει στον ποταμό Αλφειό.) Όταν κατέβεις στο επίπεδο του ποταμού, μετά από δύσκολη κατάβαση σε τσιμεντένιο δρόμο με χάος δίπλα σου, μετά αρχίζει να ανεβαίνει στο απέναντι λόφο, ενώ εκεί συναντήσαμε και τα μοναδικά χωμάτινα τμήματα Ε.Δ. σε όλο μας το εγχείρημα. Πολλές καμένες εκτάσεις, ευτυχώς αρχίζει η αναγεννημένη βλάστηση, η Ε.Δ. περνούσε μέσα από το χωριό Ελαία πριν κατηφορίσει για την ολοκλήρωσή της στο χωριό Νεοχώρι.
Ε.Δ. 49 Λάδων 23,2 km: Ασφάλτινη Ε.Δ. και τότε, άλλοτε γρήγορη, άλλοτε όχι, στενή σε πολλά σημεία, περνούσε από την γέφυρα του Λάδωνα και ανέβαινε για τον τερματισμό στα πανέμορφα Λαγκάδια. Ήταν η Ε.Δ. στην οποία για πρώτη φορά στο Ακρόπολις του 1979, επικεφαλής του αγώνα τέθηκε η Stratos του Darniche, με 10’’ πρωτοπορεία από το Escort του Waldegaard.
Ε.Δ. 50 Ελληνικό ΙΙ 6,5 km: Ακόμα ένα γρήγορο κατηφορικό πέρασμα, είναι η Ε.Δ. που αρχίζουν τα προβλήματα στην Stratos.
Ε.Δ. 51 Νέον Λεοντάριον 13,9 km: Θα πρέπει να ήταν η Ε.Δ. με την λιγότερη σχέση με το τότε. Πάρα πολλές αλλαγές στον νέο σύγχρονο δρόμο, με κόπο αναζητήσαμε και συναντήσαμε ελάχιστα εναπομείναντα κομμάτια της παλαιάς Ε.Δ. και αυτό λόγω των μεγάλων παρεμβάσεων στους δρόμους συνεπεία της Νέας Εθνικής οδού Τρίπολης-Σπάρτης. Από τα ελάχιστα παλιά κομμάτια που βρήκαμε έδειχνε ιδιαίτερα στενή και απαιτητική στη χάραξή της λόγω του τοπογραφικού ανάγλυφού της.
_77761_483578_type15035.jpg)
Εδώ, η πλύμνη της Staros παραδίδει το πνεύμα και ο Darniche χάνει την ευκαιρία να διεκδικήσει την νίκη.
Ε.Δ. 52 Γεωργίτσιον 6,3 km: Γρήγορη ασφάλτινη και τότε Ε.Δ. μέσα σε δάσος από καστανιές.
Ε.Δ. 53 Κονιδίτσα 6,2 km: Φαρδιά, οριακά αδιάφορη Ε.Δ. καμία σχέση με το ότι την αποκάλεσαν «η πιο αργή του Ακρόπολις του ‘79», τουλάχιστον στην σημερινή της μορφή δεν προδιαθέτει κάτι τέτοιο. Με νέα χάραξη προς Σελεσία και το τέλος της Ε.Δ. Στο κέντρο του χωριού μάθαμε και ιστορία, εν προκειμένω το απόλυτο παιδομάζωμα από τον Ιμπραήμ την εποχή της Ελληνικής επανάστασης του 1821.
Ε.Δ. 54 Παλαιός Δρόμος Σπάρτης 15,5 km: Λόγω σύγχρονων παρεμβάσεων, έχει χαθεί η συνοχή της Ε.Δ. με αποτέλεσμα ελάχιστα τμήματα να είναι εντοπίσιμα και πάντα με την τεράστια βοήθεια του Road Book αλλά και την συνολική εμπειρία στην ανάγνωση των αναγλύφων της περιοχής.
