Τι μάθαμε στο Ράλι Κροατίας;

* Hyundai: Αν όχι τώρα, πότε; Αυτό είναι το ερώτημα μετά τα συμβάντα στην τελευταία Ειδική Διαδρομή του Ράλι Κροατίας. Έχοντας στα χέρια της μία ανεπάντεχη νίκη ο Neuville που βρέθηκε στην πρώτη θέση στο τέλος της δεύτερης ημέρας και έχοντας να διαχειριστεί ένα μεγάλο προβάδισμα ειδικά για ασφάλτινο αγώνα «κατάφερε» να βγει από τον δρόμο και να στερήσει στον εαυτό του αλλά και στην ομάδα του από νίκη που όλοι χρειαζόταν στο στρατόπεδο της Hyundai. Θα μου πείτε όπως και στο ποδόσφαιρο όλα γίνονται. Όπως στα γήπεδα χάνονται γκολ σε κενά τέρματα έτσι και στα ράλι ακόμα και αν τρέχεις με αντίπαλο τον εαυτό σου μπορεί να εγκαταλείψεις. Η φωτογραφία που δίνει χρώμα στο αφιέρωμα αυτό, με τον Fourmaux να έχει ένα κενό βλέμμα μετά την δική του εγκατάλειψη, περιέχει όλη την συνθήκη που βρίσκεται η ομάδα της Hyundai σήμερα. Απογοήτευση, στενοχώρια, θυμός. Αυτό το πεσιμιστικό τρίπτυχο η ομάδα από το Alzenau καλείτε να μεταβάλει στους επόμενους τρεις αγώνες, ήτοι στον ασφάλτινο των Καναρίων Νήσων, στο soft χώμα της Πορτογαλίας και στον επίσης ασφάλτινο αγώνα της Ιαπωνίας. Είναι δεδομένο ότι αν αυτή την στιγμή αναζητούσες πεδίο που βολεύει την Κορεατική ομάδα αυτό θα ήταν η άσφαλτος. Και εκεί περιμένουμε για το καλό όλων να ανακάμψει. Και λέω όλων επειδή η Hyundai Motorsport έχει ανάγκη μία νίκη που θα είναι ψυχολογικό ανάχωμα απέναντι στην σχεδόν διετή μονοκρατορία της Toyota, το σπορ το ίδιο επειδή κανείς δεν θέλει «αγωνιστικές αλώβητες αυτοκρατορίες» και φυσικά οι θεατές για τους οποίους η αλλαγή στην «εξουσία» λειτουργεί ως οξυγόνο για το ενδιαφέρον τους.

* Κροατία 1: Ένας εξαιρετικός ασφάλτινος αγώνας. Να εξηγηθώ. Τα ίδια έγραφα και πριν δύο χρόνια όταν βρέθηκα στην Κροατία και παρακολούθησα τον αγώνα. «Ανθρώπινες» κανονικές ασφάλτινες Ειδικές Διαδρομές που χρησιμοποιούν κανονικοί άνθρωποι του σήμερα που διαβιούν στην ύπαιθρο και που κάνουν καθημερινά μετακινήσεις επάνω σε αυτούς. Με τα καλά τους και τα κακά τους οι δρόμοι. Με ωραία χάραξη, τεχνικότητα και σε αρκετά σημεία καλή άσφαλτος. Και με τα κακά του να είναι τα μπαλώματα σε άναρχο μάλιστα βαθμό, τα πολλά χώματα στις μπούκες και η διαφορά στην πρόσφυση ακόμα και μέσα σε 2-3 χιλιόμετρα απόσταση.

