AYRTON SENNA: 60 χρόνια από τη γέννηση του «θρύλου»...


ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ 60 ΕΤΩΝ. ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΕΒΔΟΜΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ. ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΒΗΣΕΙ ΤΑ ΚΕΡΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΤΑ ΤΟΥ. ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟΜΙΣΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ. ΗΤΑΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 1960 ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΙΟΤΑΝ ΣΤΟ ΣΑΟ ΠΑΟΥΛΟ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ Ο ΠΛΕΟΝ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΠΙΛΟΤΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ FORMULA 1. Ο AYRTON SENNA DA SILVA.

  • 21/3/2020

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ-ΜΑΡΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Γόνος μεσοαστικής οικογένειας, ο Ayrton  από μικρή ηλικία έδειξε πως δεν θα ακολουθούσε τα… χνάρια των συνομίλικών του, οι οποίοι κοιμούνταν και ξυπνούσαν με μια μπάλα στην αγκαλιά τους. Ο Ayrton λάτρευε την ταχύτητα, όπως και ο πατέρας του, ο οποίος και τον ώθησε στο να ασχοληθεί με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Ήταν μόλις δέκα ετών όταν απέκτησε το πρώτο αγωνιστικό καρτ του, με το οποίο συμμετείχε σε τοπικούς αγώνες μετά από τρία χρόνια. Άλλωστε, λόγω ηλικίας δεν είχε τη δυνατότητα να λάβει μέρος σε αγώνες νωρίτερα, όμως… κάλλιο αργά, παρά ποτέ!

Το 1977 σε ηλικία 17 ετών συμμετείχε στο πρωτάθλημα καρτ Νοτίου Αμερικής, όπου άφησε… άφωνους τους «κυνηγούς ταλέντων», μιας και κέρδισε όλους τους αγώνες. Το 1978 και το 1980 πήρε μέρος και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα καρτ, όμως σε αυτό κατετάγη δεύτερος.

Το 1981, μόλις στα 21 του χρόνια, έφυγε από την Βραζιλία για την Ευρώπη και συγκεκριμένα για την Αγγλία. Εκεί πήρε μέρος στο πρωτάθλημα Formula Ford 1600, το οποίο και κατέκτησε, όπως συνέβη και την επόμενη χρονιά με τη βρετανική και την ευρωπαϊκή Formula Ford 2000.

Ο δρόμος προς τη Formula 1 είχε ανοίξει διάπλατα γι’ αυτόν έπειτα από κατάκτηση του τίτλου στη βρετανική Formula 3. Τα επιτεύγματά του τράβηξαν το ενδιαφέρον της Williams, της McLaren και της Brabham, όμως το ντεμπούτο του στη Formula 1 έγινε με την αδύναμη Toleman, με την οποία ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου στο Μονακό το 1984, ενώ τερμάτισε τρίτος στην Αγγλία και στην Πορτογαλία.

Ακολούθησε μια τριετία στη Lotus, με την οποία πανηγύρισε και την πρώτη από τις 41 νίκες του, στο Εστορίλ το 1985. Το 1988 μεταπήδησε στη McLaren και την ίδια χρονιά κατέκτησε και τον πρώτο από τους συνολικά τρεις Παγκόσμιους τίτλους της καριέρας του.

Ο Senna με την αποχώρηση του Alain Prost από την ενεργό δράση το 1994 ήξερε πως έπρεπε να συνδυάσει το απαράμιλλο ταλέντο του με το καλύτερο διαθέσιμο μονοθέσιο εκείνης της εποχής και να δημιουργήσει έναν αχτύπητο συνδυασμό που θα εξαφάνιζε τον ανταγωνισμό. Έτσι δεν άργησε να δει την ευκαιρία που δημιουργήθηκε με την κενή θέση στην Williams Renault και γνωρίζοντας ήδη από το 1993 ότι ο Prost θα έβαζε τέλος στην καριέρα του κυνήγησε μετά μανίας τη θέση του Γάλλου για την επόμενη σεζόν. Όπερ και εγένετο. Μόνο που η μοίρα του επεφύλασσε διαφορετικό παιχνίδι…

Πρωτομαγιά του 1994, γκραν πρι Ίμολα, τέταρτος αγώνας του πρωταθλήματος. Στροφή Ταμπουρέλο. Η Williams του Senna φεύγει με ταχύτητα 307 χιλιομέτρων και χτυπά με ορμή στον τσιμεντένιο τοίχο με την τηλεμετρία να δείχνει πως τη στιγμή της πρόσκρουσης η ταχύτητά της ήταν 233 χιλιόμετρα.

Το μονοθέσιο διαλύεται, το κόκπιτ μένει σχεδόν ανέπαφο. Ο Senna, όμως, μένει μέσα σ’ αυτό, σχεδόν αναίσθητος. Η ανάσα όλων, κόβεται.

Ο γιατρός της Formula 1, ο αείμνηστος Καθηγητής Sid Watkins, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βρίσκεται στο σημείο του τραγικού συμβάντος. Προχωρά επί τόπου σε τραχειοτομή και μέσα σε λίγα λεπτά ο Senna διακομίζεται με το ελικόπτερο στο νοσοκομείο της Μπολόνια.

Ήταν η τελευταία φορά που τον είδαμε στην πίστα. Η απώλεια του αίματος ήταν μεγάλη, οι ζημιές στο εγκέφαλο και σα άλλα ζωτικά όργανα είναι ανεπανόρθωτες. Όλοι ξέρουν πως το μοιραίο είναι σχεδόν βέβαιο. Κι έτσι συνέβη…

Τίποτα δεν είναι ίδιο στη Formula 1 από εκείνη την Πρωτομαγιά του 1994. Ο Senna, ο οποίος στο μονοθέσιό του είχε μια σημαία της Αυστρίας, την οποία ήθελε να υψώσει μετά τον τερματισμό για να τιμήσει τη μνήμη του Roland Ratzenberger που είχε σκοτωθεί μία ημέρα νωρίτερα στις κατατακτήριες δοκιμές, ξεκινούσε για το μεγάλο ταξίδι του…

Η κηδεία του στο Σάο Πάουλο πέντε ημέρες μετά, ήταν για τους Βραζιλιάνους μια αφορμή για να εκφράσουν με τον πλέον συγκινητικό τρόπο την αγάπη τους στον κορυφαίο πιλότο που γνώρισε το σπορ μέχρι εκείνη την εποχή.

Περισσότεροι από 300.000 άνθρωποι κατέκλυσαν τους δρόμους της πόλης για να δουν για τελευταία φορά τον Ayrton, τον δικό τους Ayrton. Ακόμα και ο Alain Prost, οι σχέσεις του οποίου με τον Σένα μόνον καλές δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν, ταξίδεψε στο Σάο Πάουλο για να αποχαιρετήσει τον κορυφαίο των κορυφαίων.

«Τίποτα δεν μπορεί να με χωρίσει από την αγάπη του Θεού» αναφέρει η επιγραφή που υπάρχει στον τάφο του Σένα στο Κοιμητήριο του Μονρούμπι.

Ίσως πιο σημαντικό, όμως, είναι αυτό που αναφέρει στον επίλογό του το ντοκιμαντέρ που είναι αφιερωμένο στη ζωή και τα θαυμάσια επιτεύγματα του κορυφαίου Βραζιλιάνου πιλότου.

Δηλαδή ότι από την Πρωτομαγιά του 1994 κανένας πιλότος της Formula 1 δεν έχασε τη ζωή του μέσα σε πίστα…