Ε.Δ. 55 Βασσαράς 35,8 km: Πρόκειται για την εμβληματική Ε.Δ. Πάρνων, με ότι αυτό σημαίνει. Σχεδόν 39 χιλιόμετρα απαιτητικής Ε.Δ. αλλά δεν μπορώ παρά να πω ότι το τοπίο είναι συγκλονιστικό! Εντυπωσιακή Ε.Δ. στο σύνολό της, εξαιρετικό φυσικό κάλος, μεγάλες υψομετρικές διαφορές να εναλλάσσονται και πολλά τεχνικά τμήματα. Άρχιζε από το χωριό Βασσαράς και μετά την Βέρια, έμπαιναν αριστερά προς Βαμβακού και Καρυές. Να πούμε εδώ ότι ο Πάρνωνας είναι από τις πιο «σκοτεινές» περιοχές της Ελλάδας και αυτός είναι ο λόγος που συρρέουν κάθε χρόνο πάρα πολλοί αστροπαρατηρητές από Ελλάδα και Ευρώπη.
Ε.Δ. 56 Καρυαί 8,7 km: Άρχιζε αμέσως μετά τον τερματισμό της Ε.Δ. Βασσαράς, μέσα στην πλατεία του χωριού. Στενή, ανηφορική μέχρι την μέση της στον αυχένα, κατηφορική στην συνέχεια, ολόκληρη μέσα σε πυκνό δάσος μέχρι τον τερματισμό στο χωριό Άγιος Πέτρος. Πολλές φουρκέτες, καταπράσινη Ε.Δ. που όπως μας είπαν στον Άγιο Πέτρο «μάζευε πολύ κόσμο». Σε αυτή ξεκίνησαν τα προβλήματα του Andersson για να «ολοκληρωθούν» στην επόμενη με άσχημη κατάληξη.
_77761_483582_type15035.jpg)
Ε.Δ. 57 Άστρος 12,2 km: Γρήγορη Ε.Δ., κατηφορική, φαρδιά, που πρόσφερε θέαμα, τουλάχιστον σύμφωνα με όσους θυμούνται το τότε. Είναι η προτελευταία Ε.Δ. του αγώνα και εκείνη που εγκαταλείπει την προσπάθειά του ο Ove Andersson με την Toyota Celica του από κινητήρα.
Ε.Δ. 58 Καρνεζαίικα 14,4 km: Η τελευταία Ε.Δ. του μεγαλύτερου σε αριθμό Ειδικών Διαδρομών Ράλλυ Ακρόπολις στην πολύχρονη ιστορία του. Θα την έλεγες διεκπεραιωτική για τα πληρώματα, αλλά ήταν και «φόβητρο» μην τυχόν εγκαταλείψεις μετά από 1000+ χιλιόμετρα Ε.Δ. Όπως μας είπε αγωνιζόμενος της εποχής «σταυροκοπιόμασταν όταν μπαίναμε στην Ε.Δ. να μας λυπηθεί ο μεγαλοδύναμος να μην βγάλουμε πρόβλημα»…
Τι χαρακτήρισε το 26ο Ακρόπολις, το μεγαλύτερο όλων;
Το 26ο Ράλι Ακρόπολις του 1979 ήταν ο πέμπτος γύρος της σεζόν του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι (WRC). Ο Björn Waldegård κέρδισε τον αγώνα με ένα Ford Escort RS 1800, εδραιώνοντας το προβάδισμά του στο πρωτάθλημα στην πορεία του να εξασφαλίσει τον τίτλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Οδηγών του 1979. Νικητές του αγώνα λοιπόν οι Björn Waldegaard - Hans Thorszelius (Ford Escort RS 1800) με χρόνο νίκης 13:35:06, δεύτεροι οι Timo Salonen - Seppo Harjanne με ένα Datsun 160J, ακολουθούμενοι από τους Harry Källström - Claes Billstam στην τρίτη θέση.