* Κροατία 2: Το 2024 όντας στην περιοχή της Ριέκα (τότε ενδιάμεσο remote control, φέτος το κέντρο του αγώνα) είχα την ευκαιρία να μιλήσω με τοπικό παράγοντα, που με δέχθηκε με εξαιρετικά θετική διάθεση. Βλέπετε στην πίστα της Ριέκα, ακόμα και την εποχή του ψυχρού πολέμου, τότε που υπήρχε το Δυτικό και το Ανατολικό Μπλοκ, υπήρχε η φημισμένη πίστα που πήγαιναν Έλληνες αγωνιζόμενοι (οδηγοί αυτοκινήτων και αναβέτες μοτοσικλετών) για να συμμετάσχουν σε αγώνες μιας και εμείς δεν είχαμε τίποτα σε αξιόλογο «πιστοειδές»… Ο άνθρωποος λοιπόν αυτός ήξερε αρκετά για την Ελληνική αγωνιστική πραγματικότητα, μη εξαιρουμένου του Ακροπολικού δέους. Τον ρώτησα κάποια στιγμή για την ποιότητα των ασφάλτινων Ειδικών Διαδρομών. Αυτό που μου μετέφερε ήταν μία τριπλή προσέγγιση. Υπήρχαν δρόμοι από τα πολύ παλιά χρόνια (δεκαετίες ’60-’80) που ήταν κατασκευασμένοι σε μεγάλο ποσοστό, αν όχι ολοκληρωτικά, από την τεχνική υπηρεσία του στρατού (κάτι αντίστοιχο με την δική μας κραταιά πάλαι ποτέ ΜΟΜΑ), υπήρχαν μικτοί δρόμοι, δηλαδή παλιοί που δέχθηκαν βελτιώσεις σε διάφορους βαθμούς (από μικρομπαλώματα μέχρι τμηματικές οδοστρώσεις στην εποχή μας) και δρόμοι που είναι ασφαλτοστρωμένοι πλήρως με σύγχρονα υλικά.

Δίνω μεγάλη αξία σε αυτό το τελευταίο γιατί στην εποχή μας η διαθέσιμη άσφαλτος έχεις προσμίξεις από νέα υλικά που αυξάνουν την πρόσφυση αλλά και την αντοχή των δρόμων σε βάθος χρόνου. Όλα αυτά τα γράφω για να πω ότι η Ευρώπη έχει να δει τόσο τεχνικό όσο και απαιτητικό ασφάλτινο αγώνα από την εποχή της Κορσικής. Και αυτό γιατί ούτε οι δρόμοι της Αλσατίας (που αντικατέστησε κάποτε την Κορσική) είχαν αυτά τα στοιχεία, ούτε της Καταλονίας που το 70% των Ειδικών Διαδρομών γινόταν σε ασφάλτινους δρόμους-Εθνικές Οδούς όπως τις είχαν χαρακτηρίσει οι ίδιοι οι Ισπανοί, ούτε βέβαια εκείνοι του «τριεθνούς» αγώνα της Ευρώπης… Μοναδική εξαίρεση ο ασφάλτινος αγώνας του ράλι Ιρλανδίας, που ναι, θα μπορούσαμε το βάλουμε πίσω από την Κροατία σε μία άτυπη «βαθμολογία».

* Lancia: Στις 12 Απριλίου 2026, η Lancia με Ypsilon Rally2 HF Integrale πέτυχε την πρώτη της νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι, κερδίζοντας την κατηγορία Rally2, στο Ράλι Κροατίας του 2026, με νικητές το Γαλλικό πλήρωμα Yohan Rossel - Arnaud Dunand. Μια νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι που η Lancia είχε να πετύχει από τη σεζόν του 1992. Ναι, σωστά διαβάζετε. Πέρασαν 34 ολόκληρα χρόνια μέχρι η εμβληματική Ιταλική μάρκα να βρεθεί στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου – έστω και στην δεύτερη τη τάξη κατηγορία του WRC.

Η κορύφωση της επιτυχίας της Lancia στους αγώνες ράλι ήρθε με την εισαγωγή της Lancia Delta Integrale. Αυτό το μοντέλο έγινε σύμβολο αριστείας στους αγώνες ράλι και τεχνολογικής καινοτομίας. Εξοπλισμένη με υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα και προηγμένο σύστημα τετρακίνησης, η Delta Integrale ήταν ουσιαστικά ασυναγώνιστη. Εξασφάλισε έξι συνεχόμενα Πρωταθλήματα Κατασκευαστών από το 1987 έως το 1992. Η κυριαρχία του αυτοκινήτου επιβεβαιώθηκε περαιτέρω από πολυάριθμους τίτλους οδηγών, καθιστώντας το ένα από τα πιο επιτυχημένα αυτοκίνητα ράλι στην ιστορία του σπορ.

Να σημειώσω εδώ ότι παρά την αποχώρησή της από το WRC το 1992, η κληρονομιά της Lancia στο άθλημα παραμένει ανεξίτιλη. Ο αντίκτυπος της επιτυχίας της στους αγώνες ράλι είναι ακόμα αισθητός σήμερα, με την Delta Integrale, ειδικότερα, να διατηρεί μια λατρευτική θέση μεταξύ των λάτρεις και των συλλεκτών αυτοκινήτων. 

Για την ιστορία, η τελευταία νίκη που καταγράφηκε στο ενεργητικό της Lancia ως επίσημη εργοστασιακή συμμετοχή, ήταν αυτή των Andrea Aghini- Sauro Farnocchia με Lancia Delta HF Integrale, στο μικτού οδοστρώματος Ράλι Σαν Ρέμο (11–14 Οκτωβρίου 1992), οι οποίοι τερμάτισαν 40’’ εμπρός από τους ομόσταυλούς τους Juha Kankkunen- Juha Piironen με ίδιο αυτοκίνητο. Την χρονιά εκείνη η Lancia κατέκτησε και το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι Κατασκευαστών!

* Tanak: Και μέσα σε όλα εμφανίσθηκε και ο Ott Tanak, να δοκιμάζει το «μουλάρι» της Toyota προδιαγραφών WRC2027, που υπενθυμίζουμε ότι από την δεκάδα των ενδιαφερομένων που πήραν τον τεχνικό φάκελο της FIA για το πως «χτίζεται» ένα νέων προδιαγραφών κορυφαίο αυτοκίνητο για τα ράλι από του χρόνου μόνο η Toyota έχει εμφανίσει πρωτότυπο… 

Στο θέμα μας όμως που είναι η επανεμφάνιση του Tanak μετά την (προσωρινή κατά δήλωση του ιδίου) αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Ο Εσθονός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής οδήγησε το πρωτότυπο της TGR σε χωμάτινες επιφάνειες κάτι που δημιουργεί εντύπωση, μιας και στην ομάδα της TGR υπάρχουν πολλοί και έμπειροι οδηγοί για να το εξελίξουν. Το έψαξα κάπως το θέμα με την τοποθέτηση ότι αυτή η κίνηση της Toyota προδιαγράφει μία συνεργασία τους για του χρόνου και η Ιαπωνοφινλανδική ομάδα θέλει ο Tanak  να έχει άποψη, αφού μάλλον θα το οδηγήσει, επανερχόμενος στην Toyota. Αν δει κάποιος τις «αρρυθμίες» των αποδόσεων των οδηγών της TGR, καταλαβαίνει εύκολα ότι ο Tanak είναι πολύτιμο γρανάζι στην ομάδα.

Την τοποθέτηση/ερώτηση έκανα και σε σεβάσμιο άνθρωπο από την κεντρική Ευρώπη του οποίου την γνώμη εκτιμώ σε τεράστιο βαθμό. «Προφανώς θα επιστρέψει στην Toyota o Tanak. Τον χρειάζονται και τους χρειάζεται. Για την ώρα ας θεωρήσουμε ότι θα είναι στο staff της TGR του χρόνου»… Αυτά μου είπε, αυτά μοιράζομαι μαζί σας…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

24 ώρες Nurburgring: Ανείπωτη τραγωδία - Νεκρός οδηγός σε κατατακτήριο αγώνα

Ο Tanak επιστρέφει στο WRC σε ρόλο-έκπληξη

Θωμάς Κρασώνης: Πρεμιέρα για τη νέα σεζόν του EuroNASCAR στη Βαλένθια - Πού θα δείτε τον αγώνα