Σημείο αναφοράς του αγώνα -μεταξύ άλλων- η Ειδική Διαδρομή «Ταρζάν», η διάσημη Ε.Δ. που έγινε ξακουστή από τη σκληρότητά της (εξαντλητική Ειδική Δ την αποκαλούσε ο ξένος Τύπος της εποχής) ήταν μία διαδρομή στην Ευρυτανία μήκους 30,3 χλμ. (αρχικά ονομαζόταν Ειδική Διαδρομή Φουρνά και Ρεντίνας) που μετονομάστηκε επίσημα σε «Ταρζάν» το 1979. Ονομάστηκε προς τιμήν του Γιώργου Μπούργου, ενός ντόπιου κατοίκου και αφοσιωμένου λάτρη των ράλι, του οποίου το παρατσούκλι ήταν «Ταρζάν» επειδή ζούσε σαν ερημίτης στα υψίπεδα των Ευρυτανικών βουνών.
Η διαδρομή του 1979 περιελάμβανε την απαιτητική ανάβαση της Πάρνηθας και τους δύσκολους δρόμους από τον Πρόδρομο και το Κλημέντι προς τον Αυλώνα. Η διαδρομή αποτελούνταν από 58 Ειδικές Διαδρομές, δοκιμάζοντας τόσο την αντοχή των οχημάτων όσο και την ικανότητα των οδηγών.
Μία ωραία ιστορία για τις ακυρωθείσες Ε.Δ.
Η αείμνηστη Πέγκυ Τρικάκου διετέλεσε επί σειρά ετών Αλυτάρχης του Ράλλυ Ακρόπολις. Και μιλάμε για ζόρικες εποχές που ο αγώνας ανεβοκατέβαινε σε όλη την Ελλάδα… Είχα την τιμή και τύχη να δώσει την τελευταία συνέντευξή της στον γράφοντα και μάλιστα κάποια κομμάτια της συνδέονται με το 1979! Το πρώτο που σας παραθέτω έχει να κάνει με μία εξαιρετική ιστορία αναφορικά με τις Ειδικές Διαδρομές που ακυρώθηκαν.
«Κατά τη διάρκεια της θητείας μου, βρέθηκα και μπροστά σε δύσκολες στιγμές. Οι πιο δύσκολες στιγμές που θυμάμαι πάντα ήταν δύο. Όχι ότι δεν υπήρχαν και άλλες αλλά αυτές οι δύο ήταν σημαντικές.
Η μία, αν θυμάμαι καλά, ήταν το 1979 στο τμήμα της διαδρομής Καλαμπάκα Ι – Καλαμπάκα ΙΙ. Το βράδυ πλησιάζοντας οι αγωνιζόμενοι στην Καλαμπάκα ‘’άνοιξαν οι ουρανοί’’. Βροχή κατακλυσμιαία. Οι ειδικές Αλιάκμονας, Συκαμινέα, Γόννοι Hairpins και Γόννοι είχαν γίνει αδιάβατες και ακυρώθηκαν. Η καλή τύχη του Ράλλυ Ακρόπολις λειτούργησε ξανά. Τα συνεργεία των Κριτών που βρίσκονταν εκεί ήταν από τα πιο έμπειρα, ο αείμνηστος Νέστορας Χιωτίδης και ο Δημήτρης Χιωτίδης με τα υπόλοιπα άτομα των συνεργείων τους , οδήγησαν τα αυτοκίνητα με ασφάλεια στην Κοζάνη όπου στο εκεί στρατόπεδο δημιούργησαν χώρο επιτηρουμένης στάθμευσης, Parc- Ferme. Από εκεί οι Αγωνιζόμενοι με την εναλλακτική διαδρομή που τους δόθηκε, ολοκλήρωσαν τις εναπομείνασες Ειδικές Διαδρομές και έφθασαν σώοι στην Καλαμπάκα».
_77761_483580_type15035.jpg)
Το δεύτερο έχει να κάνει με τα όσα διαδραματίσθηκαν μετά το τέλος του αγώνα του 1979, που στο εν λόγω αφιέρωμα, έχει την τιμητική του.
«Αστέρια Γλυφάδας - Gala 26ου Ράλλυ Ακρόπολις 1979. Στο τέλος της ομιλίας του ο Αλέξανδρος Δαρδούφας ζήτησε να ανέβω στη πίστα της αίθουσας απ’ όπου μιλούσε και ανακοίνωσε δημόσια ότι στο 27ο Ράλλυ Ακρόπολις Αλυτάρχης του αγώνα θα είμαι εγώ. Η έκπληξη μου ήταν πολύ μεγάλη. Τα συναισθήματα μου ήταν συγκεχυμένα, έκπληξη, χαρά ,συγκίνηση και δεν σας κρύβω και λίγο φόβος για τις υποχρεώσεις που θα αναλάμβανα. Τον ευχαρίστησα βέβαια για τη μεγάλη τιμή που μου έκανε και δεν σου κρύβω, το συνειδητοποίησα μετά από δύο μέρες. Το Ακρόπολις υπήρξε για πολλά χρόνια κορυφαίος αγώνας στο WRC και αποτελούσε για δεκαετίες παράδειγμα προς μίμηση. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε η ιδιομορφία και σκληρότητα της διαδρομής, καθώς επίσης η υπέροχη ελληνική φύση και η εγκάρδια υποδοχή των αγωνιζομένων στα χωριά και στις πόλεις απ’ όπου περνούσε ο Αγώνας. Το Ράλλυ Ακρόπολις πραγματικά αποτελούσε τον κορυφαίο αγώνα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι».
Ένα πρωινό του ’79 στην Αρκαδία
Στις πλαγιές του Ταϋγέτου, σε υψόμετρο 540 μέτρων, παίχτηκε το μεγάλο δράμα του αγώνα. Από τις μορφές του αγώνα, ο Γάλλος οδηγός Bernard Darniche που συμμετείχε στο Ράλι Ακρόπολις του 1979 οδηγώντας μια Lancia Stratos HF μαζί με τον συνοδηγό Alain Mahé. Δυστυχώς, ο αγώνας τους έληξε άδοξα με εγκατάλειψη στην Ειδική Διαδρομή 51 Νέο Λεοντάριο, λόγω βλάβης στην ανάρτηση, επί της ουσίας από σπασμένη πλύμνη. Ο αγώνας του 1979 έχει μείνει στην ιστορία ως ένας από τους πιο εξαντλητικούς στην ιστορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι (WRC) του οποίου η διαδρομή επεκτάθηκε σε πάνω από 1.000 χιλιόμετρα σε απίστευτα σκληρούς χωματόδρομους στην Ελλάδα. Παρά το δύσκολο έδαφος, ο Darniche είναι ακόμα και σήμερα περήφανος για την απόδοσή του με τη Lancia Stratos, τονίζοντας στις προσωπικές του σκέψεις ότι πέτυχε 43 νίκες στην καριέρα του χωρίς ούτε μία έξοδο (τουμπάρισμα, ατύχημα κλπ), πραγματικά ένα απαράμιλλο ρεκόρ για την εργοστασιακή ομάδα της Lancia.
Για τους ιστορικούς καταγραφείς του WRC, το Ράλι Ακρόπολις του 1979 παραμένει μια οδυνηρή και σπαρακτική ανάμνηση για τον Bernard Darniche. Στο τιμόνι της μπλε Lancia Stratos του για την Team Chardonnet, με συνοδηγό τον Alain Mahé, ο Γάλλος οδηγός κυριάρχησε στο Ακρόπολις του ’79 πριν υποστεί βλάβη στην ανάρτηση στην περιοχή της Πελοποννήσου, αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει. Παρά τη φήμη της Lancia Stratos ότι ήταν εύθραυστη σε βραχώδεις δρόμους, ο Darniche έδωσε μια εξαιρετική παράσταση στην Ελλάδα. Ήταν πρώτος στη συνολική βαθμολογία στην αρχή της τελευταίας βραδιάς, αντιστεκόμενος στην πίεση των μεγαλύτερων αντιπάλων του, κυρίως του Σουηδού Björn Waldegaard με το Ford Escort RS1800 του. Ενώ φαινόταν έτοιμος να εξασφαλίσει μια ιστορική νίκη σε ελληνικό έδαφος, το όνειρο διαλύθηκε εν μία νυκτί. Υποφέροντας από βλάβη στην ανάρτηση, ο Darniche αναγκάστηκε να εγκαταλείψει, αφήνοντας πίσω του μια νίκη που φαινόταν εφικτή. Παρά την εγκατάλειψη, το 1979 παραμένει μια από τις πιο παραγωγικές χρονιές για το δίδυμο Darniche-Mahé, οι οποίοι κέρδισαν επίσης το Ράλι Μόντε Κάρλο και τον Γύρο της Κορσικής την ίδια χρονιά με την ίδια Lancia Stratos.
H Toyota και το «παρά πέντε»
Το Ράλι Ακρόπολις του 1979 ωστόσο έμελλε να παραμένει μια ζωντανή, αν και πικρή, ανάμνηση και για τον Σουηδό οδηγό Ove Andersson και τον συνοδηγό του Henry Liddon. Αγωνιζόμενοι με ένα Toyota Celica 2000 GT για την Toyota Team Europe, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν κατά τη διάρκεια της προτελευταίας Ειδικής Διαδρομής 57 Άστρος. Το πρόβλημα βέβαια είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη Ε.Δ. Καρυές λόγω βλάβης στον κινητήρα (μια βαλβίδα). Αυτό το γεγονός έλαβε χώρα σε ένα καθοριστικό πλαίσιο για τον οδηγό. Ήταν η εποχή που ο Andersson ανέπτυσσε ενεργά σε παγκόσμιο επίπεδο την Toyota Team Europe (TTE) που αργότερα έγινε μία από τις κορυφαίες αγωνιστικές ομάδες όλων των εποχών στο παγκόσμιο στερέωμα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Απογοήτευση και στενοχώρια, αλλά και τεχνικά διδάγματα για τον Ove Andersson, αφού η ελληνική διοργάνωση ήταν ιδιαίτερα αδυσώπητη εκείνη τη χρονιά, με μόνο 20 αυτοκίνητα να τερματίζουν από τους 153 συμμετέχοντες!
_77761_483579_type15035.jpg)
Παράλληλα αξίζει να αναφέρουμε εδώ και κάτι άλλο, μη αγωνιστικό, που έχει τεράστια θέση στους καταγραφείς των ιστοριών των motorsports. Ενισχύθηκε τότε περεταίρω ένας ιστορικός δεσμός του Σουηδού με την Ελλάδα, αφού το Ράλλυ Ακρόπολις κατείχε μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του Ove Andersson, καθώς ήταν το πρώτο του διεθνές ράλι στο εξωτερικό, το οποίο συμμετείχε το 1964 στο τιμόνι ενός Saab.
(* Γιώργος Κότσαλης. Συνοδηγός στους αγώνες από 1984 με συμμετοχές σε 20 τον αριθμό Ράλλυ Ακρόπολις. Μεταξύ πολλών διακρίσεων συγκαταλέγονται οι τίτλοι συνοδηγών το 1999 με τον Πάνο Χατζητσοπάνη και το Fiat Seicento τους στην κατηγορία F2 του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ράλι, ο τίτλος στην Ομάδα Ν στο πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ασφάλτου με τον Πάνο Σπυρόπουλο και το Ford Escort, αλλά και στην γενική της F2 στο Ευρωπαϊκό Ράλι Χαλκιδικής το 1996 με Renault Clio)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Το πεντάθυρο Suzuki Jimny «αγριεύει» με την έκδοση Rhino (photos)
Ο Ομπράντοβιτς επιστρέφει με... πράσινη Ferrari στον Παναθηναϊκό! (video)
Πώς να καθαρίσετε σωστά την οθόνη αφής του αυτοκινήτου - Ποια λάθη πρέπει να αποφύγετε
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
_77761_483913_type13129.jpg)
